Dominika Felka

Jestem psychoterapeutką, socjoterapeutką, pedagożką specjalną. Pracuję w nurcie psychodynamicznym z pacjentami młodzieżowymi od 16 roku życia oraz dorosłymi. Oferuję swoją pomoc osobom, które przejawiają trudności w relacjach, trudno im rozpocząć i utrzymać satysfakcjonujące relacje partnerskie, rodzinne, zawodowe. Wspieram także osoby doświadczające uciążliwego niepokoju, borykające się z obniżonym nastrojem, poczuciem pustki. 

 Wykształcenie zdobywałam na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Szkolenie psychoterapeutyczne ukończyłam w Krakowskim Centrum Psychodynamicznym, placówce rekomendowanej przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne. Jestem członkinią Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychodynamicznej. Podnoszę swoje kwalifikacje poprzez udział w szkoleniach, seminariach, konferencjach. Pracę terapeutyczną poddaję regularnej superwizji u certyfikowanych superwizorów PTPPd.  

Psychoterapia psychodynamiczna w skrócie: 

Co się dzieje w gabinecie? 

Rozpoczęcie terapii poprzedzają spotkania konsultacyjne mające na celu zapoznanie się z trudnościami zgłaszanymi przez pacjenta. Następnie zbieramy całość i ustalamy cele, czyli to, co pacjent chciałby zmienić w swoim życiu, na których realizację podczas spotkań terapeutycznych się umawiamy. Całość pracy opiera się na relacji terapeutycznej. 

Czym jest relacja terapeutyczna?  

Amerykańska psycholog, Nancy McWilliams mówiła o terapii: “Doświadczenie mówienia z serca i bycia potraktowanym poważnie buduje psychiczną strukturę, która pozwala udźwignąć życie”. Często na pierwszych sesjach, przybliżając sposób pracy, mówię o tym, że moja relacja z pacjentką/em, jest płótnem, na którym, jak z projektora, wyświetlają się pozostałe relacje z ich życia. W bezpiecznych warunkach gabinetu, możemy je oglądać, niczym wspomnienia z myślodsiewni, żeby zobaczyć uczucia, myśli i przekonania, mechanizmy obronne, które się wtedy pojawiały, zrozumieć je i niekiedy odkryć na nowo.  

Mechanizmy obronne, skoro obronne, to czemu mam coś z nimi robić? 

Czy ubrania, które nosiłaś/eś w szkole podstawowej, nadal mogą Ci służyć tak dobrze i dziś? Mechanizmy obronne są nam potrzebne, ale tak, jak zmieniamy naszą garderobę, i one powinny się z biegiem życia przekształcać. To co kiedyś nas chroniło, pomagało przetrwać trudne momenty w życiu, teraz możemy już puścić, pozwolić im odejść i zmienić na inne sposoby reagowania, które nie będą jednocześnie nas uwierać i ograniczać naszego rozwoju. 

Nieświadomość. Co to takiego? 

W teorii psychodynamicznej wierzymy, że to część naszego umysłu, która magazynuje to co przeżyliśmy, czego pragniemy, ale z różnych powodów o tym zapomnieliśmy, wyparliśmy. Zapadł mi w pamięć obraz nieświadomości jako jaskini, Carla Gustawa Junga. Możemy mieć różne wizje jaskini, dla jednych jest ona ciemna i przerażająca, innych ciekawi co kryje się w jej wnętrzu. W terapii staramy się wspólnie przygotować do jej eksplorowania, bo dzięki temu, skonfrontowaniu się z tym co wyparte (o czym nie myślimy świadomie, a ma wpływ na nasze decyzje, emocje, życie) możemy odnaleźć ukryty potencjał. Jung uważał nieświadomość za ukryte źródło mądrości, kreatywności i duchowości. 

Ile trwa terapia w nurcie psychodynamicznym? 

To zależy, ale raczej myślimy o kilku latach. Brzmi długo? Zmiany lubią się ze spokojem, potrzebują czasu, są jak zakwas na chleb, dokarmiamy go regularnie i pozwalamy mu pracować, żeby był stabilny. Spotkania odbywają się raz do dwóch w tygodniu.