Czy można nie pamiętać, że było się w dzieciństwie wykorzystanym seksualnie? Mam wrażenie, że było c
Czy można nie pamiętać, że było się w dzieciństwie wykorzystanym seksualnie? Mam wrażenie, że było coś takiego w moim życiu, co ma duży wpływ m.in. na moje podejście do seksualności (mianowicie podczas seksu wyobrażam sobie siebie jako małą dziewczynkę, traktowanie mnie tak powoduje silny fetysz), ale w ogóle tego nie pamiętam. Czy jest to powód do rozpoczęcia terapii? Jesli tak, to najlepiej spróbować u psychoterapeuty czy seksuologa?
4 odpowiedzi
1. Wyparcie - to mogło by wyjaśniać „niepamiętające”. 2. Fetysz o którym p pisze dotyka sporej grupy ludzi, są mężczyźni dla których kobiety przebierają się za podlotki, wywołując w nich szczególnie silne doznania, kobiety, które robią to, bo je to szczególne silnie podnieca, gry erotyczne zbudowane wg takiego scenariusza itp itd. Nic niezwykłego :)
W takim wypadku zalecałabym wizytę u psychoterapeuty specjalizujacego sie w dziedzinie seksuologii. Zakładam, że przykłady które Pani podaje są jednymi z wielu. Pisze Pani, że ma to duży wpływ na Panią, więc warto przyjrzeć się temu tematowi w gabinecie.
Dzień dobry, tak "niepamiętanie" jest dość powszechne w takim przypadku. Skuteczna byłaby tu praca na poziomach podświadomych z terapeutą, który praktykuje tego rodzaju terapię. pozdrawiam serdecznie:)
Dzień dobry. Bywa tak, że osoby, które w dzieciństwie doświadczyły przekraczania granic, mają później różne trudności związane z seksualnością, nawet jeśli nie mają jasnych wspomnień. Pamięć jest złożona i czasem chroni nas przed tym, co w danym momencie było zbyt trudne, ale na podstawie samych odczuć nie da się stwierdzić, czy doszło do wykorzystania. To, co jest najważniejsze, to fakt, że obecne doświadczenia są dla Panitrudne — i to samo w sobie jest wystarczającym powodem, by poszukać wsparcia. Terapia może pomóc zrozumieć, skąd biorą się te fantazje, napięcia czy uczucia, i pracować z nimi w bezpieczny sposób. Nie trzeba mieć jasnych wspomnień, aby rozpocząć taką pracę. W takiej sytuacji dobrym pierwszym krokiem jest kontakt z psychoterapeutą, szczególnie pracującym długoterminowo. Jeśli później okaże się, że potrzebna jest również perspektywa seksuologa, terapeuta pomoże to wspólnie zaplanować. Życzę powodzenia i pozdrawiam Dagmara Kubik
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.




