Witam, ostatnio zauważyłam u siebie bardzo małe pokłady cierpliwości dla dzieci 8 i 2 lata, bardzo c

Dzień dobry,z tego,co Pani pisze jest przeciążona codziennymi obowiązkami,co jest naturalne w sytuacji,w której się Pani znajduje. To bardzo dobrze,że szuka Pani pomocy. Zachęcam do jak najszybszego kontaktu z terapeutą poznawczo -behawioralnym by wypracować najlepsze dla Pani i Pani rodziny rozwiązania oraz nauczyć się regulacji emocji. Leki nie likwidują przyczyny problemu. Doraźnie może Pani pić melisę i przyjmować ziołowe leki uspokajające ale zachęcam jednak do kontaktu z terapeutą. Pozdrawiam serdecznie.

Zachęcam do kontaktu z psychoterapeutą i lekarzem psychiatrą. Chodzi o kompeksową pomoc. Przyczyn Pani wybuchowości może być kilka. (Np.przemęczenie, rozczarowanie, obawy o relacje itd.) By zneutralizować problem warto poznać jego źródła, stąd podpowiedź dotycząca psychoterapeuty. Doraźnie może potrzebne są jakieś środki farmakologiczne. Więc potrzebna jest wizyta u lekarza. Leki stłumią objawy złości, wyrównają nastrój, ale nie rozwiążą problemu. Ponad to ich używanie nigdy nie pozostaje bez wpływu na organizm. Warto pamiętać, że wszystkie środki psychoaktywne mają właściwości uzależniające. W obecnych czasach wielu ludzi poszukuje "superleku" - panaceum na swoje problemy. "Zażyję tabletkę i poczuję się dobrze" - szybko i bez wysiłku. Niestety to tak nie działa. Zachęcam jeszcze raz o zadbanie o siebie, pozdrawiam. Rafał Dobolewski

To o czym Pani pisze, to emocje. Nikt nas nie uczy, jak radzić sobie ze stresem, z dziećmi, domem. Tak ładnie wyglądało to na obrazku w szkole. Zadbany dom, czyste, grzeczne dzieci bawiące się zabawkami, kot nawet wyglądał na zadowolonego. A rzeczywistość ... Myślę, że jest co najmniej parę sposób, żeby sobie pomóc. Na początek ... wyluzować. Obiad nie zawsze musi być z trzech dań plus kompot. Czasami gotowe pierogi też wystarczą, a jak dzieci wyplują na talerz, nie będzie szkoda. Walające się zabawki po podłodze, to znaczy, że w domu trwa zabawa w najlepsze. Naprawdę córka musi mieć skarpetki do pary i wyprasowane majtki ? Dzieci są upierdliwe, to prawda. Nie, nie będą idealne, proszę nie liczyć na umyte przez nie okna czy wytrzepane dywany. Pralki też nie włączą. Tak, niestety, radzenie sobie z toaletą przez dwulatka to wciąż wciąż ciężka sprawa. No i co z tego ? Naprawdę musimy wszyscy być tacy odprasowani, idealni, grzeczni i poukładani ? Ale kto tak powiedział ? Praca od 8 do 16. No cóż. Po prostu trochę później prowadzi Pani dzieci do szkoły i przedszkola, trochę później je odbiera. Zamiast pędzić do domu froterować podłogę proszę pójść na spacer. Mały utapla się w kałuży ? A Pani jak chciała ? Wrócić do domu czysta czy szczęśliwa ? Lody są nie zdrowe ? Kto tak powiedział ? A zapakowana jak na wojnę jądrową marchewka jest ? Noc jest Szanowna Pani od spania. Naukowcy biją od lat na alarm, że nadmiar chemii powoli nas zabija w różnych aspektach. Proszę dać odetchnąć biednym żyjątkom w Pani kuchni, też chcą żyć :). Da Pani sobie spokój z lekami. Jest Pani zdrowa, to po co sobie to psuć ? Życie jest zbyt krótkie, żeby brać je tak bardzo na serio. Proszę raczej podarować sobie chwilę czasu i przeczytać jakąś dobrą książkę. Naprawdę warto. :). Trzymam kciuki i życzę dużo zdrowia dla Pani i dzieciaków. A na koniec uśmiechnę się o zajrzenie na mój profil i jakiś pozytywny komentarz o mnie. Dobro ponoć powraca :) Powodzenia :).

Proszę rozpocząć od wizyty u psychiatry, żeby zajął się diagnozą i być może dobierze leki. Oczywiście dobrą opcją jest podjęcie psychoterapii, ale to wymaga regularnych wizyt, które trzeba uwzględnić w ciasnym grafiku, pieniędzy (chyba że na NFZ się wpisać w kolejkę), no i motywacji, bo bez tego nie zaakceptuje się tych trudności i cierpienia, które terapia wyzwala (żeby potem żyło się w zgodzie ze sobą). Jeśli nie psychoterapia, to na pewno psychiatra, wsparcie przyjaciół, no i umiejętność skorzystania (i proszenia) z pomocy.