Witam.Od wielu lat mam nerwice lekowa.Jestem pod opieką psychiatry I od września 2021 mialam coty

Wygląda na to, że jest Pani przerażona myślą o zawale, a ta bardziej jeszcze wzmacnia uczucie lęku. Jednocześnie zmaga się Pani z trudnościami od wielu lat, co wskazuje na Pani ogromny wysiłek, pracę i determinację w walce o swoje zdrowie. Jak Pani do tej pory dała radę unieść te trudności? Jak po obniżeniu dawki leki i nasileniu objawów Pani przetrwała? Jak wcześniej radziła Pani sobie w takich sytuacjach, kiedy pojawiały się myśli, że może mieć Pani zawał? Może warto, oprócz ustawienia leków, by pasowały, poszukać sposobów, które pomagały do tej pory radzić sobie z trudną sytuacją. Tu może Pani sięgnąć po pomoc psychologa-terapeuty, który razem z Panią poszuka zasobów i opracuje plan działania, który dla Pani będzie najlepszym rozwiązaniem, by myśli nie paraliżowały i by wiedziała, jak sobie radzić w razie trudności.
Mocno wierzę, że wykorzysta Pani swoją siłę i determinację, by zaspokoić swoją potrzebę poczucia się bezpieczną i zdrową.
Moc serdeczności!

Dzień dobry. Modyfikacja leczenia farmakologicznego nie leży w gestii psychologa. Jeśli leki pozwalają Pani funkcjonować lepiej, nie widzę przeciwskazań do kontynuowania farmakoterapii. Nie wiem o jakich lekach jest mowa, ale ufam, ze specjalista wie co robi. Jeśli chodzi o inne sposoby zarządzania lękiem jest ich wiele, począwszy od ćwiczeń oddechowych i treningów relaksacyjnych po techniki uziemiające (np. próba znalezienia w otoczeniu jak największej liczny przedmiotów określonego koloru). Pomocne w przypadku intensywnych emocji może być też zmoczenie twarzy zimną woda lub rozgryzienie kilku ziaren pieprzu - intensywne wrażenia zmysłowe mogą przerwać cykl nakręcającego się lęku. Psychoterapia jest niezwykle cennym narzędziem w zarzadzaniu lękiem, jednak z tego co rozumiem nie odpowiadała Pani dotychczasowa współpraca z psychologiem. Rozważyłbym współpracę z specjalista z nurtu poznawczo-behawioralnego lub terapii schematów. Terapia nie zawsze jest skuteczna za pierwszym razem, wiele zależy od dopasowania klienta do terapeuty. Pozdrawiam i mam nadzieję, że wspomniane przeze mnie sposoby choć trochę pomogą.

Dzień dobry,
zachęcam do skorzystania z wizyty u innego specjalisty. W zaburzeniach lękowych najlepsze rezultaty daje połączenie farmakoterapii oraz psychoterapii. Schodzenie z leków zawsze powinno być omówione z lekarzem psychiatrą. Psycholog, terapeuta nie jest odpowiedzialny za kwestie związane z leczeniem farmakologicznym. Dlatego warto zmienić psychologa. Natomiast jeśli jesteś w procesie terapeutycznym u innego specjalisty to porozmawiaj z nim o swoim lęku przed zawałem. Są to problemy które jak najbardziej można rozwiązać na terapii.
Trzymam kciuki i życzę powodzenia!
Pozdrawiam serdecznie,
Joanna Szlasa-Więczaszek

Dzień dobry. Objawy, które Pani opisuje, są bardzo typowe dla zaburzeń lękowych. Podczas napadu silnego lęku może pojawić się uczucie ucisku w klatce piersiowej, kołatanie serca, duszność, zawroty głowy i przekonanie, że za chwilę wydarzy się coś bardzo poważnego, na przykład zawał serca. Choć doznania te są bardzo nieprzyjemne, same w sobie najczęściej nie stanowią zagrożenia dla życia. Są skutkiem silnej aktywacji układu nerwowego i zwykle stopniowo ustępują.

W czasie ataku lęku najważniejsze jest przypomnienie sobie, że są to objawy lęku, a nie zawału. Może Pani powiedzieć sobie: „To jest napad lęku. Już wcześniej przeżywałam podobne objawy i one mijały. To nie jest zagrożenie dla mojego życia”. Takie zdania nie usuwają od razu objawów, ale pomagają zmniejszyć katastroficzną interpretację doznań z ciała.

Pomocne jest również skupienie uwagi na oddechu. Warto oddychać spokojnie, nieco wolniej niż zwykle, starając się wydłużyć wydech. Można na przykład wykonywać spokojny wdech przez nos, a następnie dłuższy wydech przez usta. Celem nie jest idealna technika, ale stopniowe uspokojenie organizmu.

Dobrze sprawdza się także kierowanie uwagi na otoczenie. Można rozejrzeć się dookoła, nazwać kilka przedmiotów, które Pani widzi, lub skupić się na konkretnych dźwiękach. Pozwala to przenieść uwagę z objawów somatycznych na to, co dzieje się tu i teraz.

Warto unikać wielokrotnego mierzenia ciśnienia, sprawdzania tętna czy wyszukiwania objawów w internecie, ponieważ takie działania zazwyczaj chwilowo uspokajają, ale w dłuższej perspektywie utrwalają lęk.

Jeżeli ma Pani zalecone przez psychiatrę leki doraźne, takie jak Alpragen, należy stosować je zgodnie z zaleceniami lekarza. Warto również kontynuować współpracę z psychologiem lub psychoterapeutą, ponieważ terapia pomaga nauczyć się skutecznego radzenia sobie z napadami lęku i stopniowo zmniejsza ich nasilenie.

Jeśli objawy są nowe, znacząco się zmieniły lub towarzyszą im niepokojące dolegliwości somatyczne, takie jak silny ból promieniujący do ręki lub szczęki, utrata przytomności czy wyraźne pogorszenie stanu fizycznego, należy skonsultować się z lekarzem w celu wykluczenia przyczyn medycznych.