Czy to możliwe (normalne), że są osoby zdrowe psychicznie, które lubią i preferują własne cierpieć p

Tak, jak najbardziej jest taka możliwość. Jednak warto przyjrzeć się w jaki sposób ta preferencja jest realizowana. Jeżeli odbywa się w ramach konsensualnego układu np. między dwoma osobami (nie koniecznie w relacji seksualnej czy romantycznej) i obie strony mają na to gotowość to jest to jak najbardziej normalne. Warto też przyjrzeć się kwestii tego, czy w oczach osoby jest to w jakiś sposób czynnik utrudniający funkcjonowanie. Jeśli tak, to można nad tym pracować, jednak jestem bardzo daleka od oceny tego, czy ktoś jest "normalny". Skupiłabym się bardziej na tym co w konkretnej "normalności" jednostki jest ok a co nie.
Pozdrawiam serdecznie, mam nadzieję, że pomogłam. Jeśli pojawią się dalsze pytania, zapraszam do kontaktu.

Dzień Dobry, zachęcam do kontaktu ze specjalistą , aby szerzej omówić ten temat podczas wizyty. Pozdrawiam serdecznie.

Bardzo ciekawe pytanie. Ogólnie rzecz biorąc, z biologicznego punktu widzenia naszym nadrzędnym celem jako człowieka jest przetrwanie. Niejednokrotnie wiąże się ono z cierpieniem. Warto również zauważyć, że czasem dla ludzi jakieś cierpienie wydaje się konieczne lub nieuniknione, więc poddają się mu w nadziei na przetrwanie. Jeśli zaś spojrzymy na tę sprawę w kategoriach preferencji to cierpienie to może być wybierane i gloryfikowane ze względu na jakąś wyższą wartość. Najprostszym przykładem będzie religijne zachowanie postu, gdzie niejako cierpimy fizycznie, ale dla większego (na przykład duchowego) od nas dobra. Cierpienie zatem przejawia się w wielu sferach naszego Życia, dlatego osoby zdrowe psychicznie mogą preferować takie uczucie ponad swój dobrostan, w nadziei, że przyniesie to (w przyszłości) większą korzyść im samym lub ich bliskim.