Dzień dobry, od kilku miesięcy zacz*ł*m zastanawiać się nad swoją płcią. Nienawidzę swoich piersi i
Dzień dobry, od kilku miesięcy zacz*ł*m zastanawiać się nad swoją płcią. Nienawidzę swoich piersi i zamówił*m niedawno k-tape aby pomóc sobie w tej sytuacji. Nieraz odczuwam także brak dolnej męskiej części ciała. Używam nieraz bandaży i wiem że to bardzo niezdrowe dlatego wczoraj zrobił*m "binder" sam* bo aktualnie nie stać mnie na kupny. Gdy w końcu mam założone bandaże lub ten "binder" to od razu lepiej się czuję. Od kilku miesięcy chciał*m mieć krótkie włosy więc jakiś czas temu je obci*ł*m i bardzo dobrze się z nimi czuję. Bardzo lubię męskie ubrania i czuję się w nich bardzo dobrze, natomiast w damskich ubraniach czuje się tak niezbyt. Od kilku dni zastanawiam się nad imieniem męskim bo powiedział*m o tym co odczuwam moim dwóm przyjaciołom, którzy to zrozumieli i wiem że u nich może spokojnie pisać jak chce [he/him]. Chciał*bym porozmawiać o tym z kimś z rodziny, ale raczej każdy będzie mówił że coś sobie wymyślam, że to przez to że dojrzewam itp.. Nie chce żeby ktoś mnie wyśmiał, żartował sobie ze mnie i wmawiał mi że coś sobie wymyślam... Boje się reakcji innych naprawdę.. Moja siostra kilka miesięcy temu zaproponowała mi czy nie chce być chrzestną jej dziecka, niby wszystko fajnie, ale jak się okaże że jestem trans to co wtedy jak weźmie mnie na chrzestną? Tego też się boje i nie wiem jak to by było. Zapewne muszę udać się do specjalisty, ale jak mówił*m to moja rodzina oprócz brata, (który wie tylko że bandażuje piersi) mówi mi że cos wymyślam i że mogę robić sobie co chce jak dorosnę.. Bardzo. proszę o pomoc w tej ciężkiej dla mnie sytuacji..
5 odpowiedzi
Witam, odpowiadając na Twoje pytanie - potwierdzam, konieczna jest wizyta u specjalisty, który postawi diagnozę psychologiczną trans seksualności. Taka diagnoza to proces, gdyż nie sposób w trakcie jednego spotkania stwierdzić, czy dana osoba jest trans płciowa (czy też nie). Wymaga to kilku, a czasem nawet kilkunastu sesji diagnostycznych. jest to diagnoza psychoseksuologiczna, dlatego powinien ją wykonać psycholog, który specjalizuje się w tym obszarze. Pozwoli to ocenić na przykład twoje mocne i słabe strony. Proces tranzycji jest wyzwaniem, w związku z którym w trakcie diagnozy identyfikuje się również możliwe trudności (natury psychologicznej). Taka całkowita diagnoza jest podstawą do ustalenia czy w przypadku danej osoby występuje dysforia płciowa czy też nie. Jeśli tak i jest decyzja o procesie tranzycji, wydana opinia jest podstawą do leczenia hormonalnego itd. Nie specjalizuję się w psychoseksuologii, dlatego polecam kontakt z psychologiem (placówką) - który może tutaj pomóc. Zapewne na platformie ZnanyLekarz znajdzie się odpowiednia osoba pracująca blisko miejsca zamieszkania (taka diagnoza nie może być online). Inną kwestią jest "coming out" przed rodziną i środowiskiem - tu też należy skonsultować się z w/w specjalistą, który podpowie - jak (kiedy) to zrobić, jak przygotować się na reakcję otoczenia. Pozdrawiam serdecznie.
Dzień dobry. Spróbuj metodą małych kroków: zaproponuj rodzicom wizytę u specjalisty - psychologa, czy umożliwiliby Ci takie spotkanie? chcąc po prostu porozmawiać, bez podawania konkretnych przyczyn, np. celem wygadania się.. Czy rodzice byliby skłonni zgodzić się na taką poradę? być może można by wtedy uwrażliwić ich na Twoje sprawy, Twoje uczucia i potrzeby. Najczęściej jest to proces (szczególnie w opisywanym przez Ciebie temacie) ale na pewno warto walczyć o Siebie. Nie rezygnuj. Trzymam kciuki i pozdrawiam Cię serdecznie.
Witaj, zdecydowanie polecam próbę skorzystania z pomocy specjalisty. W swojej praktyce miałem do czynienia z młodzieżą, pośród której znajdowały się osoby będące na rozdrożu odnośnie swojej tożsamości seksualnej. Z innych opcji polecam grupę na fb -> Fundacja Trans Fuzja, a także SEXED, organizacji zorientowanej bardzo mocno na temat związane z seksualnością. Małymi krokami, tak jak napisała przedmówczyni, od czegoś trzeba zacząć. To, że powiedział*ś komukolwiek, już jest super sprawą, pozdrawiam!
Witaj, zdrowa relacja ze sobą jest bardzo ważna, aby można było budować relacje z innymi, zatem gratuluję pierwszego kroku - rozpoznawania tego, jak się czuję ze sobą, co mi odpowiada, a co nie. Ważne tutaj jest zajęcie się swoimi emocjami, bez ucieczki od nich, bez wypierania, aby móc wzmocnić się właśnie emocjonalnie (co przekłada się na pewność siebie, budowanie własnej wartości itd.), aby wiedzieć jak reagować kiedy określona emocja, uczucie się pojawia. Dlatego sugestie wcześniejsze o przekonaniu rodziców do podjęcia spotkań ze specjalistą, który zaopiekuje się stroną emocjonalną Twoich potrzeb, rozterek, rozpoznawania siebie - jest najlepszym pomysłem.
Dzień dobry. Przede wszystkim chcę Cię zapewnić, że to, co czujesz, jest całkowicie ważne. Masz pełne prawo szukać siebie, a Twoje emocje nie są żadnym wymysłem. To tez naprawde wazne i wspaniale, że masz wokół siebie tych dwóch przyjaciół. Posiadanie osób, przy których możesz być w stu procentach sobą i pisać w męskiej formie, to teraz Twoje ogromne oparcie. Wiem, że sytuacja z rodziną i zbliżającymi się chrzcinami wywołuje w Tobie potworny stres, dlatego chciałabym dać Ci kilka ważnych wskazówek na teraz. Przede wszystkim, jesli oczywiscie jestes z tym ok, warto zrozwazyc rezygnacje z używania elastycznych bandaży. Bandaże elastyczne zacieśniają się przy każdym wdechu i mogą poważnie uszkodzić żebra oraz płuca. Twój domowy binder lub taśmy k-tape, o ile nie są naciągane zbyt mocno na plecach, są o wiele bezpieczniejsze dla Twojego zdrowia, a ono jest teraz najważniejsze. Co do sytuacji z siostrą, nie musisz teraz robić wielkiego coming outu przed całą rodziną, jeśli paraliżuje Cię strach. Masz pełne prawo chronić siebie. Możesz po prostu powiedzieć siostrze, że ze względu na szkołę czy inne osobiste sprawy czujesz, że rola chrzestnej to dla Ciebie w tym momencie za duża odpowiedzialność i wolał*bys odmówić. Na ten byc moze o wiele latwiejszym zadaniem na ten moment byloby zostanie przy testowaniu męskiego imienia i zaimków w bezpiecznym gronie przyjaciół. Warto obserwowac, jak się z tym czujesz i daj sobie czas. Gdyby ten lęk przed reakcją bliskich i chaos w głowie stawały się zbyt ciężkie do udźwignięcia, pamiętaj, że nie musisz być z tym sam*. Pracuję z osobami we Wrocławiu oraz online. Mój gabinet to miejsce, w którym nikt Cię nie wyśmieje ani nie unieważni Twoich doświadczeń. Możesz przyjść i porozmawiać w takich zaimkach i pod takim imieniem, jakie tylko wybierzesz, całkowicie na Twoich zasadach i w Twoim tempie. Jeśli poczujesz, że chcesz o tym spokojnie pogadać z kimś z zewnątrz, po prostu napisz wiadomość. Dbaj o siebie i o swoje bezpieczeństwo.
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.