Czy nadwrażliwość na dźwięk i dotyk u mojej córki to znak, że moja córka cierpi na mizofonię?

Witam, opisywana sytuacja jest bardzo trudna i wyczerpująca emocjonalnie dla samego dziecka, ale również wpływa destruktywnie na cały system rodzinny. Z mojego doświadczenia w pracy z pacjentami z mizofonią wiem, że szczególnie trudna jest ona dla Mamy, która ze względu na szczególny charakter więzi z dzieckiem jaką jest miłość i bezwarunkowa akceptacja, przyjmuje na siebie najwięcej trudnych emocji i reakcji swojego dziecka, często niepotrzebnie się obwiniając. W opisywanej sytuacji jedną z rekomendowanych interwencji jest terapia behawioralna dziecka, psychoterapia poznawczo-behawioralna i/lub terapia rodzinna. Właściwy plan oddziaływań terapeutycznych ustalam wspólnie z rodzicami dziecka po konsultacjach diagnostycznych, na które serdecznie zapraszam. Niestety nie mogę przewidzieć ostatecznego wyniku terapii, gdyż zależy on od bardzo wielu czynników, jednakże w przypadku większości pacjentów terapia przynosi pozytywne zmiany. Po pierwszej konsultacji będą Państwo mogli zdecydować, czy zaproponowany plan terapii Państwu odpowiada i czy chcą Państwo ze mną współpracować w procesie leczenia. Serdecznie pozdrawiam, Magdalena Czernek-Malik

Witam, opisane przez panią objawy mogą niepokoić i zachęcałabym do odwiedzenia specjalisty, który pomoże w dobraniu adekwatnej formy terapii. Osobiście przyjrzałabym się nie tylko somatycznym objawom, ale też ich psychicznemu podłożu - wygląda na to, że w życiu Pani córki i całej rodziny zaszło kilka znaczących zmian (szkoła, pojawienie się rodzeństwa), które mogły sprzyjać nasileniu się objawów. Warto zastanowić się nad konsultacją rodzinną.
Ja nie jestem terapeutką poznawczo-behawioralną, pracuję w nurcie psychoanalitycznym.
Pozdrawiam

Witam, owszem pracuje z dziećmi które mają różne zaburzenia. Szkoła psychoterapii poznawczo-behawioralna jest dobrym i sprawdzonym narzędziem w terapii dzieci, natomiast w tym przypadku najważniejsza jest diagnoza. Nie można zacząć leczyć gdy nie mamy 100% diagnozy... podejrzenia to zdecydowanie za mało.

Dzień dobry,
Pani pytanie zostało do mnie przekierowane przez pracowników portalu Znanylekarz.pl. Na podstawie opisu, który Pani przedstawiła trudno jednoznacznie określić jakie są przyczyny występującego problemu. Poza sferą somatyczną warto przyjrzeć się czynnikom psychicznym, które mogą mieć wpływ na opisane trudności. Proponuję kontakt ze specjalistą w celu weryfikacji diagnozy. Pozdrawiam. Maciej Krzymowski – psycholog.

Nie miałam jeszcze okazji pracować z tego rodzaju problemem. Generalnie raczej pracuję z dorosłymi i młodzieżą. Odsyłam do poradni poznawczo-behawioralnej przy ulicy Wołodyjowskiego 74 w Warszawie. Potrzebne dane kontaktowe znajdą Państwo w Internecie. Tam powinni coś doradzić. Wszystkiego dobrego!