mgr Natalia Stańczak

Dzień dobry! W przypadku takich dolegliwości warto podejść do problemu całościowo i przede wszystkim spróbować ustalić jego przyczynę, zamiast skupiać się wyłącznie na doraźnej poprawie konsystencji stolca. Zaburzenia mikrobioty mogą mieć znaczenie, ale nie są jedynym możliwym wyjaśnieniem.

W pracy z pacjentem istotne jest przeanalizowanie dotychczasowej diety, tolerancji błonnika, stosowanych preparatów, rytmu wypróżnień oraz ewentualnych wskazań do dalszej diagnostyki. Dalsze postępowanie powinno być indywidualnie dobrane i uwzględniać zarówno metody dietetyczne, jak i potrzebę współpracy z lekarzem. Można rozważać stopniowe wdrażanie odpowiednich rozwiązań, bez zakładania z góry konieczności stosowania intensywnego leczenia.

Warto również pamiętać, że przewlekłe zaparcia mogą mieć różne przyczyny, dlatego kluczowe jest dobranie postępowania do konkretnej sytuacji, a nie opieranie się wyłącznie na podejrzeniu dysbiozy.

To, że poprawiły się glukoza i insulina na czczo, jest dobrą informacją. Jednocześnie rozumiem, że brak zmiany hemoglobiny glikowanej po 6 miesiącach diety może budzić niepokój.

Warto wiedzieć, że te parametry pokazują różne aspekty gospodarki węglowodanowej. Glukoza na czczo to pomiar z konkretnego momentu, natomiast hemoglobina glikowana (HbA1c) odzwierciedla średnią ekspozycję organizmu na glukozę z ostatnich około 2–3 miesięcy, ze szczególnym uwzględnieniem ostatnich tygodni. Dlatego prawidłowy wynik glukozy na czczo nie wyklucza podwyższonej glikemii w innych porach dnia.

HbA1c na poziomie 5,8% mieści się w zakresie stosowanym do określania stanu przedcukrzycowego, ale sam wynik nie oznacza cukrzycy. Warto go zweryfikować i zinterpretować w kontekście pozostałych badań oraz czynników ryzyka.


1. Skonsultować wyniki z lekarzem.Warto rozważyć powtórzenie HbA1c oraz wykonanie doustnego testu tolerancji glukozy (OGTT), jeśli lekarz uzna go za wskazany i jeśli nie był wykonywany w ostatnim roku. Pozwoli to sprawdzić, czy problem dotyczy również glikemii po obciążeniu.
2.Sprawdzić, czy HbA1c wiarygodnie odzwierciedla glikemię. Na wynik mogą wpływać m.in. niedobór żelaza i niedokrwistość. Lekarz może zdecydować o oznaczeniu morfologii i ferrytyny oraz o dalszej diagnostyce, jeśli wyniki będą rozbieżne.
3. Omówić dotychczasową dietę z prowadzącym dietetykiem. Nie zakładałabym automatycznie, że trzeba jeszcze bardziej ograniczyć węglowodany. Warto spojrzeć szerzej na sposób żywienia, aktywność fizyczną, sen, stres, masę ciała i inne czynniki metaboliczne.

Na ten moment nie wyciągałabym wniosku, że dieta nie działa, ale też nie uznawałabym samej poprawy glukozy na czczo za wystarczający dowód pełnej normalizacji gospodarki węglowodanowej.

Z perspektywy psychodietetycznej ważne jest, żeby nie reagować na pojedynczy wynik zaostrzaniem restrykcji. Celem jest znalezienie sposobu żywienia, który wspiera zdrowie metaboliczne, jest odżywczo odpowiedni i możliwy do utrzymania długoterminowo. Wyniki warto potraktować jako informację do dalszej diagnostyki i indywidualizacji postępowania, a nie jako ocenę tego, czy wystarczająco się starasz