Jak pomóc takiemu dziecku w nauce. Ma 10 lat. W wyniku badania przeprowadzonego badania psychologicz
3
odpowiedzi
Jak pomóc takiemu dziecku w nauce. Ma 10 lat. W wyniku badania przeprowadzonego badania psychologicznego stwierdza się rozwój umysłowy w granicach inteligencji niższej inteligencji niższej niż przeciętna. Rozwój poszczególnych funkcji poznawczych jest niecharmonijny. Mocną stroną uczennicy są zasób posiadanego słownictwa spostrzegawczość myślenie przyczynowo skutkowe w oparciu o materiał graficzny zdolność do klasyfikowania rozumienie norm i zasad społecznych wiadomości (wynik przeciętny). Rozwój poniżej przeciętnej przyjmują umiejętność organizowania materiału wzrokowego w większe całości. Deficyty występują w trwałość pamięci werbalnej rozumowaniu arytmetycznym tempie uczenia się wzrokowo - ruchowego oraz analizie i syntezie materiału wzrokowego.
Z ustawieniowego punktu widzenia: dziecko jest w poważnym stopniu pozbawione energii plynącej od ojca o męskiej linii. Cała męska linia jest tu bardzo słaba z powodu wielu przedwczesnych śmierci. Trzeba popracować nad odbudowaniem przepływu w męskim, to odblokuje dziecko na polu inteligencji, uczenia się itd.
Rozumiem, że otrzymanie takiej diagnozy dla dziecka jest bardzo trudne i budzi wiele emocji. To naturalne, że czujesz się zagubiony i chcesz zrobić wszystko, co w Twojej mocy, aby pomóc swojemu dziecku. Pamiętaj, że nie jesteś sam/sama w tej sytuacji.
Co oznacza ta diagnoza?
Diagnoza wskazuje, że Twoje dziecko ma mocne strony, takie jak bogate słownictwo czy umiejętność rozumienia relacji przyczynowo-skutkowych. To bardzo dobre wiadomości! Oznacza to, że ma potencjał, który można rozwijać. Jednocześnie diagnoza wskazuje na obszary, w których Twoje dziecko może potrzebować dodatkowego wsparcia, takie jak pamięć czy umiejętności matematyczne.
Jak możesz pomóc swojemu dziecku?
Współpraca ze specjalistami:
- Pedagog specjalny: Pomoże dostosować metody nauczania do indywidualnych potrzeb dziecka.
- Terapeuta: Może pracować nad konkretnymi umiejętnościami, np. pamięcią czy koncentracją.
- Logopeda: Jeśli występują problemy z artykulacją lub rozumieniem mowy.
Stworzenie sprzyjającego środowiska do nauki:
- Cierpliwość i zrozumienie: Pamiętaj, że Twoje dziecko może potrzebować więcej czasu na naukę i powtórzenia.
- Małe porcje materiału: Podziel zadania na mniejsze części, aby uniknąć przeciążenia.
- Wizualizacja: Korzystaj z obrazków, schematów, map myśli, aby ułatwić dziecku zrozumienie materiału.
- Powtórki: Regularne powtórzenia pomagają utrwalić wiedzę.
- Chwalenie: Doceniaj nawet małe sukcesy, aby motywować dziecko.
Rozwijanie mocnych stron:
- Czytanie: Zachęcaj do czytania książek, rozwiązywania krzyżówek, zagadek.
- Gry planszowe: Wybieraj gry rozwijające logiczne myślenie i pamięć.
- Zajęcia dodatkowe: Może to być muzyka, sport, plastyka – ważne, aby dziecko znalazło coś, co je interesuje.
Współpraca ze szkołą:
- Indywidualny program nauczania: Poproś o dostosowanie wymagań edukacyjnych do możliwości dziecka.
- Dodatkowe zajęcia: Zapytaj o możliwość korzystania z zajęć wyrównawczych lub korepetycji.
Pamiętaj, że najważniejsze jest, aby stworzyć atmosferę akceptacji i wsparcia. Pokaż dziecku, że wierzysz w jego możliwości. Nie porównuj go z innymi dziećmi. Każdy człowiek jest inny i ma swoje własne tempo rozwoju.
Co oznacza ta diagnoza?
Diagnoza wskazuje, że Twoje dziecko ma mocne strony, takie jak bogate słownictwo czy umiejętność rozumienia relacji przyczynowo-skutkowych. To bardzo dobre wiadomości! Oznacza to, że ma potencjał, który można rozwijać. Jednocześnie diagnoza wskazuje na obszary, w których Twoje dziecko może potrzebować dodatkowego wsparcia, takie jak pamięć czy umiejętności matematyczne.
Jak możesz pomóc swojemu dziecku?
Współpraca ze specjalistami:
- Pedagog specjalny: Pomoże dostosować metody nauczania do indywidualnych potrzeb dziecka.
- Terapeuta: Może pracować nad konkretnymi umiejętnościami, np. pamięcią czy koncentracją.
- Logopeda: Jeśli występują problemy z artykulacją lub rozumieniem mowy.
Stworzenie sprzyjającego środowiska do nauki:
- Cierpliwość i zrozumienie: Pamiętaj, że Twoje dziecko może potrzebować więcej czasu na naukę i powtórzenia.
- Małe porcje materiału: Podziel zadania na mniejsze części, aby uniknąć przeciążenia.
- Wizualizacja: Korzystaj z obrazków, schematów, map myśli, aby ułatwić dziecku zrozumienie materiału.
- Powtórki: Regularne powtórzenia pomagają utrwalić wiedzę.
- Chwalenie: Doceniaj nawet małe sukcesy, aby motywować dziecko.
Rozwijanie mocnych stron:
- Czytanie: Zachęcaj do czytania książek, rozwiązywania krzyżówek, zagadek.
- Gry planszowe: Wybieraj gry rozwijające logiczne myślenie i pamięć.
- Zajęcia dodatkowe: Może to być muzyka, sport, plastyka – ważne, aby dziecko znalazło coś, co je interesuje.
Współpraca ze szkołą:
- Indywidualny program nauczania: Poproś o dostosowanie wymagań edukacyjnych do możliwości dziecka.
- Dodatkowe zajęcia: Zapytaj o możliwość korzystania z zajęć wyrównawczych lub korepetycji.
Pamiętaj, że najważniejsze jest, aby stworzyć atmosferę akceptacji i wsparcia. Pokaż dziecku, że wierzysz w jego możliwości. Nie porównuj go z innymi dziećmi. Każdy człowiek jest inny i ma swoje własne tempo rozwoju.
Dzień dobry. Na tak postawione pytanie trudno udzielić jednoznacznej odpowiedzi i to jeszcze zdalnie. Rozumiem, że opis ten jest wynikiem diagnozy. To już dobry krok do rozumienia, co się dzieje. Prawdopodobnie w ślad za diagnozą zostały zaproponowane zalecenia i warto z nich skorzystać. Dla wielu dzieci z deficytami dobrym rozwiązaniem jest prowadzenie zajęć szkolnych w spokojnej atmosferze, bez stresu i rywalizacji. Często takim miejscem, gdzie jest więcej uwagi ze strony nauczyciela, więcej wsparcia i zrozumienia, jest szkoła specjalna lub szkoła z oddziałami integracyjnymi. Warto też podjąć trening poszczególnych funkcji poznawczych, zaburzeń przetwarzania, a także umiejętności. Warto przeprowadzić dalszą diagnostykę, w tym diagnostykę różnicową, gdyż nieraz zjawiska oceniane jako deficyt poznawczy wynikają bardziej z zaburzeń koncentracji uwagi nie tylko z funkcjonowania poznawczego jako takiego. Myślę też, że dla dzieci najważniejsza chyba jest jednak akceptacja ze strony dorosłych i nie chodzi mi o pogodzenie się z losem, tylko po prostu kochanie ich pomimo trudności, udzielanie wsparcia i pomocy i zrozumienie, że to one mają trudności, Państwo im tylko towarzyszą. Ocenianie, krytykowanie, zamartwianie się przez rodziców i nauczycieli bywa większym utrudnieniem w rozwoju niż jakiś deficyt poznawczy.
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.