Witam. Około 3 lata temu zauważyłem u siebie dziwny atak (tak jakby brakowało mi powietrza). Od tamt

Witam. Około 3 lata temu zauważyłem u siebie dziwny atak (tak jakby brakowało mi powietrza). Od tamtego czasu miałem kilka takich ataków i to ignorowałem. Ostatnio zmarła mi bardzo bliska osoba i mam uczucie strachu, lęku prawie co chwilę. Mam 31 lat. Pół życia trenowałem piłkę nożną od 2 lat mam przerwę i poświęciłem się pracy. Wiele w życiu doświadczyłem nie przyjemnych sytuacji ale to jak każdy Kowalski. Jeszcze miesiąc temu funkcjonowałem normalnie a na tą chwilę nie mogę ogarnąć myśli. Nie myślę o somobojstwie ale jestem już zmęczony codziennym wstawaniem, zasypaniem i życiem które teraz mam na codzień. Nie mogę się skupić w pracy (boję się sam nie wiem czego). Po rozmowie z psychiatrą stwierdził że mam nerwice lękową ( jestem osobom która dość szybko się denerwuje ale jestem bardzo miłym, ciepłym i otwartym człowiekiem). Mój mózg przetwarza bardzo dużo myśli o rodzinie, znajomych, o tym że czegoś nie dopilnuje. Boję się zawału i śmierci ale wiem że to moje raczej urojenia. Fizycznie na nic się nie skarżę. Prześwietlenie klatki piersiowej nic nie wykazało. Czuję się spokojnie gdy jest ktoś obok i siedzę sobie w spokoju. Gdy zaczyna się krzyk i chaos wokół mojej osoby zaczynają się problemy. Staram się wtedy brać głębokie wdechy i dłużej wypuszczać powietrze. Nie panikuje ale jest mega dyskomfort w codziennym funkcjonowaniu. 1 lekarz przepisał mi Alprox 0,5mg(brałem 1tab.rano/teraz 3 dziennie) który łagodzi te objawy ale czytałem że nie jest to otpowiedni lek na tego typu leczenie. 2 lekarz chce żebym stosował lek Elicea 10mg pół tabletki dziennie ale to ma na mnie fatalne działanie. Zastanawiam się się czy leczenie którymś z tych leków ma sens czy bardziej przyda się psychoterapia. Chcę wrócić do normalnego życia ale moje fundusze nie pozwalają mi na chodzenie od psychiatry do psychiatry bo każdy uważa cos innego. Damian