Specjalizuję się w psychosomatyce, przewlekłym napięciu, traumie relacyjnej i złożonej oraz zaburzeniach lękowych. Jestem psycholożką i psychoterapeutką integracyjną w trakcie ostatniego roku całościowego, akredytowanego przez PTP szkolenia psychoterapeutycznego. Ukończyłam również podyplomowe studium Interwencji kryzysowej.
Do mojego gabinetu często trafiają osoby, które na zewnątrz dobrze funkcjonują. Pracują, opiekują się innymi, podejmują decyzje, są odpowiedzialne i zwykle długo potrafią „dawać radę”. Jednocześnie coraz częściej towarzyszą im napięcie, zmęczenie, trudności ze snem, lęk, problemy ze strony układu pokarmowego, bóle głowy lub mięśni, kołatanie serca albo poczucie, że organizm pozostaje w ciągłej gotowości.
Część moich Pacjentów ma za sobą wcześniejszą terapię. Dużo o sobie wiedzą, rozumieją swoją historię i potrafią nazwać własne mechanizmy, ale nadal reagują w podobny sposób. Lęk wraca, ciało pozostaje napięte, trudno odpocząć, a w relacjach odtwarzają się znajome schematy.
W psychoterapii interesuje mnie właśnie ten moment, w którym samo rozumienie przestaje wystarczać. Pomagam łączyć wiedzę o sobie z doświadczeniem emocjonalnym i sygnałami płynącymi z ciała. Przyglądamy się temu, co uruchamia reakcje układu nerwowego, jakie strategie przez lata pomagały przetrwać lub funkcjonować oraz które z nich dzisiaj zaczynają kosztować zbyt dużo.
» Psychosomatyka i przewlekłe napięcie
Szczególnym obszarem mojej pracy są objawy psychosomatyczne oraz dolegliwości nasilające się pod wpływem przewlekłego stresu, napięcia i przeciążenia.
Pracuję między innymi z osobami doświadczającymi:
przewlekłego napięcia mięśniowego,
napięciowych bólów głowy i migren,
problemów ze snem i bezsenności,
przewlekłego zmęczenia,
dolegliwości ze strony układu pokarmowego, w tym IBS i objawów nasilających się pod wpływem stresu,
tężyczki i objawów związanych z nadmiernym pobudzeniem organizmu,
poczucia ciągłej mobilizacji lub trudności z odpoczynkiem,
dolegliwości somatycznych, których nasilenie pozostaje w związku z przeciążeniem, stresem lub sytuacją emocjonalną.
Mam również wykształcenie psychodietetyczne, dlatego w pracy z dolegliwościami układu pokarmowego korzystam z wiedzy dotyczącej osi jelita-mózg.
Nie szukam prostego podziału na „psychiczne” i „fizyczne”. Interesuje mnie współdziałanie biologii, emocji, relacji i warunków życia. Objaw z ciała traktuję jako realne doświadczenie, które wymaga zarówno szacunku dla diagnostyki medycznej, jak i uważnego przyjrzenia się temu, co może go nasilać lub podtrzymywać.
Psychoterapia psychosomatyczna nie zastępuje diagnostyki ani leczenia medycznego. Nie zakładam, że objaw fizyczny ma przyczynę psychologiczną tylko dlatego, że badania nie przyniosły jednoznacznej odpowiedzi. Interesuje mnie natomiast to, w jaki sposób przewlekły stres, emocje, relacje, wcześniejsze doświadczenia i styl funkcjonowania mogą wpływać na regulację układu nerwowego oraz nasilenie objawów z ciała.
» Trauma relacyjna i złożona
Drugim ważnym obszarem mojej pracy jest psychoterapia traumy, szczególnie doświadczeń, które nie musiały mieć charakteru jednego dramatycznego wydarzenia.
Pracuję z osobami, które doświadczyły między innymi:
traumy relacyjnej i złożonej, w tym cPTSD,
dziecięcego zaniedbania emocjonalnego,
dorastania w rodzinach dysfunkcyjnych, DDA i DDD,
parentyfikacji i zbyt wczesnego przejmowania odpowiedzialności,
chronicznego wstydu,
trudności w rozpoznawaniu własnych potrzeb i granic,
dysocjacji lub poczucia odłączenia od siebie,
powtarzających się trudnych schematów w bliskich relacjach,
silnego lęku przed odrzuceniem, konfliktem lub oceną,
trudności po rozstaniu, rozwodzie, stracie lub innym wydarzeniu kryzysowym.
W pracy z traumą ważne jest dla mnie rozumienie reakcji człowieka jako adaptacji do wcześniejszych warunków, a nie jako dowodu, że jest z nim „coś nie tak”.
» Lęk, depresja i przeciążenie
Prowadzę również psychoterapię osób doświadczających:
zaburzeń lękowych, w tym lęku uogólnionego i napadów paniki,
OCD, czyli zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych,
depresji, również wysokofunkcjonującej,
zaburzeń adaptacyjnych,
PMDD,
przewlekłego stresu i wypalenia,
perfekcjonizmu i nadmiernej odpowiedzialności,
silnego wewnętrznego krytyka,
trudności z odpoczynkiem i odpuszczaniem kontroli,
poczucia pustki, utraty sensu i kryzysów pojawiających się w drugiej połowie życia
Jak pracuję
Prowadzę psychoterapię integracyjną. Nie dopasowuję człowieka do jednej metody, tylko dobieram sposób pracy do problemu, etapu terapii i potrzeb konkretnej osoby.
Łączę między innymi podejście humanistyczne i doświadczeniowe, terapię schematów, ACT, elementy terapii poznawczo-behawioralnej, pracę z emocjami, wiedzę dotyczącą traumy i cPTSD, psychosomatykę oraz neurobiologię interpersonalną.
W trakcie sesji często korzystam z metafor, pracy z doświadczeniem i uważnego przyglądania się temu, co dzieje się w ciele.
Najważniejsza pozostaje dla mnie relacja terapeutyczna, poczucie bezpieczeństwa i możliwość stopniowego rozumienia własnych reakcji bez przymusu i bez przyspieszania procesu.
Interesuje mnie nie tylko pytanie: „Dlaczego tak reaguję?”, ale również:
Co uruchamia tę reakcję?
Przed czym organizm próbuje mnie chronić?
Jaki koszt ponoszę dzisiaj za strategię, która kiedyś mogła być potrzebna?
Co musi się wydarzyć, żeby mój układ nerwowy nie musiał pozostawać w ciągłej gotowości?
Dla kogo może być moja terapia?
Moje podejście może być szczególnie pomocne, jeśli:
na zewnątrz dobrze funkcjonujesz, ale wewnętrznie czujesz coraz większe zmęczenie lub napięcie,
masz wrażenie, że Twoje ciało reaguje mocniej, niż wynikałoby to z aktualnej sytuacji,
trudno Ci naprawdę odpocząć, nawet kiedy masz na to czas,
objawy nasilają się w okresach stresu lub przeciążenia,
dużo o sobie wiesz, ale ta wiedza nie prowadzi do trwałej zmiany,
łatwo zauważasz potrzeby innych, a własne rozpoznajesz dopiero wtedy, kiedy organizm zaczyna protestować,
funkcjonujesz dzięki kontroli, perfekcjonizmowi lub nadmiernej odpowiedzialności i zaczynasz odczuwać ich koszt,
wcześniejsza terapia pomogła Ci zrozumieć siebie, ale nadal czujesz, że coś ważnego pozostało nieprzepracowane.
Psychoterapia nie jest zestawem szybkich instrukcji. Zmiana zwykle wymaga czasu, ponieważ dotyczy nie tylko tego, co o sobie wiemy, ale także tego, jak reagujemy emocjonalnie, relacyjnie i fizjologicznie.
» Wykształcenie i przygotowanie zawodowe
magister psychologii, Uniwersytet SWPS w Warszawie, jednolite studia magisterskie, 2008
Profesjonalna Szkoła Psychoterapii IPZ, czteroletnie całościowe szkolenie psychoterapeutyczne akredytowane przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne, ostatni rok szkolenia
Studium Interwencji Kryzysowej, Instytut Psychologii Zdrowia PTP, 2022
studia podyplomowe z psychodietetyki, Uniwersytet SWPS, 2014
staże kliniczne, między innymi w Klinice Nerwic i Zaburzeń Osobowości Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie
Od kilku lat systematycznie rozwijam kompetencje dotyczące psychoterapii traumy, pracy z ciałem i układem nerwowym.
» Przynależność zawodowa
Należę do:
Polskiego Towarzystwa Psychologicznego,
Polskiego Stowarzyszenia Psychoterapii Integracyjnej,
» Superwizja i etyka pracy
Pracuję zgodnie z zasadami etyki zawodowej psychologa i psychoterapeuty. Regularnie korzystam z superwizji indywidualnej i grupowej prowadzonej przez certyfikowanych superwizorów.
Informacje dotyczące superwizji udostępniam swoim Pacjentom na życzenie.
» Psychoedukacja i publikacje
Poza pracą psychoterapeutyczną zajmuję się psychoedukacją dotyczącą psychosomatyki, przewlekłego stresu, traumy, przeciążenia oraz regulacji układu nerwowego.
Tworzę markę Psycholożka Psychosomatyczna. Piszę i mówię o tym, dlaczego ciało pozostaje napięte, nawet kiedy człowiek nie ma poczucia stresu, dlaczego czasem nie umiemy odpocząć mimo zmęczenia oraz w jaki sposób doświadczenia, emocje i relacje wpływają na funkcjonowanie organizmu.
Prowadzę także webinary, warsztaty i działania psychoedukacyjne poświęcone psychosomatyce i neurobiologii stresu. Zależy mi na przekładaniu psychologii oraz wiedzy o układzie nerwowym na język, który pomaga lepiej rozumieć siebie, zamiast dokładać kolejny zestaw rzeczy, które powinno się robić „lepiej”.
