Nie moge sie otworzyc na nową relacje, chce zakończyć jedną i zapomniec ale nie dam rady otworzyc si
Nie moge sie otworzyc na nową relacje, chce zakończyć jedną i zapomniec ale nie dam rady otworzyc sie na nową co mam robić? Chciałabym sie wyprowadzić i zacząć nowe życie w nowym miejscu ale sie boje.
7 odpowiedzi
Dzień dobry, bez chęci zmian ciężko by było cokolwiek zmieniać. Uważam że potrafi Pani lub Pan otworzyć się na nową relację jednakże musi Pani Pan wpierw zakończyć starą relację która nie odzwierciedla tego co Pan lub Pani oczekuje od relacji. z wyrazami szacunku, Patryk Edward Pio z domu Gonder
Witam. To, co Pani opisuje, pokazuje, że znajduje się Pani w trudnym momencie przejścia – między przeszłością, od której chce Pani odejść, a przyszłością, która jeszcze budzi lęk. To naturalne, że trudno się otworzyć na coś nowego, gdy emocje po poprzedniej relacji wciąż są żywe. Proces „zamykania” jednego rozdziału często wymaga czasu i wewnętrznego uporządkowania uczuć. Proszę dać sobie prawo do tego, by nie przyspieszać. Zanim otworzy się Pani na nową relację, warto skupić się na sobie – na tym, czego Pani potrzebuje, co daje poczucie spokoju i sensu. Pomysł przeprowadzki może być dobry, jeśli faktycznie pomoże Pani odzyskać przestrzeń i nabrać dystansu, ale decyzję warto podjąć spokojnie, bez presji. Jeśli czuje Pani, że trudno samodzielnie poradzić sobie z emocjami i lękiem przed zmianą, rozmowa z psychologiem może bardzo pomóc. Specjalista pomoże zrozumieć, co Panią blokuje i jak krok po kroku odbudować wiarę w siebie i w nowe początki. Pozdrawiam serdecznie, mgr Elżbieta Kosik
Dzień dobry. To jest taki moment, kiedy umysł ciągnie do przodu, a nogi stoją w miejscu: z jednej strony ma Pani dość relacji, która rani i trzyma w niepewności, z drugiej strach przed pustką i nowym potrafi sparaliżować. W psychologicznym rozumieniu to naturalna ambiwalencja po więzi - część Pani wciąż trzyma nadzieję i boi się rozstania, część już potrzebuje ulgi i porządku w sobie. Zamykanie takiej historii bywa procesem, a nie jednym cięciem — pomaga żałoba po tym, co było i miało nie być stracone, oraz małe, konsekwentne kroki ograniczające podsycanie nadziei (mniej kontaktu, jasne granice, rezygnacja z rozmów na pocieszenie). Myśl o wyprowadzce może być dobra, ale nie musi dziać się od razu. Często łatwiej ruszyć, gdy nowe miejsce ma już kształt - warto pomału budować swoje życie równolegle: drobne rytuały, ludzi, z którymi czuje się Pani spokojniej, zajęcia, po których ciało na chwilę odpuszcza. Lęk nie oznacza, że decyzja jest zła — zwykle mówi, że w środku konfliktują się ze sobą dwie ważne części i potrzebują czasu, by się dogadać. Proszę iść w tempie, które Pani udźwignie, i układać plan tak, by w każdym kolejnym kroku było choć odrobinę więcej spokoju niż w poprzednim. Pozdrawiam serdecznie, Monika Bała
Dzień dobry, to bardzo częsty problem. Z jednej strony potrzebujemy przywiązania, które daje poczucie bezpieczeństwa i zaspokaja ważne potrzeby, a z drugiej – niesie ryzyko odrzucenia i może przywodzić na myśl trudne wspomnienia. Kończenie relacji również wymaga dużej odwagi. Pierwszym krokiem może być zrozumienie natury swoich lęków, przyjrzenie się własnym potrzebom oraz identyfikacja i zmiana nieadaptacyjnych schematów. Jeśli potrzebuje Pani szerszej pomocy, zapraszam na konsultację. Pozdrawiam serdecznie Kamil Gajda
To, że nie możesz się otworzyć na nową relację, jest naturalne, to Twój sposób chronienia się przed zranieniem. Kilka rzeczy, które mogą pomóc: - Daj sobie czas na przetrawienie zakończenia. - Skup się na małych zmianach w codziennym życiu, które dają poczucie kontroli i niezależności. - Pracuj nad lękiem i blokadami emocjonalnymi - rozmowa z terapeutą, dziennik czy wizualizacje pomagają stopniowo uwolnić stare więzi. - Nie naciskaj na siebie, gotowość do nowego przychodzi stopniowo, gdy poczujesz się bezpieczna w swoim życiu.
Dzień dobry. Jako psycholożka powiedziałabym przede wszystkim: nie musi Pani od razu otwierać się na nową relację. Zakończenie jednego związku i gotowość na kolejny to dwie zupełnie różne rzeczy. Pomiędzy nimi może być potrzebny czas, w którym po prostu odzyskuje Pani siebie. Jeżeli w głowie nadal jest poprzednia relacja, lęk, żal, przywiązanie albo poczucie straty, próba wejścia szybko w nowy związek może powodować jeszcze większe napięcie. Człowiek zaczyna porównywać, bać się powtórki, wycofywać się albo czuć, że „powinien już być gotowy”. A nie musi. Najpierw warto odpowiedzieć sobie na pytanie: „Czy ja naprawdę chcę nowej relacji, czy chcę przede wszystkim przestać czuć ból po starej?” Jeżeli bardziej chodzi o to drugie, nowy partner nie powinien być lekarstwem na poprzedni związek. Nie trzeba „zapomnieć”, żeby ruszyć dalej Bardzo często człowiek czeka: „Jak przestanę o nim myśleć, wtedy będę gotowa.” Tymczasem zdrowe domknięcie zwykle nie polega na wymazaniu człowieka z pamięci. Chodzi bardziej o dojście do miejsca: „Pamiętam, ale to już nie steruje moimi decyzjami.” Można nadal coś czuć, mieć wspomnienia czy nawet tęsknić, a jednocześnie wiedzieć, że nie chce się wracać. Wyprowadzka może być dobrym krokiem, ale nie musi być skokiem w nieznane To, że Pani się boi, jest bardzo naturalne. Wyprowadzka oznacza utratę znanego układu, nawet jeśli ten układ już Pani nie służy. Proponowałabym nie myśleć: „Muszę zacząć całe życie od nowa.” Tylko podzielić to na mniejsze kroki: - gdzie chciałaby Pani mieszkać; - jaki budżet jest realny; - jakie ma Pani możliwości pracy; - kto może być choć jedną bezpieczną osobą na początku; - co trzeba załatwić formalnie; - co zabrać ze starego życia, a czego nie chce Pani już przenosić dalej. Lęk przed zmianą często maleje, gdy zmiana przestaje być abstrakcyjna. Niech wyprowadzka nie będzie tylko ucieczką Nowe miejsce może bardzo pomóc, ale jeśli cały ból, lęk i stare schematy zostają nieprzepracowane, człowiek czasem zmienia adres, a psychicznie nadal żyje w poprzednim związku. Dlatego dobrze, żeby wyprowadzka była decyzją: „Chcę stworzyć sobie bezpieczniejsze, bardziej własne życie” a nie: „Muszę zniknąć, żeby nic nie czuć.” W nową relację warto wejść dopiero wtedy, kiedy pojawi się ciekawość, nie przymus Dobrym sygnałem gotowości nie jest: „Powinnam już kogoś znaleźć.” Bardziej: „Chciałabym kogoś poznać, ale jeśli to nie wyjdzie, nadal będę sobie radzić.” To ogromna różnica. Jeżeli dziś myśl o nowym związku budzi napięcie, niech Pani sobie pozwoli na bycie samej przez jakiś czas bez traktowania tego jak porażki. To może być właśnie okres, w którym po raz pierwszy od dawna zacznie Pani sprawdzać, czego sama chce. Psychoterapia mogłaby bardzo pomóc Szczególnie jeśli przy poprzednim związku było dużo lęku, zależności, poczucia winy, odrzucenia albo trudności z odejściem. W terapii można pracować nad: domknięciem starej relacji, lękiem przed samotnością, obawą przed kolejnym zranieniem, budowaniem własnej niezależności i gotowością do wejścia kiedyś w nową relację bez przenoszenia starego bólu. W ZESPOLE EMITBERG pracujemy z osobami po rozstaniach, w trakcie wychodzenia z trudnych relacji, z lękiem przed nowym początkiem, przeprowadzką i budowaniem życia od nowa. Prowadzimy konsultacje stacjonarne i online. W Pani sytuacji jako psycholożka zaczęłabym nie od pytania „jak otworzyć się na nowego partnera?”, tylko od pytania: „co muszę domknąć i odzyskać w sobie, żeby nie bać się już własnego życia bez poprzedniej relacji?” Na Instagramie EMITBERG będziemy również omawiać tematy dotyczące domykania związków, lęku przed samotnością, przeprowadzki po rozstaniu i gotowości do wejścia w nową relację. Najważniejsze: nie musi Pani od razu budować nowego związku. Najpierw może Pani zbudować nowe życie dla siebie. Relacja może przyjść później.
Dzień dobry. Mam wrażenie, że jest Pani rozdarta między potrzebą zmiany a lękiem przed tym, co nieznane. To zrozumiałe, szczególnie jeśli obecna relacja wiąże się z silnymi emocjami lub trudnymi doświadczeniami. Warto pamiętać, że zakończenie związku nie oznacza konieczności natychmiastowego otwierania się na kolejną osobę. Nie musi Pani nikogo poznawać ani zmuszać się do nowych uczuć. Najpierw potrzebuje Pani czasu, aby przeżyć rozstanie, odzyskać równowagę i lepiej zrozumieć własne potrzeby. Podobnie jest z przeprowadzką. Strach nie musi oznaczać, że podejmuje Pani złą decyzję. Zamiast zmieniać całe życie jednocześnie, warto zacząć od konkretnych przygotowań: sprawdzenia możliwości mieszkaniowych, finansowych i zawodowych oraz zadbania o wsparcie bliskich. Dzięki temu zmiana może stać się mniej przytłaczająca. Jeśli lęk jest na tyle silny, że uniemożliwia Pani podejmowanie decyzji, pomocna będzie rozmowa z psychologiem. Nie musi Pani już teraz wiedzieć, jak będzie wyglądało całe przyszłe życie. Wystarczy stopniowo budować takie, w którym poczuje się Pani spokojniej i bezpieczniej.
Podobne pytania
- Dzień dobry chciala bym porozmawiać co robić mam przyjaciela co oby dwoje cos czujemy do siebie , ni
Jak się zachowuję osoba upośledzona w pracy jeśli chodzi zdolność manualne i ogólnie relację z praco
mam mizofonię. byłam dzisiaj u psychologa który powiedział że powinnam pójść na badania do laryngolo
W tym roku piszę maturę. Jest to dla mnie ważna rzecz, która otwiera mi drogę na uczelnie. Problem j
Dzień dobry, bardzo interesuje mnie kwestia płynności orientacji w Zespole Aspergera. Wiem, że orien
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.




