dr n. społ. Magdalena Maruszczak

Wydaje się, że kluczem do radzenia sobie z takimi napięciami nie jest sztywne „odwrócenie ról”, ale ich uelastycznienie. Lęk przed marginalizacją mężczyzn w matriarchacie wynika z historycznego doświadczenia walki o władzę, gdzie jedna grupa zawsze dominuje nad drugą. Aby uniknąć oporu i przemocy, o których wspomina sztuczna inteligencja, warto postawić na model partnerstwa opartego na kompetencjach, a nie na płci. Zamiast budować lustrzane odbicie patriarchatu (gdzie kobieta zajmuje miejsce „pana i władcy”), rozwiązaniem jest tworzenie systemów, w których decyzyjność opiera się na empatii i współpracy, co naturalnie wycisza potrzebę buntu. Najskuteczniejszą metodą jest otwarta komunikacja potrzeb oraz budowanie wspólnego poczucia sprawstwa, zamiast licytowania się, kto ma więcej przywilejów. Męskość lub kobiecość nie definiują się poprzez „władzę nad kimś”, ale poprzez sprawstwo i kompetencje. Wchodzimy też w podmiotowość w temacie męskie, jak poradzić sobie z poczuciem marginalizacji, a kobietom z ciężarem nadmiernej odpowiedzialności za decyzje. Zapraszam do wspólnej pracy.

Kluczowe, czy do wymiotów doprowadza sam organizm, czy wymioty są z Twojej inicjatywy. Gdy organizm wymiotuje sam, mamy do czynienia z ekstremalną somatyzacją. Oznacza to najprawdopodobniej, że Twój poziom lęku i rozpaczy jest tak wysoki, że układ nerwowy uznaje pokarm za zbędne obciążenie w sytuacji „walki o przetrwanie”. Żołądek dosłownie się zaciska, a odruch wymiotny jest niezależny od Twojej woli. To fizyczny objaw tego, że psychicznie „nie możesz przetrawić” jakiego doznania, doświadczonej traumy?, straty, porzucenia?
Zupełnie inaczej wygląda sytuacja, gdy doprowadzamy do wymiotów celowo. W psychologii interpretujemy to często jako mechanizm regulacji emocji lub próbę odzyskania kontroli nad życiem, które legło w gruzach. Wymiotowanie „na siłę” może być formą karania siebie za rzekome porażki lub desperackim sposobem na pozbycie się „brudu” emocjonalnego, który czujesz w środku po tym, jak zostałaś potraktowana przez partnera. Może to również prowadzić w stronę zaburzeń odżywiania (np. bulimii), gdzie wymioty stają się jedynym sposobem na chwilowe rozładowanie napięcia i poczucie ulgi, co jest niezwykle niebezpieczną pętlą uzależnienia. Zapraszam do diagnozy i wspólnej pracy.