Przewidywany czas odpowiedzi:

Moje doświadczenie

Jestem psychologiem, psychoterapeutą oraz psychogastroenterologiem. Prowadzę psychoterapię osób dorosłych oraz terapię par. Pracuję z osobami zmagającymi się z zaburzeniami lękowymi, depresją, napadami paniki, przewlekłym stresem, nadmiernym napięciem, trudnościami emocjonalnymi oraz objawami psychosomatycznymi.

Pracuję w podejściu integracyjnym, łącząc elementy psychoterapii poznawczo-behawioralnej (CBT), terapii humanistyczno-doświadczeniowej oraz psychoterapii zorientowanej na proces. Oznacza to, że sposób pracy jest zawsze dopasowany do konkretnego problemu – u części osób kluczowa jest praca nad myślami, lękiem i objawami depresji, u innych regulacja napięcia, emocji i reakcji organizmu na stres.

Specjalizuję się w psychogastroenterologii, czyli pracy z osobami doświadczającymi dolegliwości ze strony układu pokarmowego powiązanych ze stresem i napięciem psychicznym. Pomagam pacjentom zmagającym się m.in. z zespołem jelita drażliwego (IBS), bólami brzucha, zaburzeniami trawienia, nadwrażliwością jelitową, refluksem, problemami żołądkowo-jelitowymi nasilającymi się w sytuacjach stresowych oraz lękiem o zdrowie.

Wspieram także osoby doświadczające objawów psychosomatycznych, takich jak przewlekły ból, napięcie w ciele, zaburzenia snu, chroniczne zmęczenie, kołatanie serca, zawroty głowy czy nadmierna koncentracja na stanie zdrowia.

Prowadzę psychoterapię indywidualną oraz terapię par. Pracuję z osobami przeżywającymi kryzysy życiowe, trudności w relacjach, stres zawodowy, wypalenie, niskie poczucie własnej wartości oraz problemy w regulacji emocji.

Oferuję psychoterapię stacjonarną oraz terapię online. Spotkania online są pełnowartościową formą psychoterapii i umożliwiają skuteczną pracę nad lękiem, depresją, stresem oraz objawami psychosomatycznymi bez konieczności dojazdu do gabinetu.

Pracuję w oparciu o aktualną wiedzę naukową oraz regularną superwizję. W swojej pracy szczególną uwagę poświęcam zrozumieniu relacji między psychiką a ciałem oraz tworzeniu bezpiecznej przestrzeni do pracy nad trudnościami emocjonalnymi i zdrowotnymi.

więcej O mnie

Podejście terapeutyczne

Psychoterapia
Psychoterapia par

Zakres porad

  • Psychologia kliniczna
  • Psychologia kryzysu

Pacjenci których przyjmuję

Dorośli

Rodzaje konsultacji

Konsultacje online

Zdjęcia i filmy

Usługi i ceny

  • Konsultacja psychoterapeutyczna

    250 zł

  • Psychoterapia indywidualna online

    250 zł

  • Consulta psicológica en español

    280 zł

  • Konsultacja psychoterapeutyczna dla par

    300 zł

  • Konsultacja psychoterapeutyczna online

    250 zł

Adresy (2)

Powiększ mapę otwiera się w nowej karcie
Psychoterapia

Algierska 22, Praga-Południe, 03-977 Warszawa

Dostępność

Typy przyjmowanych pacjentów

  • Pacjenci prywatni (bez ubezpieczenia)
Powiększ mapę otwiera się w nowej karcie

Dostępność

Płatność online

Akceptowana

Typy przyjmowanych pacjentów

  • Pacjenci prywatni (bez ubezpieczenia)

12 opinii

Sprawdzamy wszystkie opinie. Moderujemy je zgodnie z naszymi zasadami, dowiedz się więcej o opiniach i sposobie obliczania gwiazdek na Dowiedz się więcej Dowiedz się więcej o opiniach

  • A

    Bardzo empatyczna i wspierająca. Polecam serdecznie.

     • Konsultacje online psychoterapia indywidualna online  • 

    mgr Sylwia Kieszkowska

    Dziękuję Aniu!


  • S

    Trafiłam do Sylwii z polecenia w trudnym momencie mojego życia. Wcześniej miałam doświadczenia z kilkoma innymi terapeutkami, jednak niestety nie przyniosły oczekiwanych efektów. Dopiero tutaj poczułam, że naprawdę jestem słuchana, rozumiana i traktowana z ogromną empatią.
    Ogromnym plusem jest to, że terapia nie opiera się tylko na rozmowie – pojawiają się konkretne narzędzia, wspomagające pracę z emocjami. Dopiero teraz zaczynam naprawdę rozumieć, o co w tym wszystkim chodzi i jak świadomie pracować nad sobą.
    Po każdej sesji czuję ogromną ulgę i determinację do podjęcia zmian, i mam poczucie, że robię realny krok do przodu. To zupełnie inne doświadczenie niż wcześniej – bardziej świadome, głębokie i przede wszystkim skuteczne. Jeśli ktoś szuka terapeuty, który naprawdę pomaga, to z pełnym przekonaniem, w 100% polecam Sylwię.

     • Konsultacje online psychoterapia indywidualna online  • 

  • B

    Sylwia jako specjalistka od PTSD pomogła mi ogarnąć życie po bardzo traumatycznym doświadczeniu. Reprezentuje Idealne połączenie doświadczonego psychoterapeuty i technik np. naturoterapii.

     • W innym miejscu Inny  • 

    mgr Sylwia Kieszkowska

    Dziękuję bardzo.


  • M

    Polecam z całego serca. Otrzymałam dużo empatii i merytorycznej wiedzy.

     • Konsultacje online konsultacja psychoterapeutyczna  • 

    mgr Sylwia Kieszkowska

    Dziękuję Magda!


  • J

    Do Sylwii trafiłam z przewlekłym symptomem, który od dawna próbowałam zrozumieć. Już od pierwszych spotkań poczułam jej ciepło, wsparcie i pełną akceptację. Dzięki pracy z nią zaczęłam dostrzegać głębszy proces stojący za moimi trudnościami. Sylwia korzysta z różnych technik, które pomagają wejść w doświadczenie i wydobyć z niego ważne wskazówki. Czuję, że ta współpraca naprawdę mnie rozwija i daje mi nowe spojrzenie na siebie. Polecam każdemu, kto szuka uważnej i empatycznej terapeutki.

     • Konsultacje online psychoterapia indywidualna online  • 

    mgr Sylwia Kieszkowska

    Dziękuję Asiu!


  • O

    Sylwia to bardzo dobra terapeutka. Pomogła mi poradzić sobie z problemami, przez które nie mogłem przebrnąć z poprzednim terapeutą. Terapia pozwoliła mi lepiej poznać samego siebie, zmniejszyć poziom stresu, zwiększyć pewność siebie i uporać się z dręczącymi mnie negatywnymi myślami. Spotkania zawsze przebiegają w bardzo miłej atmosferze. Sylwia doskonale rozumie problemy, które wynikają z życia we współczesnym, cyfrowym świecie i pomaga stawić im czoła. Sylwia, obok warstwy psychologicznej, zwraca również uwagę na sprawy takie jak sen, odżywianie się czy odpowiednia ilość ruchu, co jest bardzo pomocne w procesie poprawy samopoczucia. Polecam serdecznie!

     • Konsultacje online  • 

  • M

    Wraz z partenrem wybraliśmy się na terapię dla par w gabinecie. Pierwsza wizyta przebiegła dobrze. Zpewnością skorzystamy rownież z terapi online

     • Sędziowska 5 konsultacja psychoterapeutyczna  • 

  • I

    Pani Sylwia jest osobą bardzo ciepłą, słuchającą i wspierającą. Spotkania z Panią Sylwią dają dużo do myślenia, pomagają uspokoić emocje i ułożyć myśli. Polecam

     • Konsultacje online  • 

  • K

    Szukałam terapii, w której mogłabym się czuć swobodnie i być w 100% sobą. Mimo, iż odbywamy konsultacje online, od początku podczas rozmów z Sylwią mogłam czuć empatyczne połączenie, otwartość i możliwość opowiedzenia o wszystkim bez skrępowania. Sylwia ma ogromną wiedzę i sugeruje różne pomysły na to jak radzić sobie z ciałem, myślami, emocjami, nawykami. Jak pozostać w kontakcie ze sobą i dalej się rozwijać. Polecam!

     • Konsultacje online  • 

    mgr Sylwia Kieszkowska

    Julia, to wielka przyjemność. Dziękuję!


  • O

    Pani Sylwia jest super lekarzem, po raz pierwszy w zyciu zostalam na terapi dzieki niej. Bardzo empatyczna ale i tez zaangazowana w rozmowe i przebieg sesji. Polecam serdecznie:)

     • Konsultacje online  • 

    mgr Sylwia Kieszkowska

    Dziękuję bardzo, do zobaczenia :)


Wystąpił błąd, spróbuj jeszcze raz

Odpowiedzi na pytania

3 odpowiedzi udzielonych przez lekarza na pytania pacjentów na ZnanyLekarz.pl

Witam Państwa,
dlaczego jedna osoba o światopoglądzie pesymistycznym jest zdrowa, a inna ma zaburzenia psychiczne (m. in. depresyjne)? Pytanie wynika z próby zrozumienia choroby.

Świetne pytanie i bardzo ważne dla rozumienia depresji.
Kluczowa różnica leży nie w treści myśli, ale w ich źródle, sztywności i wpływie na funkcjonowanie.
Pesymista filozoficzny wybiera taki ogląd świata – myśli te są elastyczne, nie paraliżują go, śpi, je, pracuje, utrzymuje relacje. To jego sposób interpretacji rzeczywistości.
W depresji natomiast negatywne myśli są objawem choroby, nie światopoglądem. Osoba nie "wybiera" ich – one przychodzą automatycznie, są sztywne i niemożliwe do zakwestionowania nawet gdy człowiek chce myśleć inaczej. Towarzyszy im biologiczne rozregulowanie: zaburzony sen, brak energii, anhedonia (niemożność odczuwania przyjemności), spowolnienie. Całość uniemożliwia normalne funkcjonowanie.
Prosto mówiąc: pesymista patrzy na szklankę i mówi "jest w połowie pusta". Osoba z depresją nie widzi już ani szklanki, ani wody.

mgr Sylwia Kieszkowska

Hejka wszystkim.
Jestem osobą niesłyszącą od urodzenia. Mam implant słuchowy tylko na prawym uchu, więc słyszę tylko na prawe ucho. Poszłam do liceum, zaczęły się problemy. Były zebrania rodziców i moja mama poszła na to. Moja mama mówiła, że nie zdam języka polskiego w liceum. Zaczelam myśleć, że jestem jakas beznadziejna i nie nadaję się do niczego. Zawsze leciałam na 1 albo 2. Język polski nie był moją mocną stroną. Męczyło mnie strasznie pisanie co Pani mówiła (jakby robienie notatek). Pani kazała mnie przesiąść do 1 ławki, to siedziałam i udawałam ze piszę coś. Byłam beznadziejna z pisania rozprawek. Z matematyki ani z j.ang nie miałam problemu. Byłam czarną owcą w liceum. Niektóre koleżanki robiły zdjęcie na mnie jak biegam na wf albo coś, zaczęłam zastanawiać się co jest ze mną nie tak. Wracałam do domu z płaczem (bardzo często) bo nie radziłam sobie z tym, nawet mama za dużo mi nie pomogła.
Mam brata i jego kolegów, którzy też palili papierosy to napisałam do nich o spotkanie, bo myślałam, że palenie papierosów to pomoże mi zniknąć mój problem raz na zawsze. Nic nie pomogło. Tylko myslalam o tym jak poradzić samym sobą, gdyż nie miałam przyjaciół. Zaczełam szukać kogoś z internetu. Spotkałam kolegę w Warszawie i fajnie spedzalo sie czas razem. Nawet doszło do pocałunku ale po spotkaniu jakos nie udalo sie nam i zerwalismy (uważam że to nie był związek a raczej przygoda pocałunku). Nie powiedzialam mamie o tym, bo nie ufalam i do tej pory nie wie.
Zaczela sie pandemia. Cieszylam sie bardzo, że 2 tygodnie "koronaferie", a pozniej zakazenia rosly to i sie dluzylo to przestalam myslec o tym. To moja matura przesunela sie. Męczyło mnie bardzo te dojazdy. 34 km prawie 50 min w jedną stronę. Wracałam do domu bardzo czesto o 18-19, i mało spałam. Zawsze w piatek chodzilam spac o 19 a nastepnego dnia wstalam o 8-9 rano.
Mialam taki moment, ze chce rzucic szkole. Chcialam zrobic prawo jazdy jakos przed 18-stką, a mama powiedziała, że nie dasz rady, i ze nie uda mi sie. Zrobilo mi sie bardzo przykro gdy to usłyszalam. Pamiętam jak brałam biologię na maturze, to Pani potraktowala mnie źle. Zastanawialam się co jest ze mną nie tak... Miałam myśli samobójcze, bo nikt nie wspieral mnie w trudnym czasie. Uczyłam się jak mogłam, lecz nie było to łatwe dla mnie - dojazdy, wracanie pozna do domu, jesc, sen itd. W większości przerw siedziałam sama z telefonem bo nie chciałam zadawać się z ludźmi z mojej szkoły. Po maturze usunelam wszystkich ludzi z Facebooka z mojej miejscowosci i nawet z szkoly sredniej. Zaczelam poznawać ludzi z neta, bo czulam sie bardzo samotna. I spotkalam kolezanke w Warszawie, i mam kontakt do dziś. Tutaj wybrałam studia w Warszawie. Rodzice byli niezadowoleni, że wybrałam studia w Wawie. Mówią, że nie poradzę tam to mnie bardzo zasmuciło, że tak myślą. Teraz jestem studentką, i czasami mam myśli głównie o porażkach niż pozytywy. Pracowałam w Primarku przez 6 miesięcy w czasie studiów. Później zaczelam pracować jako kelnerka - 1.5 miesięcy. Szefowa traktowała mnie źle i powiedziała mi, że Jestem osobą przeszkadzającą, niż pomagającą. Po spotkaniu zaczelam plakać, bo bardzo zabolalo mnie. Szefowa mówi, że ja potrzebuję więcej czasu na nauczenie się wszystkiego. Uważam, że umiem nawet stanąć przy kasie (bo obserwowalam innych kelnerków jak robili) i jak robilam jak kelnerki, oczzywiscie popelniam lekkie bledy, to krzyczała na mnie, to jeszcze bardziej mnie pogrążało. Czuję się taka beznadziejna, nie nadaje się do niczego, nic nie osiągnęłam w życiu. Widzę tylko same porażki niż pozytywne strony. Mama ciagle gada ze nic nie pomagam jej. Zamiatam, sprzątam dom tylko jak mogę. Jestem bez sensu istnienia tylko robię problem komuś. Nie slysze pochwały z mojej strony.

To, co opisujesz – lata bez wsparcia, ciągłe komunikaty "nie dasz rady", samotność, wysiłek dwukrotnie większy niż u innych – to jest naprawdę dużo. Twoje zmęczenie i poczucie bezsensu mają sens w kontekście tego, przez co przeszłaś.
Ale pozwól, że powiem wprost co widzę z zewnątrz: zdałaś maturę przy 34 km dojazdach, głuchocie i braku wsparcia. Studiujesz w Warszawie wbrew rodzinie. Pracowałaś. Szukałaś ludzi i kontaktów, gdy byłaś sama. To nie jest osoba, która "nie nadaje się do niczego" – to jest osoba, która robi ogromne rzeczy bez siatki bezpieczeństwa.
Napisałaś "jestem bez sensu istnienia" i wcześniej o myślach samobójczych. Chcę zapytać wprost – czy te myśli wracają teraz?
Niezależnie od odpowiedzi – bardzo zachęcam Cię do rozmowy z psychologiem. Na uczelni w Warszawie jest zazwyczaj bezpłatna pomoc psychologiczna dla studentów. To nie jest oznaka słabości, tylko decyzja, żeby w końcu mieć kogoś po swojej stronie.
Zasługujesz na kogoś, kto będzie po Twojej stronie.

mgr Sylwia Kieszkowska
Zobacz wszystkie odpowiedzi

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.

Najczęściej zadawane pytania