Moj maz codziennie bardzo duzo strzela palcami, kregoslupem i szyja. Ten dzwiek doprowadza mnie do s

Droga Autorko. Każdy z nas ma zupełnie inny obszar irytacji dźwiękowych. Dla jednych, jak słusznie zauważyłaś, skrzypienie kredą po tablicy jest nie do zniesienia podczas gdy inni nie są wstanie przeboleć chrzęstu styropianu lub innych drażniących odgłosów. Doskonale rozumiem Twoje silne emocje związane z tym obszarem ponieważ sama również nie potrafię znieść strzelania palcami czy innymi częściami ciała. Budzi to we mnie bardzo duży dyskomfort który jak podejrzewam również odczuwasz. Nie jest to żaden konkretny problem, a Twoja osobista reakcja na dany dźwięk. Przedstaw mężowi swój punkt widzenia i wyjaśnić skąd bierze się ten stan. Porozmawiaj z nim i wytłumacz mu swoje emocje. Możliwe iż nie ma on zwyczajnie świadomości jak wpływa na Ciebie ten odgłos. Dodatkowo skoro partner robi to codziennie i to w dużej ilości, przypuszczalnie działa to na niego w jakiś sposób relaksująco i postępuje w tym wypadku zupełnie bezwiednie. Nie trzymaj tych uczuć w sobie. Jeśli jest to dla Ciebie duży problem i źródło wewnętrznej frustracji warto podjąć kroki aby poczuć się lepiej. Trzymam kciuki za to, że rozmowa pomoże i życzę wszystkiego co najlepsze!

Dzień Dobry,
. Polecam skontaktować się ze specjalistą, aby szerzej omówic ten problem podczas wizyty. Pozdrawiam serdecznie

Dzień Dobry,

Zrozumienie problemu: Ważne jest, aby Twój mąż zrozumiał, jak bardzo dźwięki strzelania palcami wpływają na Twoje samopoczucie. Otwarta rozmowa na ten temat może pomóc w świadomości i wspólnym poszukiwaniu rozwiązania. Najważniejsza jest desentyzacja oraz techniki relaksacyjne

Terapia behawioralna: Terapia behawioralna może być skutecznym sposobem zarządzania reakcjami emocjonalnymi na dźwięki. Możesz rozważyć terapię, która koncentruje się na redukcji lęku i zmniejszeniu wrażliwości na określone bodźce.

Techniki relaksacyjne: Ćwiczenia relaksacyjne, takie jak głębokie oddychanie, medytacja czy joga, mogą pomóc w redukcji napięcia i reakcji emocjonalnych.

Zmniejszenie niechęci do dźwięków, takich jak mizofonia lub wrażliwość na określone dźwięki, może być wyzwaniem, ale można sobie z nim poradzić za pomocą pewnych strategii i technik. Oto kilka metod, które mogą pomóc:

Identyfikacja dźwięków wyzwalających: Zacznij od zidentyfikowania konkretnych dźwięków, które wywołują reakcje awersyjne. Wiedza o tym, jakie dźwięki przeszkadzają ci najbardziej, może pomóc ci odpowiednio się przygotować i zareagować.

Stwórz bezpieczną przestrzeń: Pomocne może być stworzenie bezpiecznej przestrzeni, w której będziesz mieć kontrolę nad poziomem hałasu. Może to obejmować korzystanie ze słuchawek z redukcją szumów, zatyczek do uszu lub tworzenie cichych stref w domu lub miejscu pracy.

Ćwicz techniki relaksacyjne: Nauka i praktykowanie technik relaksacyjnych, takich jak głębokie oddychanie, progresywne rozluźnianie mięśni lub medytacja uważności, może pomóc w radzeniu sobie ze stresem i niepokojem wywołanym przez awersyjne dźwięki.

Terapia poznawczo-behawioralna (CBT): Techniki CBT mogą być skuteczne w zmianie sposobu postrzegania i reagowania na dźwięki wyzwalające. Może to obejmować restrukturyzację poznawczą (zmiana negatywnych wzorców myślowych) i techniki behawioralne (stopniowa ekspozycja na dźwięki wyzwalające).

Terapia dźwiękiem: Niektórzy ludzie znajdują ulgę dzięki terapii dźwiękowej, która polega na słuchaniu neutralnych lub kojących dźwięków, aby przeciwdziałać awersyjnym dźwiękom. Może to obejmować urządzenia z białym szumem, uspokajającą muzykę lub dźwięki natury.

Zdrowy styl życia: Dbanie o zdrowy styl życia poprzez regularne ćwiczenia, prawidłowe odżywianie i odpowiednią ilość snu może pomóc w zarządzaniu ogólnym poziomem stresu, co z kolei może zmniejszyć wrażliwość na awersyjne dźwięki.

Poszukaj wsparcia: Dołączenie do grup wsparcia lub rozmowa z terapeutą specjalizującym się we wrażliwości słuchowej lub zaburzeniach lękowych może zapewnić cenne wsparcie i wskazówki.

Modyfikacje środowiskowe: Wprowadzanie zmian w swoim otoczeniu, takich jak stosowanie materiałów dźwiękoszczelnych lub ustawianie mebli w celu zminimalizowania odbicia dźwięku, może pomóc zmniejszyć narażenie na dźwięki wyzwalające.

Uważność i akceptacja: Praktykowanie technik uważności może pomóc ci stać się bardziej świadomym swoich reakcji na dźwięki bez osądzania. Zaakceptowanie faktu, że niektóre dźwięki mogą być trudne, ale tymczasowe, również może być korzystne.

Ograniczenie ekspozycji: Podczas gdy stopniowa ekspozycja może być pomocna w niektórych przypadkach, ograniczenie niepotrzebnej ekspozycji na dźwięki wyzwalające, gdy jest to możliwe, może również zapobiec niepotrzebnemu stresowi.

Zapraszam na terapię do siebie!!!

Witaj,to, co opisujesz, bardzo często przypomina nadwrażliwość na dźwięki o charakterze wyzwalającym napięcie — coś z obszaru tzw. misofonii albo reakcji przeciążeniowej układu nerwowego. To nie jest „wymyślone w głowie” ani kwestia słabej cierpliwości. Raczej: Twój system nerwowy łapie bodziec (klik, trzask) i „zawiesza się” na nim, jakby nie mógł go odłożyć.
I teraz ważne:
to, że pojawia się impuls, żeby „rozładować napięcie” (np. uderzeniem w stół), nie znaczy, że chcesz komuś zrobić krzywdę — tylko że organizm szuka gwałtownego przycisku STOP. Tyle że to jest ślepy przycisk.
Jeśli to, co opisujesz, zaczyna być męczące i odbiera Ci spokój, warto się temu spokojnie przyjrzeć.
Podczas spotkania możemy znaleźć sposoby, żeby Twój układ nerwowy miał więcej ulgi i mniej przeciążenia.
Nie musisz radzić sobie z tym sama — można to poukładać krok po kroku w Twoim własnym tempie.
Pozdrawiam
Sylwia Jankowska