Mój problem polega na tym, że od 4 miesięcy jestem już 4-ty raz przeziębiona. Kiedyś chorowałam max

Pani organizm krzyczy "Ratunku" i informuje, że jeśli nie podejmie Pani zmiany w najbliższym czasie to on "zrobi to za Panią" chorując. Tak po krótce interpretować można Pani spadek odporności i myślę, że zdaje sobie Pani z tego sprawę.
Niestety bywa, że trzeba podjąć ryzyko, postawić wszystko na jedną kartę i zakończyć pracę tu i teraz - bez pełnego zabezpieczenia i gwarancji nowej pracy. Swoiste ryzyko niesie za sobą możliwość porażki, ale i sukcesu. To kwestia wiary we własne możliwości. Póki jesteśmy w iluzorycznej strefie komfortu - sprawy układają się wolniej i jedynie względnie bezpieczniej, jak Pani sama widzi - wcale nie jest różowo.
Jeśli Pani nie zadba o swój spokój w głowie i sercu - Pani ciało będzie krzyczało coraz głośniej. Czasem radykalne rozwiązanie przynosi zmianę na dobre. Proszę się zastanowić co Pani straci ryzykując.
Życzę powodzenia i wsłuchania się w siebie jeszcze mocniej. Pozdrawiam ciepło.

Dzień dobry,
Rozumiem, że jest Pani przeciążona i potrzebuje odpoczynku. Organizm nie jest w stanie radzić sobie z tak duża ilością bodźców stresowych. Czy mieszkanie z teściami stanowi dla Pani dyskomfort?
Dostrzegam, że ma Pani dużą potrzebę kontrolowania sytuacji i zabezpieczenia sie na wypadek czynników losowych. Nie jestesmy w stanie przewidzieć przyszłości, dlatego czasami warto spróbować zaryzykować. Szczególnie, że słyszę, że obecną praca nie jest dla Pani satysfakcjonująca. Polecam wykonać bilans zysków i strat pod kątem zmiany pracy, a następnie omówić z psychologiem.

To, co Pani opisuje, wskazuje na bardzo trudną sytuację życiową pełną stresu i ciągłych napięć. Przewlekły stres może mieć ogromny wpływ na zdrowie fizyczne, co objawia się m.in. częstszymi przeziębieniami, jak Pani wspomniała. Ponadto, stres i brak odpoczynku mogą prowadzić do problemów ze snem i ogólnego zmęczenia.

Pierwszym krokiem w kierunku poprawy sytuacji mogłoby być wprowadzenie większej równowagi między pracą a odpoczynkiem. Ważne jest, aby znaleźć chwilę czasu każdego dnia na relaks i odstresowanie, nawet jeśli są to krótkie momenty. Techniki relaksacyjne, takie jak medytacja, ćwiczenia oddechowe czy lekka aktywność fizyczna, mogą pomóc złagodzić niektóre z objawów stresu.

Rozważenie skorzystania z urlopu zdrowotnego (L4) mógłby być również rozwiązaniem, aby dać sobie czas na regenerację i przemyślenie kolejnych kroków. To również czas, kiedy można by skupić się na swoim zdrowiu psychicznym i fizycznym bez dodatkowego ciśnienia codziennych obowiązków zawodowych.

Ponieważ wspomniała Pani o trudnej sytuacji rodzinnej związaną z problemami alkoholowymi mamy, mogłoby być pomocne znalezienie wsparcia w grupach dla osób dorosłych dzieci alkoholików (DDA). Udział w spotkaniach grup wsparcia lub terapia skoncentrowana na problemach DDA może dostarczyć narzędzi do radzenia sobie z trudnościami wynikającymi z tej sytuacji.

Jeśli chodzi o Pani pragnienie zmiany pracy, warto rozważyć poradę zawodową lub coaching, który mógłby pomóc ustalić realne kroki do osiągnięcia niezależności finansowej i zawodowej. W międzyczasie, może warto ustalić bardziej elastyczne ramy pracy dodatkowej, tak by nie zaburzała ona Pani równowagi życiowej w tak dużym stopniu.

Proszę pamiętać, że każdy krok, nawet najmniejszy, w kierunku dbania o swoje zdrowie i samopoczucie, jest ważny. To normalne, że czuje się Pani przytłoczona obecną sytuacją, ale proszę pamiętać, że poszukiwanie pomocy i dbanie o siebie to również znak siły.

Z opisu widzę, że jesteś w ogromnym przeciążeniu, znienawidzona praca i pogorszone warunki, presja szybkiej zmiany, kursy i dodatkowa praca do późna, sytuacja z mamą oraz brak własnej przestrzeni przez remont i mieszkanie u teściów. Organizm zaczyna to „pokazywać” w ciele: częste przeziębienia, rozdrażnienie i bezsenność często pojawiają się wtedy, gdy stres i brak regeneracji trwają zbyt długo. Jest to sygnał, że nie masz tyle wypoczynku, ile potrzebujesz, aby utrzymać kurs, który obrałaś.
Jednocześnie rozumiem, że jesteś bardzo zajęta i nie możesz teraz zrobić nagłych, rewolucyjnych zmian. Są jednak mniejsze kroki, które możesz wprowadzić od razu, żeby odzyskać trochę sił. Możesz ustalić jedną granicę czasową, np. przez najbliższy tydzień kończąc pracę/kursy o stałej godzinie. Warto też zadbać o sen w wersji nawet minimalnej, ale stałej. Może to być 30 minut przed snem bez pracy i ekranów (idealnie byłoby 60, ale nawet mniejszy krok ma znaczenie), do tego ciepły prysznic i krótka technika wyciszająca, np. spokojny oddech 4–6 przez 3 minuty. Jeżeli jest to też możliwe, bardzo korzystny jest codzienny spacer przez choćby 10–15 minut. To realnie obniża napięcie i wspiera odporność. Jeśli potrzebujesz odciążenia głowy z gonitwy myśli, możesz zapisywać w notatniku „co mnie dziś martwi” oraz „jaki jeden mały krok mogę zrobić jutro” i lub wyznaczać krótką porę dnia na zamartwianie się, przykładowo: "codziennie o godzinie 21 będę rozważać moje zmartwienia, przez resztę dnia nie będę ich rozgrzebywać". Takie rytuały często pomaga przerwać kręcenie się myśli w nocy.
Chcę też odnieść się do L4: słyszę, że jesteś rozdarta, bo z jednej strony już nie dajesz rady, a z drugiej wystawiasz faktury i boisz się konsekwencji. To zrozumiałe. Jeśli lekarz uzna, że odpoczynek jest potrzebny, warto to rozważyć.
Najważniejsze: nie zostawaj z tym sama. Jeśli czujesz, że problemy Cię przytłaczają, rozważ pierwszy krok w stronę konsultacji, grupy wsparcia, czy też rozmowy z kimś bliskim i zaufanym. Wsparcie osób, których doświadczenia są podobne, mogą być bardzo wspierające i dające nadzieję.