Od porodu mam lęki. Minął już rok a ja nadal obawiam się, że sobie nie poradzę i nie wytrzymam na dł

Droga Mamo,

wychowanie dziecka jest bardzo trudnym procesem i wymaga od Ciebie dużo cierpliwości i wielu wyrzeczeń. Jeżeli czujesz lęk i zauważasz, że jest Ci ciężko warto udać się na terapię poznawczp-behawioralną, aby nauczyć się radzić sobie z emocjami. Można oczywiście czytać literaturę fachową np. "Umysł ponad nastrojem" i wykonywać zawarte tam ćwiczenia, ale czasem jest potrzbna pomoc specjalisty.

Pozdrawiam serdecznie

Dzień dobry,

wyobrażam sobie, że lęk, niepewność co do własnych kompetencji w roli matki i brak sił do codziennych czynności mogą być dla Pani ogromnie przytłaczające - zwłaszcza, gdy dochodzą do tego domowe obowiązki i konieczność samodzielnej opieki na dzieckiem. Z tego, co Pani pisze, sytuacja odbija się niekorzystnie nie tylko na Pani, ale i na synku, gdy nie jest Pani w stanie zapanować nad swoim rozdrażnieniem w jego obecności. Z samej treści Pani wiadomości wynika, że bardzo zależy Pani na dobru dziecka, a takie momenty wzbudzają w Pani poczucie winy. Ciepło zachęcam Panią, aby w trosce o siebie i o dziecko, umówiła Pani się na konsultację z psychologiem lub psychoterapeutą. Specjalista będzie w stanie po pierwsze zdiagnozować problem i potwierdzić lub wykluczyć, że jego podłożem jest depresja poporodowa. Zdefiniowanie tego, co się z Panią dzieje, umożliwi udzielenie Pani skutecznej pomocy. W trakcie spotkań z psychologiem lub terapeutą można pracować nad postrzeganiem siebie w roli matki, radzeniem sobie z niepokojem, regulowaniem emocji. Proszę pamiętać, że choć czuje się Pani czasem "jak w klatce", to pomoc jest dostępna, a zmiana obecnego stanu rzeczy jest jak najbardziej możliwa. Pozdrawiam serdecznie i trzymam za Panią mocno kciuki.

W związku z opisywaną przez Panią sytuacją i problemami, jakie Pani opisuje, zachęcam do wizyty u psychologa. Z pewnością specjalista pomoże Pani przyjrzeć się i zrozumieć emocje, które towarzyszą Pani macierzyństwu i ułatwi wypracowanie sposobów radzenia sobie z nimi. Pozdrawiam serdecznie

To, co Pani opisuje, bardzo przypomina poporodowe zaburzenia lękowo-depresyjne (czasem nazywane depresją lub lękiem poporodowym). U wielu kobiet nie pojawiają się zaraz po porodzie, tylko mogą utrzymywać się nawet rok lub dłużej. W takiej sytuacji musi się Pani udać do specjalisty w celu lepszej oceny sytuacji i ewentualnego rozpoczęcia terapii. Proszę zadbać o siebie, nie ma ci ważniejszego niż Pani zdrowie. I proszę pamiętać: nie jest Pani złą mamą tylko potrzebuje Pani wsparcia w trudnym czasie.