Nie możemy dotrzeć do Syna, przestał chodzić do szkoły. Siedzi w pokoju i nie chce powiedzieć co się

Przede wszystkim proszę pamiętać, że jesteście Państwo jego rodzicami, w danym momencie być może jedynymi osobami zdolnymi mu pomóc. Zakładając, że syn nie przeżywa w ten sposób trudności domowych, mogą to być sprawy natury osobistej lub środowiskowej. Trudno teraz gdybać, potrzebne jest Państwa działanie. Czy rozmawiali Państwo z pedagogiem szkolnym oraz z wychowawcą syna? Jeśli syn ma przyjaciela, to czy on może z synem porozmawiać i dowiedzieć się, jakiego wsparcia synowi potrzeba? Być może to nie pierwsza sytuacja związana z niechęcią pójścia do szkoły. Na pewno sytuacja ta wskazuje na fakt, iż Państwa syn z czymś sobie nie radzi i woli uciec, niż stawić sytuacji czoło, Czyli jest coś, co przerasta jego możliwości. Syn potrzebuje teraz Państwa empatii, zrozumienia i wsparcia skrojonego na miarę jego potrzeb. Trzeba się zatrzymać i skupić na nim uwagę, odkładając na bok dorosłe sprawy, plany i harmonogramy. Życzę Państwu powodzenia.

Szanowna Pani Rozumiem jak trudno Pani może być w tej sytuacji. Trudno cokolwiek napisać na ten temat co byłoby użyteczne dla syna w momencie gdy nie odbyłam z nim rozmowy i nie miałam okazji go poznać. Nic o nim nie wiem. Nawet tego w jakim jest wieku. W takiej sytuacji ze względu na obowiązek szkolny zalecam podjęcie rozmowy z pedagogiem, psychologiem szkolnym i wychowawcą klasy. W tej sytuacji ważne jest aby nawiązać kontakt z synem. Można spróbować dotrzeć do niego z pomocą jego przyjaciół. Wskazane było ustalenie co powstrzymuje go przed pójściem do szkoły. Czy są to problemy mające źródło w szkole czy też może wynikają one z Państwa sytuacji rodzinnej. Polecam również skorzystanie z pomocy Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej mieszczącej się przy Szkole do której uczęszcza syn. Dobrym rozwiązaniem jest też skorzystanie z terapii systemowej , której oddziaływaniom możecie być Państwo poddani jako cała rodzina. Życzę podjęcia trafnych wyborów.

Niestety, tak jest, że jeśli nie potraficie Państwo "dotrzeć" do syna, to nie ma takiego zaklęcia, które to umożliwi. Jedyną szansą na rozwiązanie problemu jest z jednej strony jak najszybszy kontakt ze szkołą ( wiem, może być trudno ), z drugiej skorzystanie z pomocy terapeuty. Idealnie by było, gdyby Państwo byli w stanie pojawić się tam z synem, ale już sam kontakt z psychologiem lub pedagogiem szkolny czy w poradni może dać jakieś wskazówki w próbie wyjaśnienia problemu.

To musi być bardzo trudny czas dla Ciebie i Twojej rodziny. Kiedy młody człowiek nagle zmienia swoje zachowanie, może to wzbudzać wiele obaw. Kluczowe jest podejście pełne empatii, wsparcia i otwartości na dialog. Oto kilka kroków, które możesz rozważyć, aby spróbować nawiązać kontakt z synem i zrozumieć, co się dzieje: Zaproponuj spokojną rozmowę: Wybierz odpowiedni moment, kiedy nie ma innych stresów czy zakłóceń. Podejdź do rozmowy z empatią, nie osądzaj i wyraź gotowość wysłuchania, nie tylko mówienia. Wyraź troskę, a nie frustrację: Rozpocznij rozmowę od wyrażenia troski o jego dobrostan, zamiast skupiać się na konkretnych problemach, jak np. brak chodzenia do szkoły. Możesz powiedzieć coś w stylu: "Zauważyłem, że ostatnio dużo czasu spędzasz w pokoju i wydajesz się zaniepokojony. Chcę, żebyś wiedział, że jestem tu dla Ciebie, jeśli chcesz porozmawiać". Słuchaj bez przerwania: Jeśli Twój syn zdecyduje się podzielić swoimi myślami, staraj się słuchać bez przerywania i bez natychmiastowego oferowania rozwiązań. Czasami samo bycie wysłuchanym może być bardzo wartościowe. Zaproponuj profesjonalną pomoc: Jeśli wydaje się, że problem jest poważny i sami nie możecie sobie poradzić, warto rozważyć wsparcie profesjonalne. Psycholog dziecięcy lub terapeuta może pomóc w zrozumieniu i rozwiązaniu problemów, które mogą być za tym zachowaniem. Sprawdź wsparcie w szkole: Szkoła może również oferować wsparcie, takie jak doradztwo szkolne. Warto porozmawiać z nauczycielami lub pedagogiem szkolnym, aby zrozumieć, czy coś w środowisku szkolnym mogło przyczynić się do zmiany zachowania. Bądź cierpliwy: Zmiana zachowania może być sygnałem różnych problemów - od trudności w szkole, przez problemy z rówieśnikami, po kwestie zdrowia psychicznego. Zrozumienie i rozwiązanie tych problemów wymaga czasu. Zachowaj otwarte kanały komunikacji: Nawet jeśli na początku Twój syn nie będzie chciał rozmawiać, ważne jest, aby wiedział, że jesteś dostępny i otwarty na rozmowę, kiedy tylko będzie gotowy. Pamiętaj, że wyrażenie zrozumienia i gotowości do wsparcia, bez nacisku na natychmiastowe rozwiązania, może pomóc w odbudowie zaufania i otwartości na dalszą komunikację.