Dziś mój partner mógł na moich oczach się wykrwawić, fakt że jestem panikarą ale naprawdę się wystra

Witam, Sytuacja opisana przez Panią nie wątpliwie jest sytuacją stresującą. My wszystcy różnie reagujemy na stres, ktoś może się zmierzyć z sytuacją, że tak powiem „na chłodno”, inni zaś są przerażeni i mają potrzebę zdystansowania się od stresora. Obie te reakcje są normalne i naturalne. Niemniej jednak biorąc pod uwagę Pani historię traumy w przeszłości, można zastanawiać się, czy w takim momencie nie uruchamiają się u Pani flashbacki, które mogłyby świadczyć na przykład o obecności Zespołu Stresu Pourazowego bądź innych zaburzeniach występujących w wyniku traumy. W przypadku uporczywych i nawracających objawów lekowych, flashbacków, koszmarów nocnych, uogólnionych stanów lękowych zaburzających codzienne funkcjonowanie warto zgłosić się do specjalisty (psychoterapeuty lub lekarza psychiatry), aby uzyskać rzetelną diagnozę oraz profesjonalną pomoc. Chciałabym również zaznaczyć, iż biorąc pod uwagę fakt, że jest Pani na chwilę obecną w ciąży, w pierwszej kolejności wskazana by była terapia wspierająca, a dopiero później psychoterapia wglądowa. Wynika to z faktu, iż psychoterapia wglądowa sama w sobie jest obciążającym, nieco regresującym procesem, który nie jest wskazany dla kobiet w ciąży. Psychoterapia wspierająca pomogłaby Pani wzmocnić się oraz radzić sobie z objawami pod czas ciąży, tak aby Pani oraz Pani dziecko mogli jak najbezpieczniej pod względem psychoemocjonalnym przejść przez etap ciąży. Natomiast po rozwiązaniu oraz okresie rekonwalescencji mogłaby Pani uczestniczyć w psychoterapii wglądowej, co pozwoliłoby Pani na przepracowanie wcześniejszych traumatycznych doświadczeń oraz na osiągnięcie długotrwałej zmiany samopoczucia i funkcjonowania. Pozdrawiam serdecznie, Nataliia Lahodiuk

Bardzo pani polecam sięgnięcie po wsparcie w postaci konsultacji psychoterapeutycznych podczas których dobierze się dla Pani najlepsze sposoby regulacji stresu i wypracuje właściwe dla Pani sposoby dbania o siebie podczas ciąży. Można się skupić na takiej pracy, żeby pani pomóc i jednocześnie nie zaszkodzić dziecku. Pozdrawiam serdecznie i życzę dużo spokoju, Joanna Szypuła

Bardzo Pani współczuję z powodu tego, co Pani przeżyła – zarówno w dzieciństwie, jak i teraz. Trauma, jakiej doświadczyła Pani w przeszłości, może aktualnie nasilać Pani reakcje emocjonalne, szczególnie w sytuacjach zagrożenia. Ważne jest, aby nie zostawała Pani sama z tymi emocjami, zwłaszcza że jest Pani w ciąży, a stres może wpływać na Panią i Pani dziecko. Co może Pani zrobić: 1) Warto byłoby aby rozważyła Pani konsultację z psychotraumatologiem, szczególnie jeśli trauma z dzieciństwa nie była przepracowana. Terapia może pomóc Pani lepiej radzić sobie z lękiem i atakami paniki. 2) Inną propozycją jest zadbanie o swój oddech – techniki oddechowe mogą pomóc złagodzić napięcie i uspokoić umysł. 3) Kolejną możliwością jest rozmowa z bliskimi o swoich obawach, zwłaszcza z partnerem, gdy jego stan się ustabilizuje. Dzielenie się emocjami może przynieść ulgę. Ważne jest, aby zadbała Pani o siebie i swoje zdrowie psychiczne – gdyż to, co Pani czuje, jest ważne i zasługuje na troskę. Pozdrawiam serdecznie

Prosze poszukac osob, kt maja certyfikaty Somatics Experiencing i zapisac sie na kilka sesji. Terapia krotkoterminowa. pozdrawiam KH

Witam serdecznie, Przede wszystkim chcę wyrazić moje głębokie zrozumienie dla Pani sytuacji. To, co Pani przeżyła, jest bardzo traumatyczne, zarówno w kontekście tego, co się wydarzyło z partnerem, jak i związanych z tym wspomnień z dzieciństwa. Trauma to silne emocjonalne doświadczenie, które może mieć wpływ na całe życie, a w Pani przypadku może manifestować się w postaci ataków paniki, lęków i trudności w przetwarzaniu emocji, które są wynikiem nieprzepracowanych doświadczeń z przeszłości. To, co Pani opisuje, wskazuje na połączenie traumy z dzieciństwa z reakcją na współczesne wydarzenie, które wywołało silną reakcję lękową. Trauma z dzieciństwa często nie zostaje odpowiednio przepracowana, a wtedy wyzwalacze, takie jak obecne traumatyczne wydarzenia, mogą powodować reakcje, które trudno kontrolować. W takich sytuacjach, ważne jest, aby uznać i zrozumieć, że lęki, które pojawiają się w odpowiedzi na te doświadczenia, nie są „nienormalne”, ale wynikają z naturalnych mechanizmów obronnych organizmu. Co Pani może zrobić? Zalecam zacząć od pracy nad uznaniem, że to, co Pani przeżywa, jest wynikiem przeżytej traumy, której skutki są odczuwalne również teraz, a także od podjęcia kroków, by lepiej zrozumieć te emocje. Zaczynając od tego, warto wziąć pod uwagę, że strach i lęk są naturalnymi reakcjami na traumy, które przeżyliśmy, ale to, co możemy zrobić, to je uznać i zacząć je przetwarzać. Praca z traumą jest procesem, który wymaga czasu i cierpliwości. Warto skorzystać z profesjonalnej pomocy psychoterapeutycznej, która pomoże Pani przepracować te trudne wspomnienia z dzieciństwa, a także lęki, które pojawiają się w odpowiedzi na współczesne traumy. Warto skorzystać z terapii EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing), która jest jedną z najskuteczniejszych metod leczenia traumy. Terapia ta pomaga w przetwarzaniu wspomnień i redukcji lęku związanego z traumatycznymi przeżyciami. Ważne jest także, aby Pani zadbała o swoje emocje w ciąży, ponieważ stres w tym okresie może mieć wpływ na zdrowie zarówno Pani, jak i dziecka. Warto nauczyć się technik relaksacyjnych (np. głębokiego oddychania), które pomogą Pani w zarządzaniu stresem i lękiem. Książka, którą polecam, to „Kiedy ciało mówi nie” autorstwa Gábora Maté. Jest to książka, która bada, jak niewłaściwie przetwarzane emocje, traumy i stres wpływają na nasze zdrowie psychiczne i fizyczne. Gábor Maté wskazuje, jak nasza przeszłość, w tym doświadczenia z dzieciństwa, mogą prowadzić do lęków, przewlekłych chorób i innych problemów zdrowotnych, jeśli nie zostaną odpowiednio przepracowane. Książka ta pomoże Pani zrozumieć, jak emocje i traumy z dzieciństwa mogą kształtować nasze życie i jak można zacząć proces uzdrawiania. Zachęcam również do rozważenia terapii, która pomoże Pani przepracować traumę i znaleźć zdrowe sposoby radzenia sobie z emocjami w trudnych chwilach. W naszym ośrodku ESC – Ośrodek Leczenia Uzależnień i Psychoterapia oferujemy pomoc w zakresie pracy z traumą oraz lękami. Nasi specjaliści mogą pomóc Pani w zrozumieniu swoich emocji, przepracowaniu trudnych wspomnień i rozpoczęciu procesu leczenia. Z serdecznymi pozdrowieniami, Radosław Helwich Certyfikowany terapeuta uzależnień i współuzależnień ESC – Ośrodek Leczenia Uzależnień i Psychoterapia Warszawa Żoliborz ul. Boguckiego 6/3, (prowadzimy konsultacje online) Mam nadzieję, że ta odpowiedź pomoże Pani znaleźć drogę do zdrowienia. Jeśli będzie potrzeba, jestem do dyspozycji.

Sytuacja, którą Pani opisuje wywołała u Pani prawdopodobnie ostrą reakcję stresową, która jest udziałem bardzo wielu osób, których dotyka traumatyczne wydarzenie. Powinna Pani porozmawiać na temat tego wydarzenia z kimś bliskim względnie ze specjalistą. Natomiast opisywane przez Panią sytuacje z dzieciństwa mogą sugerować cPTSD, najlepszym rozwiązaniem byłoby odbycie terapii PTSD, sądzę jednak, że powinna odbyć się po rozwiązaniu. Terapia PTSD mogłaby obecnie być dużym obciążeniem tak dla Pani jak i dla dziecka

Dzień dobry, opisuje Pani bardzo trudne doświadczenie, w którym pojawił się nagły lęk o życie i zdrowie bliskiej osoby. W takich sytuacjach człowiek nie zawsze reaguje w sposób spokojny, zorganizowany i „racjonalny”. Czasem pojawia się panika, chaos, poczucie bezradności albo zamrożenie. To są reakcje silnego stresu, a nie dowód, że jest Pani słaba czy „winna” temu, co się stało. To, że wciąż wraca do Pani obraz tej sytuacji, głos partnera wołającego o pomoc i myśli „mogłam zrobić więcej”, może świadczyć o tym, że psychika nadal próbuje poradzić sobie z przeżytym zdarzeniem. Po sytuacjach nagłych i zagrażających często pojawiają się natrętne wspomnienia, napięcie, ataki paniki, poczucie winy i trudność w uspokojeniu się, nawet jeśli obiektywnie niebezpieczeństwo już minęło. Warto skonsultować się z psychologiem, psychoterapeutą lub psychiatrą, szczególnie jeśli ataki paniki się powtarzają, wspomnienia wracają mimo woli, ma Pani trudność ze snem, czuje Pani stałe napięcie albo poczucie winy zaczyna dominować w codziennym funkcjonowaniu. Taka konsultacja nie oznacza, że „coś jest z Panią nie tak”. Może pomóc zrozumieć, co dzieje się po tym zdarzeniu i jakiego rodzaju wsparcie będzie teraz najbardziej potrzebne.