Jak poradzić sobie ze strachem przed kolejnym skrzywdzeniem/odtrąceniem?

Dzień dobry, Niewątpliwie doświadczenia związane z krzywdą/odtrąceniem są trudne i nie należą do tych zdarzeń życiowych, które nas wzmacniają. Jednak Pana/Pani sytuacja wymaga pogłębienie. Proponuje psychoterapie, w której będziemy mogli ustalić i szczegółowo przeanalizować problem, z którym się Pan/Pani mierzy. W trakcie pierwszych konsultacji będzie mógł/ła Pan/Pani skonkretyzować cel terapii. Pozdrawiam

Dzień dobry. To bardzo ważne, że zadajesz sobie takie pytanie. To już jest forma oswajania niekomfortowego stanu. Ważne jest również to, że szukasz odpowiedzi u specjalistów. Sięganie po wsparcie jest formą wzmocniania poczucia wpływu. Już wiesz przed czym chroni cię strach, ale rozumiem, że też w czymś ci też przeszkadza. No właśnie... I to jest do eksploracji... powodzenia. PS. Na terapii grupowej lub indywidualnej możesz się temu przyglądnąć w bezpiecznych dla siebie warunkach i przy wsparciu życzliwych osób.

Strach przed skrzywdzeniem lub odtrąceniem może mieć swoje źródło w przeszłych doświadczeniach, które zostawiły ślad emocjonalny. Jest to możliwe, że ten lęk może wynikać z wcześniejszych trudnych sytuacji, ale niekoniecznie oznacza, że będą się one powtarzać w przyszłości. Często pojawiające się myśli typu „Zawsze mnie skrzywdzą” mogą być reakcją na poprzednie zranienia, ale warto zastanowić się, czy naprawdę odzwierciedlają one obecną rzeczywistość. Terapia poznawczo-behawioralna mogłaby pomóc w zrozumieniu, czy te myśli są adekwatne, a także pomóc w ich przekształceniu na bardziej realistyczne. Być może pomocne mogłoby być również nauka stawiania zdrowych granic w relacjach i stopniowe narażanie się na emocjonalne ryzyko, co pozwalałoby na budowanie zaufania w sposób kontrolowany. Wydaje się, że ważne może być również pracowanie nad akceptacją siebie, ponieważ to może ułatwić otwieranie się na innych i tworzenie bardziej stabilnych relacji. Jeśli strach jest bardzo silny, to możliwe, że wsparcie terapeutyczne mogłoby pomóc w przepracowaniu trudnych emocji i nauce radzenia sobie z lękiem. Z czasem i w odpowiednim wsparciu można by spróbować nauczyć się lepszego zarządzania tymi obawami, co mogłoby prowadzić do bardziej satysfakcjonujących i pełnych relacji. Dużo siły życzę. Karolina Wróbel-Kudyba

Dzień dobry, taki strach przed ponownym zranieniem często pojawia się po doświadczeniach, w których relacja była bolesna albo nie dawała poczucia bezpieczeństwa. Wtedy umysł zaczyna „zabezpieczać się” na przyszłość i z dużą czujnością wypatruje sygnałów odrzucenia, nawet tam, gdzie realnie ich jeszcze nie ma. To może chronić przed kolejnym bólem, ale jednocześnie bardzo utrudnia zbliżanie się do ludzi i budowanie zaufania. W pracy nad tym ważne jest stopniowe uczenie się rozróżniania tego, co jest realnym sygnałem z relacji, a co pochodzi z wcześniejszych doświadczeń i lęku. Pomaga też doświadczenie bezpiecznych relacji, w których można powoli sprawdzać, że nie każda bliskość kończy się zranieniem. To nie jest coś, co znika „siłą woli” — raczej proces odzyskiwania poczucia bezpieczeństwa krok po kroku. Zapraszam serdecznie do kontaktu :) Adam Pytliński