Zaczęłam rozmawiać z kimś na Instagramie i czuję, że wciągnęło mnie to bardziej niż realne życie. Cz

Dzień dobry, pierwszym krokiem wyzwolenia się z takiej obsesji jest na pewno uzmysłowienie sobie, że coś jest "nie tak". Wygląda na to, że to już się wydarzyło, także polecam odłożyć telefon i wybrać się na spacer/na rower do lasu. Umysł wyraźnie domaga się dopaminy, ruch na świeżym powietrzu to najlepsza, najzdrowsza ogólnodostępna oraz darmowa dopamina!
Na pewno pomocne może być też spisanie zadań na każdy dzień i trzymanie się tego planu, aby umysł był zajęty wykonywaniem zadań z listy.

Dzień dobry,

To, co Pani opisuje, wcale nie jest rzadkie – relacje online potrafią być intensywne, wciągające i emocjonalnie uzależniające, zwłaszcza jeśli pojawiają się w momencie, gdy w realnym życiu czujemy pustkę, samotność albo potrzebę zauważenia.

Instagram, czat, wiadomości — to szybki kontakt, błysk adrenaliny i dopaminy. A czekanie na odpowiedź – to często więcej niż czekanie. To nadzieja, że znów poczuję się ważna, widziana, potrzebna.

Gdy Pani zauważa, że to jest życie między wiadomościami, a wszystko inne blednie – to dobry moment, by się zatrzymać i z troską spojrzeć na siebie.

Co warto zrobić?
Krok w tył - Jeśli to kontakt, który daje Pani coś ważnego, to nie musisz od razu go kończyć. Warto stopniowo zmniejszać intensywność – np. nie zaglądać co 10 minut, nie trzymać telefonu przy sobie cały czas.

Zauważenie, czego naprawdę Pani szuka. Czy chodzi o uwagę? Bliskość? Ucieczkę od samotności? Zrozumienie tej potrzeby pozwala ją potem zaspokoić inaczej – bardziej stabilnie.

Wrócenie do siebie. Jedna rzecz dziennie offline – spacer, muzyka, rozmowa z kimś realnym – to nie tylko „odwracacz uwagi”. To sposób na przypomnienie sobie, że istniejesz też poza ekranem.

Brak oceny - To, że to Panią wciągnęło to znaczy, że jest się człowiekiem z potrzebą kontaktu. I to jest w porządku.

W ESC Ośrodku Leczenia E-Uzależnień wspieram osoby, które czują, że świat online zaczyna dominować nad realnym życiem, relacjami, emocjami. Czasem wystarczy kilka spotkań, by odzyskać równowagę i znów poczuć się naprawdę sobą – nie tylko na czacie.

To, że Pani już teraz widzi ten wzorzec i szuka pomocy, to naprawdę dobry znak. Otrząsanie się nie oznacza rezygnacji z bliskości – tylko powrót do kontaktu z sobą.

Z życzliwością,
Marcin Okoński
psycholog, psychoterapeuta
ESC Ośrodek Leczenia E-Uzależnień
ul. Boguckiego 6/3, 01-502 Warszawa
(esc123(.)net)

Dzień dobry,
znajomość internetowa może być ekscytująca, ale jeśli zaczyna przysłaniać codzienne życie, warto zastanowić się, jaką potrzebę zaspokaja. Może to sygnał, że brakuje Pani bliskości, zaangażowania lub uwagi. Warto poszukać sposobów, by te potrzeby realizować również offline. Rozmowa z psychologiem może być pomocna. Pozdrawiam, Julianna Skawińska

To bardzo ludzkie, że gdy ktoś w sieci wywołuje w nas emocje – ciekawość, ekscytację, nadzieję – zaczynamy na tę relację czekać i żyć nią bardziej niż realnym światem. Szczególnie jeśli w codzienności brakuje nam uważności, bliskości czy emocjonalnego poruszenia, to taka internetowa znajomość może stać się zastępczym światem.

Jeśli czuje Pani, że ta relacja pochłania więcej uwagi niż by Pani chciała – to już ważny sygnał, że coś domaga się opieki w Pani emocjach. I że coś realnego – jak samotność, lęk, potrzeba bycia dostrzeżoną – znalazło ujście w tym kontakcie.

Co może pomóc, by się z tego powoli otrząsnąć:

– Zadać sobie pytanie: Co mnie najbardziej przyciąga w tej relacji? Czy to osoba, czy może uczucie bycia zauważoną, ważną, ekscytacja?
– Zacząć odzyskiwać kontrolę nad czasem online – np. ustalić konkretne pory, w których sprawdzam wiadomości
– Zadbać o relacje offline, nawet jeśli są mniej emocjonujące – bo tylko one dają pełnię doświadczeń i wzajemność
– Zastanowić się, co w moim życiu jest „niezaopiekowane”, skoro ta rozmowa tak mocno mnie pochłania
– Nie oceniać się za to, że tak się czuję – to powszechne zjawisko i nie oznacza słabości, tylko niezaspokojoną potrzebę

Jeśli ma Pani poczucie, że trudno się od tego oderwać, że to wpływa na codzienne funkcjonowanie, sen, nastrój – warto porozmawiać o tym z psychologiem. W Ośrodku ESC często spotykamy się z osobami, które „utknęły” w relacjach internetowych, bo brakowało im czegoś w życiu offline. To nie jest wstydliwy temat – to temat, który zasługuje na czułość i uważność.

Pozdrawiam,
Martyna Miszczak
Psycholog
ESC ośrodek leczenia e‑uzależnień Radosław Helwich
ul. Boguckiego 6/3, 01-502 Warszawa
(esc123(.)net)