dr Bartosz Sławecki

Pomagam zrozumieć siebie i odzyskać stabilność w relacjach. Psychoterapia bez milczenia i oceniania.

Uwaga organizacyjna: Pracuję wyłącznie z osobami dorosłymi. Sesje odbywają się tylko stacjonarnie w gabinecie w Poznaniu (nie prowadzę terapii online).

Psychoterapia to moja świadomie wybrana ścieżka zawodowa, do której dotarłem po blisko 20 latach pracy w środowisku akademickim. Przebywanie w tym świecie – nie tylko ze studentami, ale też ze współpracownikami i ludźmi na najróżniejszych etapach życia i kariery – uświadomiło mi jedno: niezależnie od wieku i tego, czym się na co dzień zajmujemy, wielu z nas mierzy się z trudnościami, których nie da się rozwiązać powszechnie dostępnymi metodami. Kolejne poradniki, rzucanie się w wir obowiązków czy próby zracjonalizowania własnych emocji z czasem po prostu zawodzą, zostawiając nas w poczuciu osamotnienia i bezsilności.

Na co dzień pracuję z dorosłymi na różnych etapach życia. Wspieram osoby, które mierzą się z życiowymi kryzysami, wpadają w te same pułapki w kontaktach z innymi lub zmagają się ze skutkami trudnych doświadczeń z przeszłości, których dotąd nie udało im się rozwiązać. Trafiają do mnie, gdy czują, że utknęły w martwym punkcie.

Jednocześnie, ze względu na moje wieloletnie zaplecze zawodowe, szczególną i bardzo bliską mi grupą pacjentów są młodzi dorośli (18–29 lat). Przez lata obserwowałem z bliska etap, który psychologia nazywa czasem wyłaniającej się dorosłości. Z założenia ma to być fascynujący moment: szukania własnej drogi, uczenia się samodzielności, testowania nowych relacji i poczucia, że świat stoi otworem. W praktyce jednak sprawy bywają skomplikowane i nierzadko wymykają się spod kontroli. Ciągłe zmiany w życiu, zamiast dawać wolność, potrafią przynosić paraliżujący lęk o przyszłość. Poszukiwanie odpowiedzi na pytanie „kim w ogóle jestem” zamienia się czasem w wewnętrzną pustkę lub desperackie dopasowywanie się do innych. Poczucie bycia w życiowym zawieszeniu – gdy nie jest się już dzieckiem, ale wciąż brakuje stabilnego gruntu dorosłości – rodzi gigantyczną presję. Wielu moich młodszych pacjentów ma poczucie, że wszyscy wokół idą naprzód, a oni sami zostali w tyle, zmagając się ze skrajnymi emocjami i brakiem stabilności w relacjach.

Po czym poznać, że to właściwy moment na wsparcie specjalisty?

Jedną z najczęstszych wątpliwości przed podjęciem terapii jest to powracające pytanie: po co mi terapeuta, skoro mam wokół siebie bliskich i przyjaciół? Doświadczenie pokazuje, że wsparcie otoczenia, choć bezcenne, ma swoje granice. Dobre rady bliskich – „odpuść sobie”, „nie przejmuj się”, „znajdziesz kogoś lepszego” – opierają się na zdrowym rozsądku. Problem polega na tym, że tam, gdzie zaczyna się głębokie cierpienie i reakcje, nad którymi tracimy kontrolę, zdrowy rozsądek po prostu przestaje działać.

Osoby decydujące się na spotkanie w gabinecie nieraz opisują moment przełomowy jako uderzenie w niewidzialną ścianę. Pomoc staje się w pełni zasadna i potrzebna, gdy:

• Wpadasz w to samo błędne koło: zmieniasz partnerów, pracę lub otoczenie, ale po pewnym czasie odkrywasz, że znów jesteś w dokładnie tym samym, raniącym Cię punkcie. Mimo szczerych chęci, powielasz te same scenariusze.

• Tracisz wpływ na własne życie: twoje lęki, wybuchy złości lub paraliżujące poczucie pustki stają się tak silne, że zaczynają niszczyć Twoją codzienność – zawalasz studia, rezygnujesz z pracy lub odcinasz się od ludzi.

• Dotychczasowe sposoby przetrwania zawodzą: rzeczy, które kiedyś przynosiły Ci ulgę (na przykład ucieczka w pracę, tłumienie emocji czy ryzykowne zachowania), przestają działać, a zamiast nich pojawia się wyczerpanie i poczucie bezsensu.
  

Jeśli czujesz, że brakuje Ci już sił i własnych sposobów na poradzenie sobie z cierpieniem, to jest właśnie ten moment, by sięgnąć po wsparcie. Niektórych trudności po prostu nie da się udźwignąć w pojedynkę.

Z jakimi trudnościami zgłaszają się do mnie pacjenci?

Najczęściej pomagam osobom, które:

• doświadczają niezwykle silnych, gwałtownych i trudnych do opanowania emocji,

• żyją w związkach i relacjach pełnych napięcia, panicznego lęku przed odrzuceniem lub przewlekłej nieufności,

• zmagają się z poczuciem wewnętrznego rozbicia, brakiem stabilności i ogromną trudnością w stawianiu granic innym ludziom,

• mają zdiagnozowane (lub podejrzewają u siebie) zaburzenia osobowości (np. z pogranicza – borderline, czy narcystyczne),

• szukały już pomocy w innych miejscach, ale czują, że potrzebują rozwiązania swoich problemów u samego źródła, a nie tylko chwilowego uśmierzenia bólu.

Jak wygląda praca terapeutyczna w moim gabinecie?

Wielu pacjentów obawia się specjalisty, który wyłącznie milczy i notuje. W moim gabinecie jest inaczej – jestem zaangażowany i aktywny w rozmowie. Łączę myślenie psychodynamiczne z Psychoterapią Skoncentrowaną na Przeniesieniu (TFP). W praktyce oznacza to pracę na trzech płaszczyznach:

1. Twoja codzienność i historia: szukamy głęboko ukrytych nawyków i schematów z przeszłości, które dziś kierują Twoimi wyborami – nierzadko wbrew temu, czego świadomie pragniesz.

2. Nasza relacja „tu i teraz”: sposób, w jaki budujesz kontakt ze mną, bywa lustrzanym odbiciem tego, jak funkcjonujesz w świecie. Zauważenie i bezpieczne omówienie tego na żywo pozwala w końcu przerwać raniące Cię cykle (np. nieświadome odpychanie ludzi z lęku przed zranieniem).

3. Emocje i obiektywizm (superwizja): przyglądam się temu, jakie emocje i reakcje budzisz we mnie podczas sesji, by lepiej zrozumieć, jak reagują na Ciebie inni. Aby zachować pełen obiektywizm, stale konsultuję moją pracę z innym ekspertem (przy zachowaniu Twojej całkowitej anonimowości). Działa to jak konsylium lekarskie, dając Ci gwarancję bezpiecznego leczenia.
   

Prawda o psychoterapii: Nie oferuję błyskawicznych, magicznych recept. To droga, która wymaga czasu i zmierzenia się z bolesnymi emocjami. Jednak ta głęboka praca przynosi realne, stabilne i trwałe zmiany, które z czasem staną się Twoją nową, znacznie zdrowszą codziennością.

W jaki sposób dbam o Twoje bezpieczeństwo i standardy leczenia?

W momentach życiowych kryzysów gabinet musi dawać Ci pełne poczucie stabilności i oparcia. Jako profesjonalista gwarantuję Ci:

• Jasne zasady i wytrzymałość: spotykamy się na przejrzystych warunkach. Praca nad głębokimi problemami bywa burzliwa. Chcę, żebyś wiedział, że nie zrażę się Twoją złością, chłodem, oporem czy nagłym kryzysem. Potrafię to przyjąć i nie będę Cię oceniać.

• Twarde, sprawdzone kompetencje: w Polsce zawód psychoterapeuty wciąż nie jest prawnie uregulowany, przez co gabinet może otworzyć niemal każdy. Moje certyfikaty (PTPPd nr 304 oraz międzynarodowy TFP) oznaczają, że ukończyłem wieloletnie szkolenia kliniczne i zdałem trudne, niezależne egzaminy. Dla Ciebie to po prostu gwarancja, że trafiasz pod opiekę rzetelnie zweryfikowanego specjalisty, a nie osoby po krótkim kursie.

• Stały rozwój i kontrola jakości: aktualnie kształcę się po to, by móc uczyć innych (jako superwizor i nauczyciel TFP). Od stycznia 2025 roku pełnię funkcję prezesa Oddziału Wielkopolskiego Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychodynamicznej. Swoją pracę stale omawiam z bardziej doświadczonymi specjalistami. Dla Ciebie oznacza to pewność, że pomoc, którą otrzymujesz, prowadzona jest w sposób odpowiedzialny i z zachowaniem najwyższych, światowych standardów.

Od czego zaczynamy naszą współpracę?

Decyzja o podjęciu psychoterapii jest ważna, dlatego nie podejmujemy jej w pośpiechu. Naszą współpracę zawsze rozpoczynamy od fazy konsultacyjnej, która obejmuje od 3 do 4 spotkań.

Pierwsze spotkanie jest wyjątkowe. To czas na spokojne poznanie się i zarysowanie tego, z czym przychodzisz. Aby dać Ci odpowiednią przestrzeń i uniknąć presji czasu, rezerwuję na nie więcej czasu – trwa ono 60–70 minut. Kolejne spotkania konsultacyjne (już w standardowym czasie 50 minut) pozwalają nam obojgu głębiej przyjrzeć się Twojemu życiu, zadać pytania i zorientować się, czy ta droga będzie dla Ciebie najlepszym rozwiązaniem. Dopiero po zakończeniu tej fazy wspólnie i w pełni świadomie decydujemy o ewentualnym rozpoczęciu właściwej terapii.