Moje doświadczenie

Jestem doświadczonym psychologiem, pedagogiem i certyfikowanym psychoterapeutą poznawczo-behawioralnym, (licencja nr 455 Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczej i Behawioralnej). Ponadto jestem w trakcie certyfikacji na Terapeutę Schematów w ISST (International Society Of Schema Therapy).

Ukończyłam liczne szkolenia z  obszaru psychotraumatologii (roczne szkolenie podyplomowe, studium przeciwdziałania przemocy, interwencji kryzysowej), dialogu motywującego, ACT oraz TSR.

Jestem superwizorem aplikantem (w trakcie atestowanego kursu superwizora-dydaktyka PTTPB)
i wykładowcą w szkole psychoterapii CBT EDU. Zapraszam na superwizję indywidualną i grupową psychologów oraz psychoterapeutów poznawczo-behawioralnych ( w tym, w trakcie szkolenia) oraz na terapię własną - dla terapeutów.

Od ponad 15 lat pracuję w zawodzie. Mam doświadczenie w pracy klinicznej w poradni zdrowia psychicznego oraz ośrodkach pomocy społecznej (OSP, DPS, PCPR), interwencji kryzysowej. Odbyłam staż w szpitalu psychiatrycznym, poradni profilaktyki i pomocy rodzinie. Prowadziłam zarówno indywidualne, jak i grupowe formy wsparcia. Prowadzałam liczne warsztaty i szkolenia głównie z obszarów pracy klinicznej i psychologii zdrowia.

W swojej pracy stawiam na poczucie bezpieczeństwa i autentyczny kontakt z drugim człowiekiem. Z głęboką uważnością i zrozumieniem przyglądam się schematom i potrzebom ujawniającym się w relacji terapeutycznej i ich konstruktywnym zaspokojeniem. Wspieram moich pacjentów w zmianach, akceptacji oraz przejmowaniu odpowiedzialności za siebie.

Pomagam osobom, które:

- doświadczają częstych i nagłych zmian nastoju;

- od dłuższego czasu są przygnębione, chorują na depresję lub chorobę afektywną dwubiegunową;

- odczuwają nasilony lęk, fobie lub mają napady paniki;

- mają zaburzenia obsesyjno-kompulsywne (myśli i czynności natrętne); cierpią na  trichotillomanię, dermatotillomanię;

- mają problemy z podejmowaniem decyzji; 

- nadmiernie zamartwiają się;

- mają poczucie przytłoczenia nadmiarem obowiązków;

- są rozdrażnione, nerwowe i wybuchowe;

- mają potrzebę sprawdzania, kontrolowania, panowania nad wszystkim;

- mają problemy ze snem;

- mają ADHD, autyzm i nie radzą sobie z ich objawami;

- znalazły się w trudnej sytuacji życiowej, przeżywają kryzys ( związany np. ze zmianą sytuacji, stratą, chorobą przewlekłą);

- zmagają się z traumatycznym doświadczeniem;

- nie akceptują siebie;

- odczuwają dolegliwości fizyczne, chociaż lekarze mimo wielu badań nie znaleźli ich podłoża;

- mają trudności z nawiązaniem kontaktu i podtrzymaniem relacji z innymi ludźmi;

- mają problemy w relacjach rodzinnych, partnerskich; trudności wychowawcze;

- odczuwają inny rodzaj cierpienia emocjonalnego.

Pracuję z pacjentami dorosłymi oraz młodzieżą od 16 r. ż. Obowiązuje wcześniejsza rejestracja telefoniczna.

Kieruję się zasadami kodeksów etycznych Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczej i Behawioralnej oraz Polskiego Towarzystwa Psychologicznego.

więcej O mnie

Podejście terapeutyczne

Psychoterapia
Psychoterapia traumy

Pacjenci których przyjmuję

Dorośli
Dzieci w wieku od 16 lat

Usługi i ceny

  • Konsultacja psychologiczna

    220 zł

  • Konsultacja psychoterapeutyczna

    220 zł

  • Sesja psychoterapeutyczna

    220 zł

  • Superwizja

    Od 250 zł

Adres

Wirginia Laskowska
Gabinet Psychoterapii i Pomocy Psychologicznej

Gdyńska 15, 83-330 Żukowo

Powiększ mapę otwiera się w nowej karcie

Dostępność

W tym gabinecie nie można umawiać wizyt przez internet

Ubezpieczenia - brak akceptowanych

Ten specjalista przyjmuje wyłącznie pacjentów prywatnych. Możesz opłacić wizytę samodzielnie lub znaleźć innego specjalistę, który akceptuje Twoje ubezpieczenie.

38 opinii

Sprawdzamy wszystkie opinie. Moderujemy je zgodnie z naszymi zasadami, dowiedz się więcej o opiniach i sposobie obliczania gwiazdek na Dowiedz się więcej Dowiedz się więcej o opiniach

  • M

    Marta

    Polecam superwizje z Panią Wirginią. Wszystko zostało bardzo dokładnie i klarownie wyjaśnione, dostałam konkretne informacje przydatne do pracy z pacjentem, a moje pytania zaadresowane ze zrozumieniem. Polecam!

     • W innym miejscu • Inny  • 

  • M

    Maryna

    Wspólna superwizja była dla mnie niesamowicie wartościowa. Skupienie się na analizie jednego, zaawansowanego przypadku pozwoliło mi dogłębnie zrozumieć problem. Podobało mi się absolutnie wszystko: od precyzyjnych i klarownych wyjaśnień, po świetne, empatyczne zaopiekowanie się moimi potrzebami. Czuję, że dostałam dokładnie takie wsparcie, jakiego potrzebowałam/em. Dzięki!

     • W innym miejscu • Inny  • 

  • A

    Agata

    Z całego serca polecam panią Wirginię. Byłam w terapii przez 2 lata i po tym czasie mogę śmiało powiedzieć, że moje życie nabrało nowej jakości. Pani Wirginia jest bardzo skutecznym psychoterapeutą, ale również (i przede wszystkim) empatycznym, pełnym ciepła i zrozumienia człowiekiem. Jestem Jej ogromnie wdzięczna za pomoc, zaangażowanie i okazane serce. Wiem, że wybranie Jej na mojego terapeutę było jedną z najlepszych decyzji w moim życiu :)

     • Gabinet Psychoterapii i Pomocy Psychologicznej • Sesja psychoterapeutyczna  • 

  • L

    Lucyna

    Pani Wirginia to wyjątkowa terapeutka – empatyczna, uważna i pełna zrozumienia. Już od pierwszego spotkania stworzyła bezpieczną, spokojną atmosferę, w której łatwo było otworzyć się i mówić o trudnych sprawach. Potrafi słuchać bez oceniania, a jej pytania i spostrzeżenia często pomagają spojrzeć na sytuację z zupełnie nowej perspektywy.
    Dzięki naszym spotkaniom lepiej rozumiem siebie i swoje emocje, a wiele rzeczy, które wcześniej wydawały się niemożliwe do uporządkowania, nabrało sensu. Zakończyłam toksyczną relację i nabrałam sił do dalszego życia.
    Z całego serca polecam Panią Wirginię każdemu, kto szuka profesjonalnego, ciepłego wsparcia w pracy nad sobą.

     • W innym miejscu • Inny  • 

  • A

    ALEKSANDRA

    Na terapii czułam się zrozumiana i zaopiekowana. Dostałam cenne wskazówki nad czym należy popracować i jak radzić sobie z problemami. Już na pierwszej wizycie poczułam ulgę. Mimo, że moje nastawienie do terapii było negatywne to teraz z czystym sumieniem mogę powiedzieć, że nie żałuję i, że dziękuję za pomoc okazaną przez panią Wirginię. Szczerze polecam psychoterapię u pani Wirgini.

     • Gabinet Psychoterapii i Pomocy Psychologicznej • konsultacja psychoterapeutyczna  • 

  • M

    Maksymilian

    Uczęszczałem do Pani Wirginii na konsultacje psychologiczne przez około 3/4 miesiące i wykonałem ogromny postęp. Przed pierwszym przyjściem byłem sceptycznie nastawiony, ponieważ nigdy nie uważałem, że psycholog będzie mi w stanie pomóc w dużym stopniu. Po tych kilku miesiącach mogę otwarcie powiedzieć, że nigdy bardziej się nie myliłem i praca, którą wykonałem wraz z Panią Wirginią dała ogromne efekty, a podejście Pani Wirginii do mojej osoby było świetne. Bardzo polecam i zachęcam wszystkich, którzy się wahają.

     • Gabinet Psychoterapii i Pomocy Psychologicznej • Konsultacja psychologiczna  • 

  • G

    Grażyna

    Z Całego serca polecam psychoterapię u Pani psycholog Wirginii. Jestem bardzo zadowolona ,
    że mogłam trafić na tak miłą i sympatyczna Panią Doktor.
    Bardzo polecam .

     • Gabinet Psychoterapii i Pomocy Psychologicznej • konsultacja psychoterapeutyczna  • 

  • A

    AF

    Podczas spotkań z panią Wirginią czułam się jak "opatuloną w ciepły miękki koc" i bardzo bezpiecznie. Pani Wirginia potrafiłam w rozmowie zauważać co ważne dla mnie i dać mi narzędzie do radzenia w walce z moimi lękami i problemami. Bardzo cenię poczucie humoru Pani Wirginii oraz jej dużej empatii. Ona mi pokazała, że mam dobre ludzi przy sobie, które są ważne dla mnie a ja ważna dla nich. Teraz, po terapii, jest mi dobrze sama ze sobą i jestem pełna energii do działania i pełna radości. Dziękuję, Pani Wirginia!

     • Gabinet Psychoterapii i Pomocy Psychologicznej • Sesja psychoterapeutyczna  • 

  • W

    Wioletta

    Cieszę się, że odważyłam się spróbować. Cieszę się, że trafiłam do gabinetu Pani Wirginii. Czułam się tam zawsze dobrze zaopiekowana i bezpieczna. Dostałam szansę, aby wiele zrozumieć i spróbować spojrzeć inaczej. Dostałam wiele zrozumienia, empatii i ciepłego spojrzenia. Gorąco dziękuję Pani Wirginio!

     • Gabinet Psychoterapii i Pomocy Psychologicznej • Sesja psychoterapeutyczna  • 

  • E

    Ewelina

    Z całego serca polecam panią doktor Przyszłam na 1 wizytę z poczuciem, że jestem popsuta, że wszystko ze mną jest nie tak, wogóle nie wierząc w swoje możliwości, bez zaufania do Siebie, depresją. W czasie rocznej terapii, pani dr świetnie wytłumaczyła mi moje mechanizmy [co spowodowało, że moje życie tak wygląda, jakie mam przekonania, co one mi robią i jak je zmienić] i krok za krokiem wspierała w REALNYCH ZMIANACH. Z miesiąca na miesiąc coraz lepiej [pewniej] sobie radziłam z wprowadzaniem zmian i widziałam efekty swojej pracy. Teraz wiem jak zadbać o swoje potrzeby, wartości, granice, relacje. Czuję się SOBĄ i wkońcu jest mi dobrze we własnym życiu

     • Gabinet Psychoterapii i Pomocy Psychologicznej • Sesja psychoterapeutyczna  • 

Wystąpił błąd, spróbuj jeszcze raz

Odpowiedzi na pytania

18 odpowiedzi udzielonych przez lekarza na pytania pacjentów na ZnanyLekarz.pl

Brak akceptacji

Witam serdecznie, Mam 20 lat, mieszkam z rodzicami i od niedawna prowadzę firme. Jakiś czas temu odkryłem ze jestem gejem próbowałem z tym walczyc bo wiedziałem ze rodzice nie będą mnie akceptować. Rok temu miałem chłopaka, ukrywałem się 8 miesięcy i w końcu dowiedziała się mama. Powiedziała ze albo mam wybrać rodzine albo miłość,strate ich i mam się wyprowadzić. Wybrałem rodzine bo wtedy zaczał mnie chłopak zdradzać. Jakis czas temu poznałem super chłopaka, bardzo mi pomaga i wspiera, nie potrafie bez niego zyć. Ostatnio moim rodzice wyjechali na wczasy a my spędziliśmy wspólne chwile razem. A teraz od tygodnia siędzę i płacze, bo nie wiem co mam zrobić. Kocham go i nie chce go zostawić, kocham również rodzine, ale jestem z nim bardzo szczęśliwy. Wiem że jak im powiem to mnie wyrzuca z domu, bardzo dużo im zawdzięczam bo utrzymują mnie i moją firme. Ale ja mam dosyć już ukrywania tego, przez to ze dusze to w sobie nie daje sobie rady sam ze sobą i mój związek się psuje. Nie wie co mam robic.

ODPOWIEDŹ LEKARZA:

mgr Wirginia Laskowska

Witam,
z Pana listu wynika, że znajduje się Pan w trudnej emocjonalnie i moralnie sytuacji. Brak akceptacji ze strony rodziców, a z drugiej strony poczucie dużej zależności od nich coraz bardziej przygnębia, oraz destrukcyjnie wpływa na relacje partnerską.
Na tym etapie życiowym, niezależnie od orientacji seksualnej ważny jest rozwój niezależności (we wszystkich sferach), podejmowanie wybranych ról i celów życiowych, budując jednocześnie wizję siebie i swojego otoczenia w przyszłości. Pana dylemat jest więc naturalnym zadaniem rozwojowym, przez który przechodzą wszyscy ludzie, niezależnie od orientacji seksualnej. Prorozwojowe jest zatem podjęcie kroków w kierunku stopniowego uniezależniania się od rodziców, realizowania własnych potrzeb, oczekiwań - nie tylko zawodowych, ale również osobistych. Najważniejsza jest w tym przypadku samoakceptacja i przyznanie sobie prawa do życia w zgodzie z samym sobą, wyznawanymi przez siebie wartościami. Im większa niezależność, tym bardziej partnerska relacja z rodzicami.

Wskazane byłyby również próby podejmowania niezobowiązujących rozmów z rodzicami na temat odczuwanych emocji, wyznawanych wartości, aktualnego samopoczucia. Stopniowe wprowadzanie ich do swojego świata. To mogłoby dać im szansę zrozumienia Pana emocji i wyborów. Szansę, ponieważ nie jest Pan odpowiedzialny za ich odczucia, czy oczekiwania. Warto wybrać się do psychologa, żeby w przyjaznej i akceptującej atmosferze porozmawiać o bolesnych emocjach, których Pan doświadcza oraz na spokojnie zastanowić się nad dalszymi wyborami.

Pozdrawiam
Wirginia Laskowska


Depresja ?

3 miesiące temu urodzilam zdrowe, bardzo niechciane drugie dziecko. Cała ciąża choć bezproblemowa okupiona była płaczem i prośbami do męża na zgodę oddania do adopcji. To nie był czas na dziecko, ( choroba mamy, póżniej jej śmierć) poza tym warunki mamy średnie, starsze córka też wymaga uwagi a ja marzyłam by wrócić do aktywności zawodowej. Po narodzinach córki nic się nie zmieniło, nienawidze jej, chciałabym by umarła i wyzwoliła mnie z tego więzienia, którym stał się mój dom. Mąż uważa, że mam depresje poporodową. Ale czy aby a pewno? w końcu nie chciałam tego dziecka jeszcze w ciąży. Czy naprawdę ze mną jest coś nie tak dlatego, że nie chcę żyć wyłącznie jako matka i gospodyni domowa ( nie cierpie obowiązków domowych) chcę się realizować również zawodowo. Proszę o opinie czy to faktycznie może być depresja ?

ODPOWIEDŹ LEKARZA:

mgr Wirginia Laskowska

Depresja może pojawić się nie tylko po porodzie, ale również podczas ciąży. Taki stan dotyka wiele kobiet i tylko część z nich jest gotowa mówić o tym wprost. Ciąża jest dla kobiety wymagającym i obciążającym okresem. Zmiany hormonalne mogą wpływać na chwiejność emocjonalną, odczuwane przygnębienia. Nie można jednak tłumaczyć nimi każdego obniżonego nastroju w okresie ciąży.
Wiele kobiet cierpi na depresję (i inne zaburzenia psychiczne) będąc w ciąży. Pani doświadczyła w tym samym czasie jednego z najtrudniejszych życiowych doświadczeń - choroby i śmierci rodzica. Jest Pani w okresie żałoby, który naturalnie wiąże się z przygnębieniem, a często również z kryzysem egzystencjalnym i przewartościowaniem. Każda z tych zmian z osobna mogłaby wyzwolić epizod depresyjny, a u Pani to wszystko wydarzyło się w tym samym czasie.
Z pewnością jest Pani przeciążona emocjonalne, czego skutkiem jest niechęć do podjęcia kolejnych zadań odczuwanych jako obciążające, wyrwania się. W trudnych emocjonalnie sytuacjach nasza psychika może bronić się „zamrożeniem” emocjonalnym, odcięciem się, obojętnością. Może to skutkować brakiem zaangażowania emocjonalnego w relacje z drugą córką, niemożnością/ niechęcią do zbliżenia się do niej.
Pyta Pani: „czy to faktycznie może być depresja?”. Jest to bardzo prawdopodobne, jednak postawienie dokładnej diagnozy wymaga pogłębionego wywiadu podczas bezpośredniego spotkania ze specjalistą. Już na podstawie tych kilku zdań, które Pani napisała, można natomiast jednoznacznie stwierdzić, że występuje zaburzenie więzi pomiędzy Panią a drugą córką. Czas, w którym pozostajecie bez pomocy, zdecydowanie działa na niekorzyść dziecka i Pani, jak również całej waszej rodziny. Jeżeli odczuwana przez Panią emocje, takie jak narastająca złość, poczucie krzywdy, niespełnienia oraz nasilające się cierpienie, które lokuje Pani w córce nie zostaną przepracowane, to stanowią dla niej zagrożenie. Po raz kolejny apeluję więc o jak najszybsze podjęcie leczenia.
Ja w Pani liście usłyszałam przede wszystkim wołanie o życie w zgodzie ze swoimi potrzebami, które ze względu na obecną sytuacje życiową i zdrowotną są deprywowane. Zdecydowanie konieczny jest więc bezpośredni, jak najszybszy kontakt ze specjalistą, który pomoże pani poradzić sobie z tą odczuwaną jako „patową” sytuacją. Jest Pani coraz bardziej zmęczona i zniechęcona codziennym życiem. Konieczne jest więc wsparcie innych osób. Nie tylko emocjonalne, ale również większe zaangażowanie z ich strony w wychowywanie dzieci i wykonywanie obowiązków domowych. Szczególnie dotyczące tych sfer, których ze względu na stan psychiczny nie jest Pani w stanie właściwie realizować. Wskazane byłoby, aby w proces terapii zaangażowany był mąż. Zrozumienie i właściwe wsparcie z jego strony może przyczynić się do lepszych efektów terapeutycznych. Terapia może być ważnym krokiem do podjęcia zmian, których Pani potrzebuje. Zachęcam do jak najszybszej rozmowy z terapeutą.

Pozdrawiam
Wirginia Laskowska


Zobacz wszystkie odpowiedzi

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.

Najczęściej zadawane pytania