Dzień dobry, mam na imię Nat i nie wiem, jak powiadomić moich rodziców o tym, że chciał(a)bym, aby w
3
odpowiedzi
Dzień dobry, mam na imię Nat i nie wiem, jak powiadomić moich rodziców o tym, że chciał(a)bym, aby wobec mnie używano zaimków w stylu: zostałam/-em, został(a)bym. Chodzi o zaimki bezpłciowe. Trochę obawiam się ich reakcji, bo nie są zbytnio tolerancyjni, jeśli chodzi o tego typu sprawy.
Dzień dobry,
serdecznie zachęcam do kontaktu np z TransFuzją, która posiada poradniki dla rodziców i dla osób nb. W razie potrzeby zapraszam również do gabinetu.
serdecznie zachęcam do kontaktu np z TransFuzją, która posiada poradniki dla rodziców i dla osób nb. W razie potrzeby zapraszam również do gabinetu.
Dzień Dobry, zachęcam do kontaktu ze specjalistą, aby szerzej omówić temat podczas wizyty. Pozdrawiam serdecznie i życzę wszystkiego dobrego!
Dzień dobry,
zrozumiałe jest, że czujesz obawę przed rozmową z rodzicami na tak delikatny temat, zwłaszcza jeśli nie mają oni dużej otwartości na kwestie związane z tożsamością płciową czy ekspresją płciową. Warto pamiętać, że ta rozmowa może być ważnym krokiem w kierunku większego poczucia komfortu i autentyczności w Twoim życiu.
Dobrym punktem wyjścia może być wybranie odpowiedniego momentu, kiedy zarówno Ty, jak i Twoi rodzice będziecie mieć czas na szczerą rozmowę bez pośpiechu. Pomocne bywa wstępne wyjaśnienie, dlaczego kwestia używania zaimków jest dla Ciebie istotna – postaraj się opowiedzieć o swoich uczuciach, trudach i potrzebie bycia w pełni akceptowanym/akceptowaną. Możesz również spróbować odwołać się do faktu, że te formy językowe są sposobem na wyrażenie Twojej tożsamości i że czujesz się lepiej, kiedy ludzie z Twojego otoczenia to respektują.
Jeżeli obawiasz się, że rodzice zareagują gwałtownie, zastanów się, czy w rozmowie mógłby Ci towarzyszyć ktoś, kto Cię wspiera i kogo rodzice darzą szacunkiem (np. inny bliski członek rodziny). W niektórych przypadkach pomocna może być również konsultacja z terapeutą lub psychologiem, który pomógłby w mediacji i wytłumaczeniu, dlaczego kwestia zaimków ma tak duże znaczenie dla Twojego samopoczucia.
Najważniejsze to pamiętać, że masz prawo do wyrażania i kształtowania swojej tożsamości w sposób, który czujesz jako najbliższy sobie. Jeśli początkowa reakcja rodziców będzie nieprzychylna, spróbuj uzbroić się w cierpliwość – bywa, że potrzebują oni więcej czasu, by przyzwyczaić się do nowej sytuacji i w pełni zrozumieć Twoje potrzeby.
Pozdrawiam serdecznie,
Psycholog Aleksandra Michalik - FundamentSpokoju.pl
zrozumiałe jest, że czujesz obawę przed rozmową z rodzicami na tak delikatny temat, zwłaszcza jeśli nie mają oni dużej otwartości na kwestie związane z tożsamością płciową czy ekspresją płciową. Warto pamiętać, że ta rozmowa może być ważnym krokiem w kierunku większego poczucia komfortu i autentyczności w Twoim życiu.
Dobrym punktem wyjścia może być wybranie odpowiedniego momentu, kiedy zarówno Ty, jak i Twoi rodzice będziecie mieć czas na szczerą rozmowę bez pośpiechu. Pomocne bywa wstępne wyjaśnienie, dlaczego kwestia używania zaimków jest dla Ciebie istotna – postaraj się opowiedzieć o swoich uczuciach, trudach i potrzebie bycia w pełni akceptowanym/akceptowaną. Możesz również spróbować odwołać się do faktu, że te formy językowe są sposobem na wyrażenie Twojej tożsamości i że czujesz się lepiej, kiedy ludzie z Twojego otoczenia to respektują.
Jeżeli obawiasz się, że rodzice zareagują gwałtownie, zastanów się, czy w rozmowie mógłby Ci towarzyszyć ktoś, kto Cię wspiera i kogo rodzice darzą szacunkiem (np. inny bliski członek rodziny). W niektórych przypadkach pomocna może być również konsultacja z terapeutą lub psychologiem, który pomógłby w mediacji i wytłumaczeniu, dlaczego kwestia zaimków ma tak duże znaczenie dla Twojego samopoczucia.
Najważniejsze to pamiętać, że masz prawo do wyrażania i kształtowania swojej tożsamości w sposób, który czujesz jako najbliższy sobie. Jeśli początkowa reakcja rodziców będzie nieprzychylna, spróbuj uzbroić się w cierpliwość – bywa, że potrzebują oni więcej czasu, by przyzwyczaić się do nowej sytuacji i w pełni zrozumieć Twoje potrzeby.
Pozdrawiam serdecznie,
Psycholog Aleksandra Michalik - FundamentSpokoju.pl
Podobne pytania
- Czy używanie pompek wodnych do powiększania prącia jest bezpieczne?
- Od kilku miesiecy lecze sie antybiotykami na rozne bakterie (enterococus fekalis)w cewce moczowej niestety bez rezultatu.Caly czas mam kłucie i lekki bol w cewce oraz bola mnie plecy.Bylam u roznych lekarzy i tylko od antybiotyku do antybiotyku.Nie moge normalnie funkcjonowac.Bardzo prosze o pomoc jakie…
- Dzień dobry, 7 miesięcy temu przeciełam lewego kciuka u nasady, rana już się zrosła (ok 2 cm blizna). Jednak rana jeszcze boli przy mocniejszym uciśnięciu (przypadkiem), palec jest nadal częściowo odrętwiały i bardziej blady/siny niż prawy kciuk (też cała lewa ręka jest trochę bledsza niż prawa od czasu…
- Witam. Mam zaniżony poziom sodu, jest dokładnie w dolnej granicy normy, Niestety jestem zmuszona brać antydepresanty, a czytałam że one wypłukują sód z organizmu. Czy branie antydepresantu w takiej sytuacji będzie bezpieczne, jeśli zwiększę codzienną ilość spożywania soli kuchennej?
- Dzień dobry normalnie mam miesiączkę 6dni teraz dwa dni co może być przyczyną tak krótkiej miesiączki
- W październiku przechodziłam Covid, nie miałam testu ale wszystkie objawy utrata węchu i smaku, temperatura, trudności w oddychaniu. Byłam leczona objawowo wyzdrowiałam. Od jakiś dwóch tygodni czuję wokół siebie zapach dymu papierosowego chociaż w moim otoczeniu nikt nie pali. Czy to może być spowodowane…
- Dzień dobry, wydaje mi się, że potrzebuję terapii, ale nie wiem od czego zacząć i gdzie faktycznie szukać pomocy. Od długiego czasu (wiele miesięcy, a wydaje mi się, że dużo, dużo dłużej) mam spadek aktywności - nic mi się nie chce, przytłaczają mnie proste sprawy, przestałam robić to co kiedyś sprawiało…
- Witam. Mam 24 lata i stwierdzone PCOS. Od 2 lat staramy się o dziecko. Oczywiście lekarz zdiagnozował PCOS i leczył przez kilka cykli clostilbegytem ale nie przyniosło skutku. Co robić? Bo straciłam już nadzieję
- Witam. Mam 24 lata, od 2 lat staramy się o dziecko. Poszłam do lekarza który stwierdził PCOS, oczywiście leczył mnie przez kilka cykli clostilbegytem który nie przyniósł skutku. Co robić? Straciłam już nadzieję
- Czy 1800 kcal dla nastolatki przy 52 kg i 166 cm wzrostu na utrzymanie masy ciała wystarcza?
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Masz podobny problem? Ci specjaliści mogą Ci pomóc:
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.