Jak pomóc takiemu dziecku w nauce. Ma 10 lat. W wyniku badania przeprowadzonego badania psychologicz

Przede wszystkim zażądać od szkoły wdrożenia toku nauczania dopasowanego do możliwości ucznia ( ! ). To obowiązek szkoły i prawo Państwa jako rodziców. W domu proponuję pracować z układankami, grami polegającymi na zakrywaniu elementów a potem wyszukiwaniu pasujących do siebie elementów z pamięci, doskonałe będą dwa obrazki, które należy porównać i znaleźć różniące się elementy. Lektura powinna być podzielona na małe kawałki, uczeń powinien mieć więcej czasu na jej przeczytanie. Proszę po każdym przeczytanym fragmencie lektury omówić go z dzieckiem, sprawdzić co udało dziecku zapamiętać. Z matematyki należy próbować ćwiczyć na najprostszych przykładach, materiał powinen być również dzielony na małe porcje. Proszę chwalić i jeszcze raz chwalić dziecko za najmniejszy postęp, każda 3 z matematyki to w przypadku Państwa dziecka naprawdę dobra ocena. Proszę przyjąć że Państwa dziecko po prostu potrzebuje więcej czasu oraz wolniejszego tempa pracy nad materiałem szkolnym. Proszę nauczyć się oczekiwać od nauczycieli brania pod uwagę przytoczonej opinii. Proszę też pamiętać, że rozwój intelektualny nie jest liniowy a włożona praca może przynieść naprawdę doskonale rezultaty.

Z ustawieniowego punktu widzenia: dziecko jest w poważnym stopniu pozbawione energii plynącej od ojca o męskiej linii. Cała męska linia jest tu bardzo słaba z powodu wielu przedwczesnych śmierci. Trzeba popracować nad odbudowaniem przepływu w męskim, to odblokuje dziecko na polu inteligencji, uczenia się itd.

Rozumiem, że otrzymanie takiej diagnozy dla dziecka jest bardzo trudne i budzi wiele emocji. To naturalne, że czujesz się zagubiony i chcesz zrobić wszystko, co w Twojej mocy, aby pomóc swojemu dziecku. Pamiętaj, że nie jesteś sam/sama w tej sytuacji. Co oznacza ta diagnoza? Diagnoza wskazuje, że Twoje dziecko ma mocne strony, takie jak bogate słownictwo czy umiejętność rozumienia relacji przyczynowo-skutkowych. To bardzo dobre wiadomości! Oznacza to, że ma potencjał, który można rozwijać. Jednocześnie diagnoza wskazuje na obszary, w których Twoje dziecko może potrzebować dodatkowego wsparcia, takie jak pamięć czy umiejętności matematyczne. Jak możesz pomóc swojemu dziecku? Współpraca ze specjalistami: - Pedagog specjalny: Pomoże dostosować metody nauczania do indywidualnych potrzeb dziecka. - Terapeuta: Może pracować nad konkretnymi umiejętnościami, np. pamięcią czy koncentracją. - Logopeda: Jeśli występują problemy z artykulacją lub rozumieniem mowy. Stworzenie sprzyjającego środowiska do nauki: - Cierpliwość i zrozumienie: Pamiętaj, że Twoje dziecko może potrzebować więcej czasu na naukę i powtórzenia. - Małe porcje materiału: Podziel zadania na mniejsze części, aby uniknąć przeciążenia. - Wizualizacja: Korzystaj z obrazków, schematów, map myśli, aby ułatwić dziecku zrozumienie materiału. - Powtórki: Regularne powtórzenia pomagają utrwalić wiedzę. - Chwalenie: Doceniaj nawet małe sukcesy, aby motywować dziecko. Rozwijanie mocnych stron: - Czytanie: Zachęcaj do czytania książek, rozwiązywania krzyżówek, zagadek. - Gry planszowe: Wybieraj gry rozwijające logiczne myślenie i pamięć. - Zajęcia dodatkowe: Może to być muzyka, sport, plastyka – ważne, aby dziecko znalazło coś, co je interesuje. Współpraca ze szkołą: - Indywidualny program nauczania: Poproś o dostosowanie wymagań edukacyjnych do możliwości dziecka. - Dodatkowe zajęcia: Zapytaj o możliwość korzystania z zajęć wyrównawczych lub korepetycji. Pamiętaj, że najważniejsze jest, aby stworzyć atmosferę akceptacji i wsparcia. Pokaż dziecku, że wierzysz w jego możliwości. Nie porównuj go z innymi dziećmi. Każdy człowiek jest inny i ma swoje własne tempo rozwoju.

Dzień dobry. Na tak postawione pytanie trudno udzielić jednoznacznej odpowiedzi i to jeszcze zdalnie. Rozumiem, że opis ten jest wynikiem diagnozy. To już dobry krok do rozumienia, co się dzieje. Prawdopodobnie w ślad za diagnozą zostały zaproponowane zalecenia i warto z nich skorzystać. Dla wielu dzieci z deficytami dobrym rozwiązaniem jest prowadzenie zajęć szkolnych w spokojnej atmosferze, bez stresu i rywalizacji. Często takim miejscem, gdzie jest więcej uwagi ze strony nauczyciela, więcej wsparcia i zrozumienia, jest szkoła specjalna lub szkoła z oddziałami integracyjnymi. Warto też podjąć trening poszczególnych funkcji poznawczych, zaburzeń przetwarzania, a także umiejętności. Warto przeprowadzić dalszą diagnostykę, w tym diagnostykę różnicową, gdyż nieraz zjawiska oceniane jako deficyt poznawczy wynikają bardziej z zaburzeń koncentracji uwagi nie tylko z funkcjonowania poznawczego jako takiego. Myślę też, że dla dzieci najważniejsza chyba jest jednak akceptacja ze strony dorosłych i nie chodzi mi o pogodzenie się z losem, tylko po prostu kochanie ich pomimo trudności, udzielanie wsparcia i pomocy i zrozumienie, że to one mają trudności, Państwo im tylko towarzyszą. Ocenianie, krytykowanie, zamartwianie się przez rodziców i nauczycieli bywa większym utrudnieniem w rozwoju niż jakiś deficyt poznawczy.