Jestem zablokowany i zahukany, mam 29 lat i odkąd pamiętam problem z odczuwaniem, wyrażaniem emocji

Jestem zablokowany i zahukany, mam 29 lat i odkąd pamiętam problem z odczuwaniem, wyrażaniem emocji i bronieniem swoich potrzeb. Wstydzę się mówić o tym co chciałbym robić, marzyć, ponieważ zawsze to spotykało się z odrzuceniem i brakiem akceptacji ze strony rodziców. Frustruje mnie to że rezygnuje z rzeczy dla mnie ważnych, gdyż wstydzę się o tym powiedzieć. Mieszkam z rodzicami, co wiąże się z brakiem prywatności, a podejmowane przeze mnie aktywności na pewno spowodowałyby konieczność tłumaczenia się np. podjęcie kursu zawodowego, wyjście elegancko ubranym na rozmowę o pracę. Nie mam siły już mieszkać z nimi, po cichu szukam pracy, ale pewnie będzie tak że ze strachu przed przyznaniem się do tego zrezgynuje z niej. Proszę o poradę do kogo się udać, aby zacząć się ratować.

4 odpowiedzi


Dzien dobry. Sytuacja, która Pan opisuje wydaje się dla Pana dość trudna oraz emocjonalnie wyczerpującą. Zawsze staram się pytać swoich klientów po co chcą zmiany, do czego jest im potrzebna, co im to da? Napisał Pan, że nie ma siły mieszkać z rodzicami, co by zatem spowodowało, jakie Pana cechy, umiejętności, że opuściłby Pan jednak dom? Czy te cechy pomógłby Panu również nad podjęcie zatrudnienia? Może zapisnie odpowiedzi na te pytania pozwolą Panu na zrobienie pierwszego małego kroku. Proponuje również podjęcie kilku spotkań z psychologiem lub psychoterapeutą/teraputą.Pozdrawiam

mgr Tomasz Kuźniar

mgr Tomasz Kuźniar

psycholog

Zielona Góra

Umów wizytę

Szukasz psychologa?

Pierwsza sesja wprowadzająca za darmo z Terapia by ZnanyLekarz

Wypełnij formularz
Znajdź eksperta

Dzień dobry, myślę że w tej sytuacji warto przeanalizować swoje potrzeby, cele i granice. Konsultacje z psychologiem mogłyby być dla Pana pewnego rodzaju wsparciem w nauce wyrażania siebie, swoich emocji, budowania autonomii oraz asertywności. Pozdrawiam serdecznie, mgr Karolina Adamek


Rozumiem, jak trudna jest Pańska sytuacja i jak bardzo wpływa na Pańskie życie. Kluczowym krokiem w procesie zmian jest skorzystanie z psychoterapii, która pomoże Panu zrozumieć i przepracować te głęboko zakorzenione emocje i przekonania. Zalecałbym rozpoczęcie terapii psychodynamicznej, która skoncentruje się na Pańskiej historii, relacjach z rodzicami oraz na rozwijaniu umiejętności wyrażania siebie. Wspólna praca z terapeutą pomoże Panu odkryć, co Pana blokuje, i znaleźć sposoby na bronienie swoich potrzeb. Warto zacząć szukać terapeuty w swojej okolicy, który ma doświadczenie w pracy z osobami doświadczającymi podobnych problemów. To trudna, ale możliwa droga do odnalezienia siebie. Pozdrawiam


Witam, Widać, ze ma Pan potrzebę zmiany tej trudnej sytuacji i jest ona dla Pana obciążająca. Pana obecne zablokowanie, wstyd i strach to wyuczona przez lata reakcja obronna na krytykę i odrzucenie ze strony rodziców. Mieszka Pan w środowisku, które stale ten lęk aktywuje, dlatego tak trudno jest Panu zrobić krok w przód. Polecanym krokiem byłoby rozpoczęcie psychoterapii w nurcie poznawczo-behawioralnym (CBT) lub terapii schematów (choć to oczywiście nie jedyne możliwe nurty). Nie musi Pan samodzielnie radzić sobie w tej sytuacji. Konsultacje ze specjalistą mogą okazać się ważnym elementem wspierającym w zmianie. Terapeuta pomoże Panu: Zrozumieć mechanizm lęku przed reakcją rodziców, Odbudować poczucie własnej wartości i prawo do prywatności, Przetrenować (krok po kroku) asertywność i wychodzenie z „zahukania”, Przejść przez proces usamodzielnienia się i zmiany pracy bez rezygnacji w ostatniej chwili.

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.