Dzień dobry, Czy podczas psychoterapii należy mówić wszystko o swojej rodzinie i zwyczajach? Chciał

Na początku prowadzonej w sposób profesjonalny psychoterapii zostanie Pani zaproszona do zawarcia kontraktu terapeutycznego. Kontrakt to umowa między terapeutą a pacjentem, która określa wzajemne zobowiązania. Jednym z ważnych zobowiązań pacjenta jest szczerość.

Opisywane przez panią dylematy mogą świadczyć, że utrzymywanie pewnych zdarzeń z przeszłości w tajemnicy, to kosztowna emocjonalnie i energetycznie droga. Warto rozważyć podzielenie się swoimi wątpliwościami w gabinecie terapeutycznym. Może to zmniejszyć poziom doświadczanego niezadowolenia i otworzyć drogę do zmian, których pani pragnie.

W gabinecie psychoterapeuty to pani decyduje co ujawnia a co nie. Zdarza się, że to, co uważaliśmy za niewłaściwe, niedojrzałe wypowiedziane i przeżyte razem z terapeutą przestaje być wstydliwe i trudne. Mogę to zobaczyć z innej perspektywy i zaakceptować bez surowego osądzania siebie. Na pewno potrzebny jest czas i poczucie bezpieczeństwa w relacji z terapeutą.

Dzień dobry,
Rolą psychoterapeuty nie jest zmuszanie pacjenta do mówienia o tym, o czym mówić on nie chce. To do pacjenta należy decyzja o wątkach, które w procesie terapii wnosi i nad którymi chce pracować.
Równocześnie należy mieć na uwadze, że proces psychoterapii jest poprzedzony konsultacjami, w trakcie których specjalista zbiera wywiad, może się więc tak zdarzyć, że zada on pytanie o coś, czego pacjent nie będzie chciał ujawnić. W tej sytuacji - do Pani będzie należeć decyzja o tym, jak będzie chciała Pani się zachować. Co więcej - rozpoczęcie psychoterapii poprzedzone jest zawarciem - w formie ustnej lub pisemnej - kontraktu terapeutycznego. Jednym z elementów tego kontraktu jest szczerość. Szczerość jest ważna, ponieważ umożliwia ona psychoterapeucie lepsze rozumienie pacjenta, a tym samym - zwiększa szanse na powodzenie terapii i osiągnięcie jej celów.
Zadając pytanie napisała Pani o wstydzie, który towarzyszy pewnym wydarzeniom z Pani przeszłości. Może omówienie tego właśnie uczucia z psychoterapeutą mogłoby ułatwić Pani spojrzenie z innej perspektywy na te wydarzenia, a z czasem - być może również wniesienie tych wątków do procesu terapeutycznego? Sposób, w jaki Pani opisuje tę sytuację, wywołuje wrażenie, jak gdyby Pani w jakiś sposób oceniała się przez jej pryzmat. Jeśli tak jest, to niewykluczone, że omówienie tych treści mogłoby również w tym aspekcie przynosić ulgę.
Pozdrawiam,
Małgorzata Iwańczyk
Gabinet Psychoterapii Dobra Przestrzeń w Katowicach i Gliwicach

Dzień dobry. Rolą terapeuty nie jest ocena Pani postępowania.To Pani decyzja ile Pani powie, warto jednak mieć na uwadze, że zatajanie części faktów może utrudnić zrozumienie Pani trudności i ich źródeł. Widzę również, że trudno Pani pogodzić się z przeszłością i jak mi się wydaje poczuciem winy- może to też tematy nad którymi warto popracować? Zachęcam do podzielenia się z terapeutą swoimi wątpliwościami i obawami. Pozdrawiam serdecznie.