Mam 12 lat. Chciałabym zapytać czy to mogą być objawy depresji a jeśli nie to czego? Nie chce mi się

Mam 12 lat. Chciałabym zapytać czy to mogą być objawy depresji a jeśli nie to czego? Nie chce mi się żyć. Coraz częściej myślę o odebraniu sobie życia ale boję się tego zrobić więc pewnie do tego nie dojdzie. Nic nie sprawia mi przyjemności. Nie widzę sensu w robieniu czegokolwiek. To tej pory myśli samobójcze miałam tylko w tedy gdy w domu były problemy i zawsze przechodziły mi samoistnie. Teraz pojawiają się nawet w tedy gdy w domu nic się nie dzieje ok. co 2 lub 3 tygodnie i nadal przechodzą. To są tylko myśli bo ja nie jestem w stanie tego zrobić. Muszę się zmuszać do zrobienia czegokolwiek ale gdy się już zmuszę to daję rade. Najchętniej bym tylko leżało w łóżku a jedyną rzeczą która sprawia mi teraz przyjemność to jedzenie.

4 odpowiedzi


Dzień dobry. Konicznie skontaktuj się z osobą, która może Ci pomóc. Na pewno w szkole działa pedagog, może Twój wychowawca, zaufany dorosły. Jeśli nie szkoła, to najbliższy psycholog, gmina, świetlica środowiskowa, ktokolwiek, z kim będziesz mogła szczerze porozmawiać. Jeśli piszesz o jedzeniu, jako sposobie radzenia sobie z problemami, jesteś na prostej drodze do zaburzeń w odżywaniu. Naprawdę warto zdobyć się na odrobinę wysiłku i poszukać pomocy.

Szukasz psychologa?

Pierwsza sesja wprowadzająca za darmo z Terapia by ZnanyLekarz

Wypełnij formularz
Znajdź eksperta

Dzień dobry Twój wpis odebrałam jako bardzo niepokojący dot.twojego stanu psychicznego .Potrzebujesz pomocy i szczerej rozmowy Pomyśl o rozmowe z osoba zaufaną dorosłą ,która na pewno uzgodni z Tobą co dalej robić.Jesteś osobą niepełnoletnią i do psychoterapeuty ,o którym myślę powinieneś skierować się z osobą dorosłą. Tam możesz rozmawiać juz indywidualnie .Wnioskuję ,że sytuacje trudne domowe(które sa od dawna ) maja bardzo duzy wplyw na Twoje samopoczucie .Możesz poprosić również o pomoc pedagoga lub psychologa szkolnego. Bardzo dobrze ,że prosisz o pomoc bo to oznacza ,że cierpisz i pragniesz zmiany Powodzenia Danuta Skrzypczak


Bardzo mi przykro, że masz takie myśli i jest Ci tak trudno. Nie musisz być z tym z tym sama - skorzystaj z jednego z podanych niżej telefonów zaufania dla dzieci i młodzieży. Pracują tam naprawdę dobrzy specjaliści. Ponieważ regulamin serwisu Znany Lekarz zabrania podawania w odpowiedzi numerów telefonów, wpisz w wyszukiwarkę Google poniższe nazwy tych, a łatwo je odnajdziesz: 1. Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży, który prowadzi Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę. Telefon jest anonimowy, bezpłatny, całodobowy i dyskretny. 2. Dziecięcy Telefon Zaufania Rzeczniczki Praw Dziecka Pozdrawiam serdecznie


Witam, są to poważne objawy, których nie można bagatelizować, poproś o wsparcie bliskich, rodziców albo kogoś w szkole, to ważne żeby się tym zająć.

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.