Moj tata zmarł 11 lat temu a ja nadal nie potrafię się z tym pogodzić.

3 odpowiedzi
Moj tata zmarł 11 lat temu a ja nadal nie potrafię się z tym pogodzić. Nie modle się przy grobie, nawet na pogrzebie się nie modliłam, bylam przy nim w ostatnich godzinach życia kiedy już z trudem brał ostatnie oddechy. Był nieprzytomny przez morfine którą dostawal w duzych dawkach, ale słysząc mój głos budził się, trzymalam go za rękę i prosiłam go aby zabral mnie ze sobą. Był moim największym przyjacielem i ogromnym wsparciem.
Nie potrafie o tym zapomnieć i nie potrafie się pogodzić z jego odejściem. Jestem wrażliwa i uczuciowa a to zraniło mnie tak bardzo, że nie potrafię tego opisać. Przez cały rok od smierci taty miałam koszmary, budziłam się z placzem i krzykiem po 365 dniach koszmary odeszły, ale ból pozostał razem z ogromną pustką, czuje się jakbym żyła obok siebie, chce wrócić do normalosci, ale nie mam siły
Piotr T. Karasek
Psychoterapeuta
Wrocław
Umów wizytę
Bardzo ale to bardzo Pani współczuje. Jedenaście lat to bardzo długo, prosze zgłosić sie na psychoterapię, przepracowanie, straty, przepracowanie odejścia zwłaszcza tak ważnej osoby i tak Pani bliskiej to długa i żmudna droga, ale możliwa i potrzebna. Jestem pewien, że tego życzyłby sobie Pani Tata, aby potrafiła się Pani znowu uśmiechać. Pozdrawiam serdecznie.
Znajdź eksperta
mgr Anna Skrzypiec
Psycholog, Psychoterapeuta
Warszawa
Pogodzenie się z odejściem najbliższej osoby to ważny proces, lecz każdy z nas przeżywa go w sposob odmienny i po swojemu. Czasami połączony jest z uczuciem ulgi, a czasami przeszywającego przygnębienia. Czasami trwa kilka tygodni, a czasami ciagnie sie miesiacami. Zachęcam Panią do podjęcia się pracy terapeutycznej, która w wielu przypadkach pomaga pacjentom przejść przez trudny i pełen emocji etap. Trzymam mocno kciuki za Panią. Wszystkiego dobrego
mgr Danuta Pakosz
Psycholog, Psychoterapeuta
Lublin
Umów wizytę
Dzień dobry. Strata bardzo bliskiej osoby może być bardzo bolesna. Żałoba i jej kolejne etapy służą powolnej adaptacji i godzeniu się z tym co się stało oraz "uczeniu się " życia bez tej osoby. Coś sprawiło, że różne trudne uczucia , które wiążą się ze stratą nie zostały w sposób naturalny przepracowane. Prawdopodobnie Pani uczucia zostały "zamrożone", odszczepione od Pani (poczucie jakby Pani żyła obok siebie), czyli rozwinęła się depresja. Z nią trudno sobie samodzielnie poradzić. Warto podjąć psychoterapię, w której specjalista będzie towarzyszył i pomagał w zrozumieniu trudnych uczuć i stanów umysłu oraz poradzeniu sobie z nimi. Pozdrawiam, Danuta Pakosz

Podobne pytania

Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie

  • Twoje pytanie zostanie opublikowane anonimowo.
  • Pamiętaj, by zadać jedno konkretne pytanie, opisując problem zwięźle.
  • Pytanie trafi do specjalistów korzystających z serwisu, nie do konkretnego lekarza.
  • Pamiętaj, że zadanie pytania nie zastąpi konsultacji z lekarzem czy specjalistą.
  • Miejsce to nie służy do uzyskania diagnozy czy potwierdzenia tej już wystawionej przez lekarza. W tym celu umów się na wizytę do lekarza.
  • Z troski o Wasze zdrowie nie publikujemy informacji o dawkowaniu leków.

Ta wartość jest za krótka. Powinna mieć __LIMIT__ lub więcej znaków.

Wybierz specjalizację lekarza, do którego chcesz skierować pytanie
Użyjemy go tylko do powiadomienia Cię o odpowiedzi lekarza. Nie będzie widoczny publicznie.

Masz podobny problem? Ci specjaliści mogą Ci pomóc:

Psychoterapeuta
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.