Witam, ostatnio zauważyłam u siebie bardzo małe pokłady cierpliwości dla dzieci 8 i 2 lata, bardzo c

Dzień dobry,z tego,co Pani pisze jest przeciążona codziennymi obowiązkami,co jest naturalne w sytuacji,w której się Pani znajduje. To bardzo dobrze,że szuka Pani pomocy. Zachęcam do jak najszybszego kontaktu z terapeutą poznawczo -behawioralnym by wypracować najlepsze dla Pani i Pani rodziny rozwiązania oraz nauczyć się regulacji emocji. Leki nie likwidują przyczyny problemu. Doraźnie może Pani pić melisę i przyjmować ziołowe leki uspokajające ale zachęcam jednak do kontaktu z terapeutą. Pozdrawiam serdecznie.

Zachęcam do kontaktu z psychoterapeutą i lekarzem psychiatrą. Chodzi o kompeksową pomoc. Przyczyn Pani wybuchowości może być kilka. (Np.przemęczenie, rozczarowanie, obawy o relacje itd.) By zneutralizować problem warto poznać jego źródła, stąd podpowiedź dotycząca psychoterapeuty. Doraźnie może potrzebne są jakieś środki farmakologiczne. Więc potrzebna jest wizyta u lekarza. Leki stłumią objawy złości, wyrównają nastrój, ale nie rozwiążą problemu. Ponad to ich używanie nigdy nie pozostaje bez wpływu na organizm. Warto pamiętać, że wszystkie środki psychoaktywne mają właściwości uzależniające. W obecnych czasach wielu ludzi poszukuje "superleku" - panaceum na swoje problemy. "Zażyję tabletkę i poczuję się dobrze" - szybko i bez wysiłku. Niestety to tak nie działa. Zachęcam jeszcze raz o zadbanie o siebie, pozdrawiam. Rafał Dobolewski

Proszę rozpocząć od wizyty u psychiatry, żeby zajął się diagnozą i być może dobierze leki. Oczywiście dobrą opcją jest podjęcie psychoterapii, ale to wymaga regularnych wizyt, które trzeba uwzględnić w ciasnym grafiku, pieniędzy (chyba że na NFZ się wpisać w kolejkę), no i motywacji, bo bez tego nie zaakceptuje się tych trudności i cierpienia, które terapia wyzwala (żeby potem żyło się w zgodzie ze sobą).
Jeśli nie psychoterapia, to na pewno psychiatra, wsparcie przyjaciół, no i umiejętność skorzystania (i proszenia) z pomocy.