Dziś mój partner mógł na moich oczach się wykrwawić, fakt że jestem panikarą ale naprawdę się wystra
5
odpowiedzi
Dziś mój partner mógł na moich oczach się wykrwawić, fakt że jestem panikarą ale naprawdę się wystraszyłam. W głowie mam cały czas jego głos który woła ratunku. Przeraziłam się ile krwi mu zdołało wycuec. Mam traumę z dzieciństwa nieprzepracowaną. Jako mała dziewczynka widziałam mnóstwo krwi, gdy krzywdzili moje rodzeństwo. Od tamtej pory mam ataki panicji. Wiem że z partnerem jest już lepiej bo zabrała go karetka. Ale wciąż mam w głowie jego wołanie o pomoc. Co mam robić? Strasznie się martwię bo jestem w ciąży a to dla mnie duży stres. Ptosze o pomoc. JR
Witam,
Sytuacja opisana przez Panią nie wątpliwie jest sytuacją stresującą. My wszystcy różnie reagujemy na stres, ktoś może się zmierzyć z sytuacją, że tak powiem „na chłodno”, inni zaś są przerażeni i mają potrzebę zdystansowania się od stresora. Obie te reakcje są normalne i naturalne.
Niemniej jednak biorąc pod uwagę Pani historię traumy w przeszłości, można zastanawiać się, czy w takim momencie nie uruchamiają się u Pani flashbacki, które mogłyby świadczyć na przykład o obecności Zespołu Stresu Pourazowego bądź innych zaburzeniach występujących w wyniku traumy.
W przypadku uporczywych i nawracających objawów lekowych, flashbacków, koszmarów nocnych, uogólnionych stanów lękowych zaburzających codzienne funkcjonowanie warto zgłosić się do specjalisty (psychoterapeuty lub lekarza psychiatry), aby uzyskać rzetelną diagnozę oraz profesjonalną pomoc.
Chciałabym również zaznaczyć, iż biorąc pod uwagę fakt, że jest Pani na chwilę obecną w ciąży, w pierwszej kolejności wskazana by była terapia wspierająca, a dopiero później psychoterapia wglądowa. Wynika to z faktu, iż psychoterapia wglądowa sama w sobie jest obciążającym, nieco regresującym procesem, który nie jest wskazany dla kobiet w ciąży.
Psychoterapia wspierająca pomogłaby Pani wzmocnić się oraz radzić sobie z objawami pod czas ciąży, tak aby Pani oraz Pani dziecko mogli jak najbezpieczniej pod względem psychoemocjonalnym przejść przez etap ciąży. Natomiast po rozwiązaniu oraz okresie rekonwalescencji mogłaby Pani uczestniczyć w psychoterapii wglądowej, co pozwoliłoby Pani na przepracowanie wcześniejszych traumatycznych doświadczeń oraz na osiągnięcie długotrwałej zmiany samopoczucia i funkcjonowania.
Pozdrawiam serdecznie,
Nataliia Lahodiuk
Sytuacja opisana przez Panią nie wątpliwie jest sytuacją stresującą. My wszystcy różnie reagujemy na stres, ktoś może się zmierzyć z sytuacją, że tak powiem „na chłodno”, inni zaś są przerażeni i mają potrzebę zdystansowania się od stresora. Obie te reakcje są normalne i naturalne.
Niemniej jednak biorąc pod uwagę Pani historię traumy w przeszłości, można zastanawiać się, czy w takim momencie nie uruchamiają się u Pani flashbacki, które mogłyby świadczyć na przykład o obecności Zespołu Stresu Pourazowego bądź innych zaburzeniach występujących w wyniku traumy.
W przypadku uporczywych i nawracających objawów lekowych, flashbacków, koszmarów nocnych, uogólnionych stanów lękowych zaburzających codzienne funkcjonowanie warto zgłosić się do specjalisty (psychoterapeuty lub lekarza psychiatry), aby uzyskać rzetelną diagnozę oraz profesjonalną pomoc.
Chciałabym również zaznaczyć, iż biorąc pod uwagę fakt, że jest Pani na chwilę obecną w ciąży, w pierwszej kolejności wskazana by była terapia wspierająca, a dopiero później psychoterapia wglądowa. Wynika to z faktu, iż psychoterapia wglądowa sama w sobie jest obciążającym, nieco regresującym procesem, który nie jest wskazany dla kobiet w ciąży.
Psychoterapia wspierająca pomogłaby Pani wzmocnić się oraz radzić sobie z objawami pod czas ciąży, tak aby Pani oraz Pani dziecko mogli jak najbezpieczniej pod względem psychoemocjonalnym przejść przez etap ciąży. Natomiast po rozwiązaniu oraz okresie rekonwalescencji mogłaby Pani uczestniczyć w psychoterapii wglądowej, co pozwoliłoby Pani na przepracowanie wcześniejszych traumatycznych doświadczeń oraz na osiągnięcie długotrwałej zmiany samopoczucia i funkcjonowania.
Pozdrawiam serdecznie,
Nataliia Lahodiuk
Uzyskaj odpowiedzi dzięki konsultacji online
Jeśli potrzebujesz specjalistycznej porady, umów konsultację online. Otrzymasz wszystkie odpowiedzi bez wychodzenia z domu.
Pokaż specjalistów Jak to działa?
Bardzo pani polecam sięgnięcie po wsparcie w postaci konsultacji psychoterapeutycznych podczas których dobierze się dla Pani najlepsze sposoby regulacji stresu i wypracuje właściwe dla Pani sposoby dbania o siebie podczas ciąży. Można się skupić na takiej pracy, żeby pani pomóc i jednocześnie nie zaszkodzić dziecku. Pozdrawiam serdecznie i życzę dużo spokoju, Joanna Szypuła
Bardzo Pani współczuję z powodu tego, co Pani przeżyła – zarówno w dzieciństwie, jak i teraz. Trauma, jakiej doświadczyła Pani w przeszłości, może aktualnie nasilać Pani reakcje emocjonalne, szczególnie w sytuacjach zagrożenia. Ważne jest, aby nie zostawała Pani sama z tymi emocjami, zwłaszcza że jest Pani w ciąży, a stres może wpływać na Panią i Pani dziecko.
Co może Pani zrobić:
1) Warto byłoby aby rozważyła Pani konsultację z psychotraumatologiem, szczególnie jeśli trauma z dzieciństwa nie była przepracowana. Terapia może pomóc Pani lepiej radzić sobie z lękiem i atakami paniki. 2) Inną propozycją jest zadbanie o swój oddech – techniki oddechowe mogą pomóc złagodzić napięcie i uspokoić umysł. 3) Kolejną możliwością jest rozmowa z bliskimi o swoich obawach, zwłaszcza z partnerem, gdy jego stan się ustabilizuje. Dzielenie się emocjami może przynieść ulgę.
Ważne jest, aby zadbała Pani o siebie i swoje zdrowie psychiczne – gdyż to, co Pani czuje, jest ważne i zasługuje na troskę.
Pozdrawiam serdecznie
Co może Pani zrobić:
1) Warto byłoby aby rozważyła Pani konsultację z psychotraumatologiem, szczególnie jeśli trauma z dzieciństwa nie była przepracowana. Terapia może pomóc Pani lepiej radzić sobie z lękiem i atakami paniki. 2) Inną propozycją jest zadbanie o swój oddech – techniki oddechowe mogą pomóc złagodzić napięcie i uspokoić umysł. 3) Kolejną możliwością jest rozmowa z bliskimi o swoich obawach, zwłaszcza z partnerem, gdy jego stan się ustabilizuje. Dzielenie się emocjami może przynieść ulgę.
Ważne jest, aby zadbała Pani o siebie i swoje zdrowie psychiczne – gdyż to, co Pani czuje, jest ważne i zasługuje na troskę.
Pozdrawiam serdecznie
Prosze poszukac osob, kt maja certyfikaty Somatics Experiencing i zapisac sie na kilka sesji. Terapia krotkoterminowa. pozdrawiam KH
Witam serdecznie,
Przede wszystkim chcę wyrazić moje głębokie zrozumienie dla Pani sytuacji. To, co Pani przeżyła, jest bardzo traumatyczne, zarówno w kontekście tego, co się wydarzyło z partnerem, jak i związanych z tym wspomnień z dzieciństwa. Trauma to silne emocjonalne doświadczenie, które może mieć wpływ na całe życie, a w Pani przypadku może manifestować się w postaci ataków paniki, lęków i trudności w przetwarzaniu emocji, które są wynikiem nieprzepracowanych doświadczeń z przeszłości.
To, co Pani opisuje, wskazuje na połączenie traumy z dzieciństwa z reakcją na współczesne wydarzenie, które wywołało silną reakcję lękową. Trauma z dzieciństwa często nie zostaje odpowiednio przepracowana, a wtedy wyzwalacze, takie jak obecne traumatyczne wydarzenia, mogą powodować reakcje, które trudno kontrolować. W takich sytuacjach, ważne jest, aby uznać i zrozumieć, że lęki, które pojawiają się w odpowiedzi na te doświadczenia, nie są „nienormalne”, ale wynikają z naturalnych mechanizmów obronnych organizmu.
Co Pani może zrobić?
Zalecam zacząć od pracy nad uznaniem, że to, co Pani przeżywa, jest wynikiem przeżytej traumy, której skutki są odczuwalne również teraz, a także od podjęcia kroków, by lepiej zrozumieć te emocje. Zaczynając od tego, warto wziąć pod uwagę, że strach i lęk są naturalnymi reakcjami na traumy, które przeżyliśmy, ale to, co możemy zrobić, to je uznać i zacząć je przetwarzać.
Praca z traumą jest procesem, który wymaga czasu i cierpliwości. Warto skorzystać z profesjonalnej pomocy psychoterapeutycznej, która pomoże Pani przepracować te trudne wspomnienia z dzieciństwa, a także lęki, które pojawiają się w odpowiedzi na współczesne traumy. Warto skorzystać z terapii EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing), która jest jedną z najskuteczniejszych metod leczenia traumy. Terapia ta pomaga w przetwarzaniu wspomnień i redukcji lęku związanego z traumatycznymi przeżyciami.
Ważne jest także, aby Pani zadbała o swoje emocje w ciąży, ponieważ stres w tym okresie może mieć wpływ na zdrowie zarówno Pani, jak i dziecka. Warto nauczyć się technik relaksacyjnych (np. głębokiego oddychania), które pomogą Pani w zarządzaniu stresem i lękiem.
Książka, którą polecam, to „Kiedy ciało mówi nie” autorstwa Gábora Maté. Jest to książka, która bada, jak niewłaściwie przetwarzane emocje, traumy i stres wpływają na nasze zdrowie psychiczne i fizyczne. Gábor Maté wskazuje, jak nasza przeszłość, w tym doświadczenia z dzieciństwa, mogą prowadzić do lęków, przewlekłych chorób i innych problemów zdrowotnych, jeśli nie zostaną odpowiednio przepracowane. Książka ta pomoże Pani zrozumieć, jak emocje i traumy z dzieciństwa mogą kształtować nasze życie i jak można zacząć proces uzdrawiania.
Zachęcam również do rozważenia terapii, która pomoże Pani przepracować traumę i znaleźć zdrowe sposoby radzenia sobie z emocjami w trudnych chwilach.
W naszym ośrodku ESC – Ośrodek Leczenia Uzależnień i Psychoterapia oferujemy pomoc w zakresie pracy z traumą oraz lękami. Nasi specjaliści mogą pomóc Pani w zrozumieniu swoich emocji, przepracowaniu trudnych wspomnień i rozpoczęciu procesu leczenia.
Z serdecznymi pozdrowieniami,
Radosław Helwich
Certyfikowany terapeuta uzależnień i współuzależnień
ESC – Ośrodek Leczenia Uzależnień i Psychoterapia
Warszawa Żoliborz ul. Boguckiego 6/3, (prowadzimy konsultacje online)
Mam nadzieję, że ta odpowiedź pomoże Pani znaleźć drogę do zdrowienia. Jeśli będzie potrzeba, jestem do dyspozycji.
Przede wszystkim chcę wyrazić moje głębokie zrozumienie dla Pani sytuacji. To, co Pani przeżyła, jest bardzo traumatyczne, zarówno w kontekście tego, co się wydarzyło z partnerem, jak i związanych z tym wspomnień z dzieciństwa. Trauma to silne emocjonalne doświadczenie, które może mieć wpływ na całe życie, a w Pani przypadku może manifestować się w postaci ataków paniki, lęków i trudności w przetwarzaniu emocji, które są wynikiem nieprzepracowanych doświadczeń z przeszłości.
To, co Pani opisuje, wskazuje na połączenie traumy z dzieciństwa z reakcją na współczesne wydarzenie, które wywołało silną reakcję lękową. Trauma z dzieciństwa często nie zostaje odpowiednio przepracowana, a wtedy wyzwalacze, takie jak obecne traumatyczne wydarzenia, mogą powodować reakcje, które trudno kontrolować. W takich sytuacjach, ważne jest, aby uznać i zrozumieć, że lęki, które pojawiają się w odpowiedzi na te doświadczenia, nie są „nienormalne”, ale wynikają z naturalnych mechanizmów obronnych organizmu.
Co Pani może zrobić?
Zalecam zacząć od pracy nad uznaniem, że to, co Pani przeżywa, jest wynikiem przeżytej traumy, której skutki są odczuwalne również teraz, a także od podjęcia kroków, by lepiej zrozumieć te emocje. Zaczynając od tego, warto wziąć pod uwagę, że strach i lęk są naturalnymi reakcjami na traumy, które przeżyliśmy, ale to, co możemy zrobić, to je uznać i zacząć je przetwarzać.
Praca z traumą jest procesem, który wymaga czasu i cierpliwości. Warto skorzystać z profesjonalnej pomocy psychoterapeutycznej, która pomoże Pani przepracować te trudne wspomnienia z dzieciństwa, a także lęki, które pojawiają się w odpowiedzi na współczesne traumy. Warto skorzystać z terapii EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing), która jest jedną z najskuteczniejszych metod leczenia traumy. Terapia ta pomaga w przetwarzaniu wspomnień i redukcji lęku związanego z traumatycznymi przeżyciami.
Ważne jest także, aby Pani zadbała o swoje emocje w ciąży, ponieważ stres w tym okresie może mieć wpływ na zdrowie zarówno Pani, jak i dziecka. Warto nauczyć się technik relaksacyjnych (np. głębokiego oddychania), które pomogą Pani w zarządzaniu stresem i lękiem.
Książka, którą polecam, to „Kiedy ciało mówi nie” autorstwa Gábora Maté. Jest to książka, która bada, jak niewłaściwie przetwarzane emocje, traumy i stres wpływają na nasze zdrowie psychiczne i fizyczne. Gábor Maté wskazuje, jak nasza przeszłość, w tym doświadczenia z dzieciństwa, mogą prowadzić do lęków, przewlekłych chorób i innych problemów zdrowotnych, jeśli nie zostaną odpowiednio przepracowane. Książka ta pomoże Pani zrozumieć, jak emocje i traumy z dzieciństwa mogą kształtować nasze życie i jak można zacząć proces uzdrawiania.
Zachęcam również do rozważenia terapii, która pomoże Pani przepracować traumę i znaleźć zdrowe sposoby radzenia sobie z emocjami w trudnych chwilach.
W naszym ośrodku ESC – Ośrodek Leczenia Uzależnień i Psychoterapia oferujemy pomoc w zakresie pracy z traumą oraz lękami. Nasi specjaliści mogą pomóc Pani w zrozumieniu swoich emocji, przepracowaniu trudnych wspomnień i rozpoczęciu procesu leczenia.
Z serdecznymi pozdrowieniami,
Radosław Helwich
Certyfikowany terapeuta uzależnień i współuzależnień
ESC – Ośrodek Leczenia Uzależnień i Psychoterapia
Warszawa Żoliborz ul. Boguckiego 6/3, (prowadzimy konsultacje online)
Mam nadzieję, że ta odpowiedź pomoże Pani znaleźć drogę do zdrowienia. Jeśli będzie potrzeba, jestem do dyspozycji.
Eksperci
Podobne pytania
- Witam. 6 lat temu doszło do wydarzenia seksualnego, którego skutki odczuwam po dzień dzisiejszy z różnym natężeniem. Po zdarzeniu leczona u psychologa bez odpowiedniej kompetencji przepisał psychoaktywne środki, które zaszkodziły fizjologicznie organizmowi. Czy i jaka -u kogo, terapia ma sens? Niedawno…
- Potrzebny psychoterapeuta seksuolog dziecięcy. Córka lat 12 twierdzi że woli być chłopcem.
- Od około 8 miesięcy cierpię na dermografizm, którego powodem ma być nieoswojona trauma z przeszłości, nie przypominam sobie jednak żadnego traumatycznego wydarzenia w moim życiu. Jak mogę to powiązać z jakimś wydarzeniem? Jakie kroki powinnam podjąć aby się wyleczyć?
- Poszukuje dobrego psychologa dziecięcego. Mój synek 4-letni nie potrafi sobie poradzić ze stratą dziadka w zeszłym roku, a teraz w tym roku dodatkowo ze stratą ojca. Dodam, że oboje odeszli nagle, niespodziewanie. Bardzo proszę o pomoc, bo dziecko jest jeszcze małe, a już ma taki nieprzyjemny bagaż…
- Witam. Mam 24 lata. W wieku 16 lat przeżyłam traumę, jakiej nie życzę żadnej kobiecie…Od tamtej pory z niczym sobie nie radzę i popadam w różne problemy. Na początku zaczęłam nadużywać alkoholu i narkotyków. Uzależniłam się od wódki i aktualnie nie piję. Z narkotykami nie było tak źle, już nic nie biorę.…
Masz pytania?
Nasi lekarze i specjaliści odpowiedzieli na 6 pytań dotyczących usługi: trauma
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.