Mam problemy z kłamaniem i kolorowaniem rzeczywistości przy nawet małych niepowodzeniach. Ukrywam pr

Dzień dobry, cieszę się, że poszukuje Pani dla siebie pomocy. Trudności, które Pani opisała, faktycznie są przesłanką do skonsultowania się ze specjalistą zdrowia psychicznego. Psycholog jest osobą, która udziela pomocy psychologicznej - czyli pomocy z reguły krótkoterminowej, skoncentrowanej na konkretnych problemach i nauczeniu Klienta, jak sobie z nimi radzić. Psychoterapia natomiast jest pogłębioną formą pracy nad sobą. Służy zrozumieniu i zmodyfikowaniu mechanizmów myślenia i postępowania, które rządzą całym naszym życiem, a czasem jej celem jest wręcz zmiana niektórych cech osobowości. Zachęcam Panią do zastanowienia się, która forma wsparcia będzie bardziej dostosowana do Pani potrzeb. Zawsze może Pani jednak zacząć od konsultacji z psychologiem, na której będziecie mogli wspólnie zastanowić się, co będzie dla Pani na ten moment najbardziej pomocne. Nie ma możliwości umówienia się na wizytę poprzez sekcję „Pytania”, ale może Pani przejrzeć specjalistów w kategorii „psycholog Warszawa” i umówić się przez profil wybranego specjalisty_ki. Pozdrawiam serdecznie i życzę powodzenia

Dzień dobry, Warto spojrzeć na te sytuacje z pozycji tego co dzięki nim zyskujemy. Zazwyczaj nie jest to proste, ale często daje zaskakujące wnioski. Pomocą przy poszukiwaniu rozwiązań powinien właśnie służyć psychoterapeuta, który umiejętnie zadając pytania i wzmacniając pewne kwestie przyspieszy dojście do odpowiedzi i finalnie zmiany.

Dzień dobry, myślę, że dużą wartością jest fakt dostrzeżenia problemu i chęci pracy nad nim. Jeśli istnieją obawy, czy ten rodzaj trudności nadaje się na terapię, to proszę bez obaw wybrać specjalistę i skonsultować je. Jeśli czujemy, że coś w naszym życiu sprawia nam trudność bądź cierpienie psychiczne, to jest to dobry powód do udania się do specjalisty. Wstępne spotkania służą konsultacji problemu i ustaleniu celu terapii. Jest to też czas, gdzie można niezobowiązująco przekonać się jak taki proces będzie wyglądać. Życzę powodzenia i pozdrawiam.

To, co Pan lub Pani napisała, jest dużo bardziej powszechne, niż się wydaje. Kłamanie w sytuacjach kiedy człowiek nie chce przyznać się do porażek zwykle nie wynika ze złych intencji, tylko z lęku przed oceną, rozczarowaniem innych lub wstydem, czy też strachem. To pewien mechanizm obronny, która sprawia, że na chwilę czujemy się lepiej. W takiej sytuacji najlepiej jest podjąć się krótkoterminowej terapii która zmieni schematy myślenia - a potem postępowania. Najczęściej stoi za tym: lęk przed oceną lęk przed rozczarowaniem innych wstyd potrzeba bycia wystarczającą/wystarczającym strach przed konfliktem To bardziej mechanizm obronny niż „zła cecha charakteru”.