Dzień dobry Mam problem z poradzeniem sobie z frustracją obecną występującą w życiu zawodowym odnoś

Dzień dobry Mam problem z poradzeniem sobie z frustracją obecną występującą w życiu zawodowym odnośnie zarobków, porównując się z innymi, chciałbym bardzo coś zmienić ale moje rezultaty sa na na razie minimalne i zupełnie mnie satysfakcjonują, nie potrafię pogodzić się z pewnymi rzeczami i ich zaakceptować, próbowałem trzech terapii: poznawczo-behawioralna i TSR i bez żadnych rezultatów. Wszystkie trwały po ok pół roku. Nie potrafię po prostu powiedzieć, że jestem szczęśliwy po to nie prawda, nie widzę żadnych pozytywów, zawsze kończy to się żalem do psychoterapeuty, że nie jest mi w stanie pomóc i wręcz uczuciem agresji wobec niego. Tłumaczenie, że na pewne rzeczy nie mam wpływu, powoduje u mnie jeszcze większa złość, iż nie mogę tego zmienić. Mam wrażenie, ze dopóki nie osiągnę swojego celu będzie to trwało cały czas, a nie wiadomo jak długo. Jestem tęż pod opieka psychiatry ale on twierdzi, że na uczucie frustracje nie ma leków, muszę pracować z psychoterapeutą, ale tu brak rezultatów, ostatni terapeuta stwierdził ostatnio, że nie jest mi w stanie pomóc. To kto jest w stanie to zrobić? Nie mogę powiedzieć, ze akceptuje ten stan bo to po prostu nie prawda, pragnienie większych zarobków tak owładnęło mną, iż nie potrafię przestać myśleć o czym innym, stało się to obsesją Proszę o pomoc

4 odpowiedzi


Dzień dobry, Myślę, źe jednak warto spróbować jeszcze psychoterapii. Skoro CBT i TSR nie pomogły Panu, to może poszukać terapeuty z innego nurtu, może takiego, w którym pracuje się bardziej ze źródłem problemu. Warto próbować. Życzę powodzenia. Pozdrawiam Justyna Wojciechowska

mgr Justyna Wojciechowska

mgr Justyna Wojciechowska

psychoterapeuta

Ustrzyki Dolne

Umów wizytę

Szukasz psychologa?

Pierwsza sesja wprowadzająca za darmo z Terapia by ZnanyLekarz

Wypełnij formularz
Znajdź eksperta

Rozumiem, że znajdujesz się w trudnej sytuacji, a frustracja związana z życiem zawodowym może być bardzo trudna do zniesienia. Ważne jest, aby kontynuować poszukiwanie wsparcia i możliwości poprawy swojego stanu emocjonalnego. Oto kilka sugestii: Rozważ ponowne skonsultowanie się z psychiatrą: Jeśli lekarz twierdzi, że nie ma leków na uczucie frustracji, to może warto podjąć dodatkową rozmowę z nim i dokładnie opisać swoje odczucia oraz reakcje na różne sytuacje. Możliwe, że zmiana podejścia lub dostosowanie leczenia farmakologicznego może przynieść korzyści. Rozważ inne formy terapii: Możesz rozważyć inne formy terapii, takie jak terapia psychodynamiczna, gestalt czy terapia poznawcza. Każda z tych metod może skupić się na innych aspektach Twojego doświadczenia i dostarczyć różne narzędzia do radzenia sobie z emocjami. Poszukaj wsparcia społecznego: Znalezienie wsparcia wśród przyjaciół, rodziny lub grupy wsparcia może być kluczowe. Dzielenie się swoimi uczuciami z innymi może pomóc w rozładowaniu frustracji i dostarczyć różnych perspektyw na sytuację. Zastosuj strategie radzenia sobie: Skoncentruj się na rozwijaniu zdrowych strategii radzenia sobie z frustracją. To może obejmować techniki relaksacyjne, medytację, pisanie dziennika, czy aktywność fizyczną. Te działania mogą pomóc w utrzymaniu równowagi emocjonalnej. Skup się na celach z krótkoterminowymi krokami: Zamiast skupiania się tylko na długoterminowym celu, postaraj się zidentyfikować krótkoterminowe cele i kroki, które możesz podjąć, aby poczuć się bardziej skutecznym. Sukcesy w realizacji mniejszych celów mogą przyczynić się do poprawy ogólnego samopoczucia. Przemyśl ewentualne zmiany zawodowe: Jeśli frustracja związana jest głównie z aspektami zawodowymi, zastanów się nad ewentualnymi zmianami w karierze. Czasami zmiana perspektywy zawodowej może przynieść nowe wyzwania i satysfakcję. Pamiętaj, że każdy ma unikalne doświadczenia i potrzeby, dlatego ważne jest dostosowanie strategii do Twoich indywidualnych warunków. Jeśli obecny terapeuta nie przyniósł rezultatów, to warto kontynuować poszukiwanie profesjonalisty, który będzie bardziej dopasowany do Twoich potrzeb. Wsparcie jest dostępne, i ważne jest, abyś nieustannie poszukiwał pomocy w poprawie swojego samopoczucia.


Drogi Pacjencie, Dziękuję, że podzieliłeś się swoimi przemyśleniami. Z tego, co opisujesz, wynika, że Twoje emocje związane z zarobkami oraz nieustanne porównywanie się do innych mogą prowadzić do frustracji i poczucia niezadowolenia, które wywołują silny stres i lęk. Uzależnienie od niedoboru, które często objawia się obsesyjnym dążeniem do lepszego statusu materialnego, może w rzeczywistości prowadzić do emocjonalnego wyczerpania i poczucia braku kontroli nad własnym życiem. Uzależnienie od niedoboru – dlaczego jest tak powszechne? Twoja sytuacja może wskazywać na wewnętrzne uzależnienie od niedoboru – poczucie, że zawsze czegoś brakuje, nawet gdy rzeczywistość finansowa wydaje się być w porządku. To bardzo powszechny mechanizm, z którym zmaga się ponad 80% naszych pacjentów. Uzależnienie od „braku” lub „niedoboru” polega na tym, że nawet jeśli materialnie nie brakuje Ci niczego, to nadal czujesz, że jesteś niedoskonały i niezasługujący na sukces. To poczucie „niedoboru” wpływa na Twoje decyzje, dążenia i sposób myślenia, prowadząc do ciągłego poczucia niezadowolenia. Z tego, co opisujesz, frustracja związana z brakiem satysfakcji z dotychczasowych osiągnięć i poczucie, że musisz być „więcej” (lepszym zarobku, wyższym standardzie życia) sprawiają, że stajesz się uwikłany w cykl porównań i pragnienia więcej. Dążenie do zaspokojenia pragnienia wciąż większego dochodu staje się obsesją, której nie potrafisz zatrzymać, a to generuje frustrację i ból emocjonalny. Dlaczego poprzednie terapie nie przyniosły rezultatów? Podjęcie terapii poznawczo-behawioralnej czy TSR to krok we właściwym kierunku, ale często w uzależnieniu od niedoboru problemy leżą głębiej, w wewnętrznych schematach emocjonalnych, które zostały wykształcone w przeszłości. Te schematy mogą pochodzić z doświadczeń rodzinnych, przekonań o wartości osobistej, czy osobistych traum, które skutkują tym, że osoby uzależnione od niedoboru przekładają swoją wartość na to, co posiadają materialnie, a nie na to, kim są. Takie przekonania mogą blokować procesy terapeutyczne, ponieważ na poziomie nieświadomym osoba nie może uwolnić się od poczucia wstydu, niskiej wartości i pragnienia bycia „więcej”. Co zrobić, aby to zmienić? 1. Terapia integracyjna z metodą EFT: Aby skutecznie poradzić sobie z tym mechanizmem, proponujemy skorzystanie z terapii integracyjnej, która pomoże Ci zrozumieć, jakie emocjonalne schematy prowadzą do obsesyjnego dążenia do pieniędzy, i jak można je zmienić. Wspólnie z naszą specjalistką Katarzyną Dodd, która pracuje z techniką EFT (Emotional Freedom Techniques), możesz nauczyć się rozpoznawać swoje emocje oraz wyzwolić się od schematów uzależnienia od braku. EFT pomoże Ci w przełamywaniu blokad emocjonalnych oraz wewnętrznych przekonań, które stoją na drodze do zrealizowania Twoich celów finansowych, bez obciążenia lękiem i frustracją. 2. Intensywny Trening Finansowy – „Uzależnienie od niedoboru a życie w dobrobycie”: Nasz nadchodzący Intensywny Trening Finansowy online, który odbędzie się w dniach 22-23 marca 2025, pomoże Ci zrozumieć, jak Twoje emocje związane z pieniędzmi kształtują Twoje podejście do zarobków i ogólnego dobrobytu. Warsztat „Uzależnienie od niedoboru a życie w dobrobycie” pomoże Ci podnieść swoje IQ finansowe, zmienić podejście do pieniędzy oraz nauczyć się, jak zarządzać finansami, aby przełamać mechanizm nieustannego braku. Podczas tych dwóch dni online omówimy, jak zmieniać swoje przekonania o pieniądzach i wprowadzać zdrowe podejście do zamożności. 3. Praca z książką „Bogaty ojciec, biedny ojciec”: Doskonałą lekturą, która może wspomóc Twoje rozumienie finansów, jest „Bogaty ojciec, biedny ojciec” Roberta Kiyosaki. Chociaż nie jest to typowy poradnik terapeutyczny ale przekrój najczęstszych przekonań jakie wynosimy z domu rodzinnego. Książka ta pokazuje, jak zmieniać swoje podejście do pieniędzy i jak przestać postrzegać finanse w kategoriach „braku”. Kiyosaki porusza kwestie związane z budowaniem aktywów, przełamywaniem barier mentalnych i wyjściem z cyklu ubóstwa. To doskonała lektura, która pomoże przełamać myślenie o niedoborze i zacząć myśleć o dobrobycie. 4. Wsparcie w zarządzaniu emocjami i lękiem: Kluczowe w Twojej sytuacji jest również zarządzanie emocjami i lękami, które wiążą się z poczuciem, że „nigdy nie będziesz miał dość”. Warto nauczyć się kontrolować lęk przed brakiem, przy pomocy terapii emocjonalnej i techniki relaksacyjne. W długim okresie może to pomóc w redukcji stresu i frustracji. Podsumowując, Twoje trudności związane z frustracją finansową oraz obsesyjnym dążeniem do większych zarobków mają swoje źródło w głęboko zakorzenionych schematach emocjonalnych i przekonaniach o pieniądzach. Terapia integracyjna, Intensywny Trening Finansowy oraz wsparcie metodą EFT pomogą Ci w przełamywaniu tych schematów i w budowaniu zdrowego podejścia do finansów. Z odpowiednim wsparciem i pracą nad sobą, możliwe jest osiągnięcie emocjonalnej równowagi i dobrobytu, zarówno w sensie materialnym, jak i emocjonalnym. Z serdecznymi pozdrowieniami, Radosław Helwich Certyfikowany terapeuta uzależnień i współuzależnień ESC – Ośrodek Leczenia Uzależnień i Psychoterapia Warszawa Żoliborz ul. Boguckiego 6/3, (prowadzimy konsultacje online)

Radosław Helwich

Radosław Helwich

psychoterapeuta

Warszawa

Umów wizytę

Dzień dobry, mam pewne podejrzenie. Obawiam się, że wpadł Pan w bardzo niebezpieczną chorobę. Nazywa się ona: „Będę szczęśliwy dopiero wtedy, gdy...”. Dopiero gdy będę więcej zarabiał. Dopiero gdy osiągnę swój cel. Dopiero gdy przestanę porównywać się z innymi. To wyjątkowo sprytna choroba, bo kiedy osiągnie Pan jeden próg, bardzo szybko pojawi się następny. Mózg powie: „Świetnie, ale zobacz, tamten zarabia jeszcze dwa razy więcej”. Pisze Pan, że czuje złość na terapeutów. I powiem coś przewrotnie: dobrze. Przynajmniej jest Pan z nimi szczery. Ale zastanawiam się, czy ta złość rzeczywiście jest skierowana do nich. Czy może bardziej do rzeczywistości, która uparcie nie chce podporządkować się Pana planowi. Mam też wrażenie, że prowadzi Pan nieustanny proces przeciwko życiu. Życie mówi: „Na pewne rzeczy potrzeba czasu”. A Pan odpowiada: „Nie zgadzam się!”. Życie mówi: „Nie wszystko zależy od Ciebie”. A Pan: „To niedopuszczalne!”. I proszę zauważyć, kto wygrywa ten spór. Nie Pan. Nie terapeuta. Tylko frustracja. To ona codziennie dostaje dokładnie to, czego potrzebuje — kolejne argumenty, że świat jest niesprawiedliwy. Nie chodzi o to, żeby zaakceptować niskie zarobki czy zrezygnować z ambicji. Wręcz przeciwnie. Ambicja może być świetnym paliwem. Problem zaczyna się wtedy, gdy z ambicji robi się jedyne źródło poczucia własnej wartości. Wtedy każdy dzień bez sukcesu staje się dniem przegranym. A człowiek przestaje żyć, zaczyna tylko czekać na moment, w którym wreszcie pozwoli sobie poczuć satysfakcję. Pisze Pan, że trzech terapeutów nie pomogło. Być może warto zadać sobie odważne pytanie: czy ja naprawdę szukałem pomocy, czy raczej kogoś, kto wreszcie usunie ze świata frustrację? Bo niestety żaden psychoterapeuta nie ma takiej mocy. Może natomiast pomóc sprawić, żeby frustracja przestała kierować całym życiem. Mam również wrażenie, że skoro ostatni terapeuta powiedział, iż nie potrafi Panu pomóc, warto poszukać osoby pracującej w innym nurcie. Czasem problem nie polega na tym, że psychoterapia „nie działa”, ale że potrzebny jest sposób pracy lepiej dopasowany do osobowości i sposobu przeżywania pacjenta. Paradoksalnie, gdy człowiek przestaje codziennie mierzyć swoją wartość wysokością zarobków, często zyskuje więcej energii do działania. Nie dlatego, że przestało mu zależeć, ale dlatego, że przestał walczyć z samym sobą. Takie doświadczenia związane z perfekcjonizmem, frustracją, porównywaniem się z innymi oraz poczuciem własnej wartości niezależnym od osiągnięć są częstym tematem psychoterapii. Rozmawiam o nich również w moim gabinecie w Bielsku-Białej.

mgr Tomasz Sawiński

mgr Tomasz Sawiński

psychoterapeuta

Bielsko-Biała

Umów wizytę

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.