Czy mogę mieć autyzm kobiecy? Oto moje objawy: - silne zamartwianie się sytuacjami społecznymi, mar

Dzień dobry,
W diagnozie spektrum autyzmu bardzo ważne jest ustalenie początku tych objawów - czy towarzyszyły również we wczesnym dzieciństwie, czy może pojawiły się dopiero w późniejszym etapie życia. Diagnosta, który ma doświadczenie w rozpoznawaniu spektrum powinien przeprowadzić pogłębiony wywiad diagnostyczny ze szczególnym uwzględnieniem okresu rozwojowego, obecnego funkcjonowania w sferach intelektualnej, poznawczej, emocjonalnej i społecznej oraz leczenia różnych chorób, które mogą wpływać na zdolności poznawcze czy wahania nastroju. Dodatkowo jeśli uzna za potrzebne może użyć testów lub kwestionariuszy.
Żeby zdobyć tyle wyczerpujących informacji wymaga to co najmniej kilku spotkań.
Miłego dnia

Dzień dobry,
Podała Pani bardzo wiele objawów, część z nich może potwierdzać diagnozę autyzmu, jednak, aby postawić diagnozę należy przeprowadzić wywiad dotyczących dzieciństwa oraz przeprowadzić test psychologiczny. Część z podanych przez Panią objawów może dotyczyć innego rodzaju zaburzenia co też warto sprawdzić. Dopiero po kilku spotkaniach, a najlepiej też wypełnionych testach mogłabym postawić diagnozę.

Wydaje się, że wiele z nich wskazuje na trudności w sytuacjach społecznych oraz silne odczucia lęku i stresu, co może być związane z różnymi zaburzeniami lękowymi lub cechami autystycznymi. Autyzm u kobiet może przejawiać się w inny sposób niż u mężczyzn, a objawy mogą być mniej wyraźne. Wiele kobiet z autyzmem doświadcza problemów ze społeczną interakcją, co może przypominać to, co opisujesz.
Jednakże, diagnoza powinna być postawiona przez specjalistę, który przeprowadzi szczegółową ocenę. Pozdrawiam serdecznie

To bardzo ważne pytanie i rozumiem, że możesz próbować znaleźć wyjaśnienie dla swoich trudności. Postaram się odpowiedzieć spokojnie i konkretnie.

Z opisu, który podajesz, dominują bardzo silne objawy lękowe, szczególnie lęk społeczny, uogólnione zamartwianie się, objawy somatyczne lęku, a także wyraźne objawy depresyjne. Widać też ruminacje, katastrofizowanie, nadmierną samokontrolę i niską samoocenę.

Autyzm u kobiet rzeczywiście bywa maskowany i może wyglądać inaczej niż klasyczny obraz znany z dzieciństwa chłopców. W spektrum częściej obserwuje się trudności w rozumieniu niepisanych zasad społecznych, sztywność poznawczą, silną potrzebę rutyny, wąskie i intensywne zainteresowania, nadwrażliwości sensoryczne obecne od dzieciństwa oraz poczucie bycia „inną” od bardzo wczesnych lat.

Kluczowe w diagnozie spektrum jest to, że objawy są obecne od wczesnego dzieciństwa i mają charakter rozwojowy, a nie pojawiają się wtórnie do lęku czy depresji.

W Twoim opisie dominują:

• silny lęk przed oceną
• katastrofizowanie
• objawy paniczne i napięciowe
• ruminacje
• objawy depresyjne
• nadmierna czujność i poczucie zagrożenia

To znacznie częściej wskazuje na zaburzenia lękowe i depresyjne niż na spektrum autyzmu.

Warto też zwrócić uwagę na fragment dotyczący wrażenia bycia obserwowaną lub że ktoś zna Twoje myśli, mimo że wiesz, że to nieprawda. Takie doświadczenia wymagają ostrożnej oceny psychiatrycznej, ponieważ nie są typowym objawem autyzmu. To bardzo ważne, by powiedzieć o tym lekarzowi wprost.

Nadwrażliwość na bodźce czy trudności z nazywaniem emocji mogą występować zarówno w spektrum, jak i w przewlekłym lęku oraz przy długotrwałym przeciążeniu układu nerwowego. Silny, przewlekły lęk potrafi dawać wrażenie „przebodźcowania”, derealizacji czy wyostrzenia percepcji.

Psychologicznie patrząc, wiele Twoich objawów można rozumieć jako efekt przewlekłej aktywacji układu zagrożenia. Kiedy organizm długo działa w trybie alarmowym, pojawiają się problemy z koncentracją, pamięcią, jasnym myśleniem, a nawet wrażenia nierealności.

Czy możesz mieć spektrum? Tego nie da się wykluczyć ani potwierdzić na podstawie listy objawów w internecie. Diagnoza wymaga szczegółowego wywiadu rozwojowego, często rozmowy z kimś z rodziny i standaryzowanych narzędzi diagnostycznych.

Natomiast na podstawie tego, co opisujesz, obraz dużo silniej pasuje do:

• zaburzenia lęku społecznego
• zaburzenia lęku uogólnionego
• epizodu depresyjnego
• możliwych objawów derealizacyjnych przy silnym lęku

Najważniejsze teraz nie jest znalezienie etykiety, ale zadbanie o leczenie objawów, które realnie bardzo Cię obciążają. Niezależnie od tego, czy w tle byłoby spektrum, czy nie, lęk i depresję można skutecznie leczyć.

Jeśli masz wątpliwości co do spektrum, możesz umówić się na profesjonalną diagnozę w tym kierunku, ale równolegle bardzo ważna jest konsultacja psychiatryczna ze względu na nasilenie objawów lękowych, depresyjnych i tych dotyczących poczucia bycia obserwowaną.

Twoje trudności są realne i zasługują na poważne potraktowanie. Jednocześnie z opisu wynika, że to przede wszystkim bardzo przeciążony i nadmiernie czujny układ nerwowy, a nie jednoznaczny obraz autyzmu.