Trzech Kotwic 11b, 49-300 Brzeg
Dlaczego podczas terapii CBT bywa trudniej?
Pacjenci często pytają, dlaczego po kilku tygodniach terapii pojawia się większy dyskomfort, mimo że lepiej rozumieją swoje trudności.
Jest to naturalny etap procesu terapeutycznego.
Psychoterapia poznawczo-behawioralna (CBT) może trwać około 4 miesięcy, 9 miesięcy, a w przypadku bardziej złożonych problemów nawet rok lub półtora. Czas terapii zależy od rodzaju zgłaszanych trudności, celów leczenia oraz indywidualnego tempa pracy.
Pierwsze etapy terapii koncentrują się na diagnozie, konceptualizacji problemu oraz zrozumieniu zależności między myślami, emocjami i zachowaniami. Ta wiedza stanowi podstawę skutecznej terapii.
Największa zmiana rozpoczyna się jednak w fazie działania, kiedy pacjent stopniowo wdraża nowe sposoby funkcjonowania w codziennym życiu. Obejmuje to między innymi eksperymenty behawioralne, ekspozycję, trening nowych umiejętności i zmianę dotychczasowych nawyków.
To właśnie na tym etapie najczęściej pojawia się większy lęk, wątpliwości czy chwilowy spadek motywacji. Stare schematy poznawcze i behawioralne zaczynają się aktywizować, ponieważ mózg próbuje wrócić do dobrze znanych sposobów reagowania.
Nie jest to oznaka niepowodzenia terapii, lecz często sygnał, że praca dotyczy mechanizmów rzeczywiście podtrzymujących problem.
W utrzymaniu zaangażowania pomagają:
• wyznaczanie małych, realistycznych celów,
• regularne wykonywanie uzgodnionych ćwiczeń,
• omawianie trudności z terapeutą,
• akceptacja faktu, że zmiana wymaga czasu i powtarzania nowych doświadczeń.
Psychoterapia CBT nie jest szybkim rozwiązaniem wszystkich problemów. Jest procesem, którego celem jest trwała zmiana sposobu myślenia i zachowania oraz rozwijanie umiejętności, które pozostają z pacjentem również po zakończeniu terapii.
30/06/2026
