Mój staż małżeński to prawie 20 lat, doszłam właśnie do ściany i nie wiem co dalej. W moim małżeństw

Proszę zadbać o siebie i swój komfort psychiczny. Zachęcam odo skorzystania ze wsparcia specjalisty, powinna uzyskać Pani oczekiwanego wsparcia.
Pozdrawiam

Życie z osobą uzależnioną od alkoholu potrafi być bardzo trudne. Niestety najbardziej cierpią najbliższe osoby. Doświadczają huśtawki emocjonalnej, wstydu za partnera/rodzica, upokorzenia, odtrącenia i wielu jeszcze innych skutków, o których nie będę tu pisać ale które z łatwością wymieni każda osoba współuzależniona. Mam przekonanie, że Pani zna je na pewno... Co robić? Po pierwsze proszę zadbać o siebie, zgłosić się po pomoc do psychologa/psychoterapeuty. Mogą być to też grupy wsparcia dla rodzin alkoholików (proszę sprawdzić w swoim mieście, są grupy czy konsultacje w pewnym zakresie bezpłatne). Jeżeli nabędzie Pani wewnętrznej siły, poukłada sobie wszystko, a przede wszystkim otrzyma wsparcie -którego tak bardzo Pani w tym trudnym czasie brakuje- łatwiej będzie Pani podjąć decyzję co dalej. Proszę pamiętać również o dzieciach i ich emocjach. Jeżeli Pani nabędzie "siły" do zmiany dzieci też na tym skorzystają. Pozdrawiam ciepło.

Dzień dobry, w każdej sytuacji która jest dla nas źrodłem cierpienia warto osobiście skorzystać z pomocy specjalisty. Życie z osobą uzależnioną jest bardzo trudne i może powodować bardzo duże obciążenie psychiczne dla osoby, która pomimo braku uzależnienia, każdego dnia się z nim zmaga w postaci obserwacji jego konsekwencji u osoby bliskiej, która jest pod jego silnym wpływem. W takim przypadku można rozważyć kilka opcji pomocy: indywidualna terapia dla rodzin osób uzależnionych (psycholog/ psychoterapeuta uzależnień) albo terapia grupowa dla osób, które zmagają się z nałogiem swoich bliskich.

Rozumiem, jak trudna jest dla Pani ta sytuacja. Proszę wiedzieć, że Pani uczucia i obawy są w pełni uzasadnione. Wydaje się, że mąż nie wprowadził trwałych zmian, a Pani potrzeby emocjonalne i fizyczne są zaniedbywane. W tej sytuacji ważne jest, aby przede wszystkim zadbała Pani o siebie i swoje zdrowie psychiczne. Może warto rozważyć konsultację z psychoterapeutą, który pomoże Pani przejść przez ten trudny czas i zastanowić się nad dalszymi krokami. Proszę pamiętać, że ma Pani prawo do szczęścia, szacunku i spokoju. Odważne decyzje mogą być trudne, ale czasem są konieczne dla dobra Pani.

Dzień dobry, dziękuję Pani za podzielenie się swoim doświadczeniem.

Emocje, które Pani odczuwa, są całkowicie uzasadnione. Po prawie 20 latach małżeństwa stoi Pani w obliczu poważnych problemów, które wpływają nie tylko na Panią, ale także na Wasze dzieci. Nadużywanie alkoholu przez męża, kłótnie, brak bliskości oraz odkrycie jego korzystania z pornografii to wszystko sytuacje, które mogą prowadzić do poczucia osamotnienia, frustracji i bezsilności. To normalne, że czuje się Pani przytłoczona, zdezorientowana i niepewna co do przyszłości.

Najprawdopodobniej jest Pani osobą współuzależnioną. W takiej sytuacji w pierwszej kolejności zachęcam Panią do udania się na terapię (jeśli problemem są pieniądze, istnieje szansa terapii na NFZ, jednak na nią zwykle trzeba czekać dłużej) oraz skorzystania z grup samopomocowych stacjonarnych lub online dla osób współuzależnionych (np. Al-Anon). Terapia może pomóc Pani
przepracować te trudne emocje i sytuacje, zrozumieć swoje potrzeby oraz podjąć decyzje dotyczące przyszłości, a dzielenie się doświadczeniami z innymi osobami z podobnymi problemami może przynieść ulgę, nowe perspektywy oraz sieć wsparcia. Polecam Pani również książkę autorstwa Melody Beattie pt. "Koniec Współuzależnienia".

Na tu i teraz pomocne może być korzystanie z zainteresowań oraz technik relaksacyjnych, np. medytacja, techniki oddechowe oraz czerpanie przyjemności z zainteresowań.

Pozdrawiam serdecznie