Moj syn ma 28 lat ma corke 5 lat i zone ale bierze amfetamine ponoc od 5lat a ja zauwazylam to dopie

Bardzo ważna jest motywacja do terapii i uświadomienie sobie problemu. W opisywanym przypadku można zastanowić się nad przeprowadzeniem interwencji kryzysowej, ale jej skuteczność uzależniona jest od wielu czynników i trudno jest odpowiedzieć na Pani pytanie nie znając szczegółów.

Może Pani wybrać się do terapeuty uzależnień, by odpowiedzieć sobie na kilka pytań związanych z zachowaniami syna i jego małżonki i również poznać czym jest współuzależnienie, myślę, że pomogłoby to Pani w osiągnięciu większego spokoju. Konsultacje są na NFZ jak i prywatnie.

Dzień dobry. Pani syn i jego partnerka są dorośli podejmują decyzje , za które powinni brać odpowiedzialność. Jednak pod ich opieką jest dziecko. Warto zwrócić się o pomoc do MOPS-u lub GOPS-u CIK -u, przeprowadzić interwencję kryzysową. Natomiast jeśli ma Pani wątpliwości nad sprawowaniem opieki nad nieletnim przez rodziców można rozważyć rozmowę szczerą z rodzicami i ostrzec przed konsekwencjami, których mogą doświadczyć gdy Pani zaniepokojona sytuacją poprosi o rozeznanie odpowiednie instytucje. Możliwości jest kilka, natomiast warto poprzedzić działanie rozmową, której nada Pani rangę i wagę. Pierwszą interwencją jest po prostu wezwanie policji do domu, w którym osoby nietrzeźwe sprawują opiekę nad małoletnimi. Wytrwałości. Anna Wiecka

Dzień dobry. Sytuacja, w której amfetamina pojawia się w domu z małym dzieckiem, a małżonkowie stosują mechanizm zaprzeczenia, jest niezwykle poważna, ponieważ unikanie kontaktu przez syna to częsta reakcja na próbę nazwania problemu po imieniu. W tej chwili priorytetem powinno być bezpieczeństwo 5-letniej wnuczki. Jeśli ma Pani uzasadnione obawy, że rodzice mogą sprawować nad nią opiekę pod wpływem narkotyków, konieczne może okazać się zgłoszenie sprawy do najbliższego Ośrodka Pomocy Społecznej (MOPS) lub złożenie wniosku do Sądu Rodzinnego o wgląd w sytuację opiekuńczą. Choć to bardzo trudna decyzja, często jest ona jedynym bodźcem, który wymusza na uzależnionych rodzicach realną konfrontację z nałogiem.

W relacji z synową i synem dalsze prośby o leczenie prawdopodobnie będą tylko budować mur, skoro z ich strony pojawia się negacja problemu. Warto teraz przyjąć postawę "twardej miłości" - być gotową do realnego wsparcia tylko wtedy, gdy syn sam zdecyduje się na terapię, ale jednocześnie nie wspierać ich finansowo ani nie ułatwiać im funkcjonowania w nałogu. Zachęcam Panią do udania się na konsultację dla rodzin osób uzależnionych w swojej okolicy, gdzie specjalista pomoże Pani wypracować konkretny plan działania i nauczy, jak chronić siebie oraz wnuczkę w tej kryzysowej sytuacji.

Jeśli czuje Pani, że potrzebuje wsparcia w przygotowaniu się do rozmowy z synem lub pomocy w ocenie sytuacji dziecka, zapraszam do kontaktu i umówienia wizyty. Razem wypracujemy kroki, które pomogą odzyskać bezpieczeństwo w Pani rodzinie.