mgr Violetta Antczak-Szlosarek

Dzień dobry. Diagnoza psychologiczna nie wymaga obligatoryjnego potwierdzenia przez psychiatrę. Psycholog ma kompetencje do oceny obrazu objawów, ich nasilenia oraz wpływu na codzienne funkcjonowanie. Psychiatra natomiast stawia rozpoznanie lekarskie, przeprowadza diagnostykę różnicową i ocenia wskazania do farmakoterapii.
W przypadku łagodnych objawów depresyjnych, bez myśli samobójczych, objawów psychotycznych i istotnego pogorszenia funkcjonowania, można rozpocząć psychoterapię oraz systematycznie monitorować stan — konsultacja psychiatryczna nie zawsze jest wtedy konieczna.
Jest ona wskazana, jeśli objawy narastają, utrzymują się pomimo terapii, znacząco zaburzają sen lub codzienne funkcjonowanie, pojawiają się myśli rezygnacyjne albo podejrzenie choroby afektywnej dwubiegunowej. Jeżeli rozpoznanie oparto wyłącznie na wyniku testu, powinno ono zostać uzupełnione pełnym wywiadem klinicznym. Łagodnego nasilenia depresji również nie należy bagatelizować.

Dzień dobry. Opisany przez Panią sposób funkcjonowania może wiązać się ze stylem przywiązania, zwłaszcza z unikaniem emocjonalnego odsłonięcia lub lękiem przed zranieniem. Nie można jednak określić konkretnego stylu przywiązania wyłącznie na podstawie tej sytuacji.
Konflikt może pełnić rolę „otwieracza emocji”: napięcie długo narasta, a złość daje impuls i pozwolenie, by wreszcie powiedzieć o bólu, rozczarowaniu czy potrzebie bliskości. Nie oznacza to braku uczuć, lecz trudność w bezpiecznym wyrażaniu ich na bieżąco. Taki wzorzec bywa związany m.in. z doświadczeniami rodzinnymi, wcześniejszym zranieniem, lękiem przed odrzuceniem albo przekonaniem, że okazywanie czułości oznacza słabość.
Warto zacząć od prostego schematu: „Czuję…, kiedy…, ponieważ potrzebuję…”. Proszę próbować mówić już wtedy, gdy napięcie wynosi 3–4 na 10, zamiast czekać, aż osiągnie poziom konfliktu. Pomocne może być również wcześniejsze zapisanie tego, co chce Pani przekazać, regularne nazywanie własnych emocji oraz ćwiczenie małych, codziennych gestów czułości.
Jeśli ten wzorzec powtarza się i utrudnia budowanie bliskości, warto omówić go podczas psychoterapii. Można wtedy rozpoznać, przed czym chroni Panią emocjonalne wycofanie, i nauczyć się wyrażania uczuć bez konieczności doprowadzania do sprzeczki. To jest wzorzec, nad którym zdecydowanie można pracować.