Mając 20 lat bałam się że jestem w ciąży, kiedy powiedziałam o tym matce , zareagowała złością , awa

Twoje uczucia i doświadczenia są ważne, i zrozumiałe jest, że jesteś zaniepokojona zachowaniem swojej matki. To może być bardzo trudne, gdy czujesz się niezrozumiana i nieakceptowana przez własną rodzinę, szczególnie w kwestiach tak osobistych jak planowanie rodziny i pragnienie macierzyństwa. Istnieje kilka możliwych wyjaśnień dla zachowania Twojej matki: Brak rozumienia: Może być tak, że Twoja matka po prostu nie rozumie Twoich uczuć i potrzeb związanych z macierzyństwem. To może wynikać z różnic pokoleniowych lub braku doświadczenia w rozmowach na te tematy w Waszej rodzinie. Własne traumy lub doświadczenia: Matki mogą reagować emocjonalnie na życiowe decyzje swoich dzieci ze względu na własne traumy lub negatywne doświadczenia z przeszłości. Może mieć swoje własne powody, które wpływają na jej reakcje. Oczekiwania społeczne: Czasem rodzice poddawani są presji i oczekiwaniom społecznym co do wyborów życiowych swoich dzieci, a to może wpłynąć na ich reakcje. Może się wydawać, że Twoja matka poddawana jest presji otoczenia w kwestii macierzyństwa. Komunikacja: Może być tak, że brak komunikacji między Wami spowodował niewłaściwe zrozumienie jej reakcji i Twojego stanowiska. Ważne jest, aby próbować zrozumieć swoją matkę i jednocześnie wyrazić jej swoje uczucia. Możesz spróbować otwartej i szczerze rozmowy z nią, wyjaśniając, dlaczego marzysz o rodzinie i jakie to ma dla Ciebie znaczenie. Postaraj się zrozumieć jej punkt widzenia, a jednocześnie wyraź swoje uczucia i potrzeby. Jeśli nadal masz trudności w komunikacji z matką i czujesz, że to wpływa negatywnie na Twoje zdrowie psychiczne i emocjonalne, rozważ skorzystanie z pomocy psychoterapeuty. Terapeuta może pomóc Ci zrozumieć Twoje uczucia, radzić sobie z trudnymi relacjami rodzinnych i znaleźć strategie radzenia sobie z sytuacją. Pozdrawiam, Zacisze Zmiany

Dzień Dobry, zachęcam do kontaktu ze specjalistą, aby szerzej omówić ten temat podczas wizyty. Pozdrawiam serdecznie

Dzień dobry, Na początek chce podzielić się pytaniem jakie we mnie się pojawiło po przeczytaniu Pani posta. Jak Pani udało się to przejść? Jak Pani udaje się być w tej relacji z mamą pomimo że nie jest ona w tym aspekcie wspierająca? Jak Pani sobie radziła w tych najtrudniejszych momentach... Słyszę to co Pani mówi na temat swojej mamy, jej reakcji, postaw i emocji I wyobrażam sobie że zastanawianie się, analizowanie i przeżywanie tego może pochłaniać Ogrom siły, emocji I czasu. Gdyby chciała się Pani przyjrzeć temu co te słowa dla Pani znaczą, czego Pani by potrzebowała od mamy, co by się stało gdyby już miała Pani jej wsparcie i aprobatę, czy Pani oczekiwania są realne do spełnienia, co jest dla Pani ważne i jakie wspierające informacje ta sytuacja mówi o Pani to zachęcam do skorzystania z nurtu terapii skoncentrowanej na rozwiązaniu. Mocno trzymam za Panią kciuki Pozdrawiam, Marta Krzysztoń

Dzień dobry,to, czego Pani doświadczyła, musiało być bardzo bolesne. Brak wsparcia ze strony mamy w tak ważnym momencie mógł stworzyć silne poczucie zagrożenia i wstydu związanego z ciążą, bliskością i relacjami. Nic dziwnego, że po tamtej sytuacji wycofała się Pani z życia uczuciowego — to była reakcja obronna, nie „wina”. Badania pokazują, że relacja matka–córka może wpływać na to, jak kobieta postrzega macierzyństwo. Jeśli matka reaguje złością, lękiem lub zawstydzaniem, nie wspiera córki w jej rozwoju psychoseksualnym, to ta może nieświadomie zacząć łączyć ciążę z odrzuceniem. Wiele matek robi to zupełnie nieświadomie, niosąc swoje własne, trudne doświadczenia. To, co Pani czuje dziś — samotność, tęsknota za rodziną i niezrozumienie reakcji mamy — jest naturalne. Warto rozważyć rozmowę z psychoterapeutą psychodynamicznym, żeby przepracować dawną relację i odzyskać spokój wokół tych tematów. Pani marzenie o rodzinie jest ważne — i absolutnie nie jest stracone.

Dzień dobry, to przykre, że twoja mama jest tak negatywnie nastawiona do tematu twojej potencjalnej ciąży. Być może wiąże się to z jakimiś bolesnymi doświadczeniami z jej przeszłości. Rodzice często chcą ochronić swoje dzieci przed błędami bądź trudnymi sytuacji, których sami doświadczyli. Warto byłoby zatem zastanowić się, nad tym co może tak bardzo wpływać na twoją mamę. Bez szczerej i otwartej rozmowy z mamą może być trudno to zrozumieć. Pamiętaj jednak, że to twoje życie i twoje wybory. Jeśli chcesz zostać mamą i mieć dziecko, to twoja i twojego partnera indywidualna decyzja. Wsparcie rodziców jest bardzo ważne, ale czasem nie mamy na nich wpływu, dlatego zastanów się, co jest dla ciebie ważniejsze w tej sytuacji. Trzymam kciuki i życzę powodzenia. Pozdrawiam serdecznie, Psycholog Joanna Szlasa-Więczaszek