Dzień dobry, od wczesnego dzieciństwa borykam się z problemem naśladowania innych osób. Początkowo b
Dzień dobry, od wczesnego dzieciństwa borykam się z problemem naśladowania innych osób. Początkowo była to koleżanka z klasy, która była lubiana, dobrze się uczyła, imponowała mi. Niestety w okresie nastoletnim na wzór do naśladowania nie wybierałam osób dających dobry przykład. Pomimo, że jestem dorosłą osobą nadal naśladuję. Od lat odbywa się to jakby poza moją kontrolą, dopiero po czasie uświadamiam sobie, że sposób bycia, żarty, sposób mówienia są kopią zachowania osób z mojego najbliższego otoczenia. Konsekwencją tego zachowania nie wiem kim jestem, jakie mam potrzeby, w czym jestem dobra, co chciałabym robić w życiu. Mam też trudności w rozpoznawaniu intencji innych osób, motywów kierujących innymi, rozpoznawaniu ich potrzeb. Mam też trudności w dobrej komunikacji. Czuję, że czasami moje zachowanie jest nieodpowiednie, ale nie umiem zareagować w porę, a dopiero po fakcie i analizie całej sytuacji. Dużo prościej jest mi opisać mój problem niż wyrazić go słowami. Próbowałam podjąć terapię, jednak bezskutecznie. Nie wiem, jaka jest przyczyna tych zachowań i jak nad nimi pracować. Natomiast skutkiem jest często izolacja, odwoływanie spotkań, unikanie sytuacji, gdzie będę musiała przebywać w większej grupie osób. Od dłuższego czasu leczę się na zaburzenia depresyjne i lękowe. Przyjmuję regularnie leki. Proszę o radę czy wskazana w moim przypadku jest wizyta u psychiatry czy podjęcie terapii u psychologa. Co może być przyczyną takich zachowań.
