Witam , od jakiegoś czasu miewam ataki paniki że zemdleje , później dwa dni dochodzę do siebie , do

Polecam konsultację psychiatryczną najlepiej u lekarza posiadającego dodatkowo specjalizację z psychoterapii, wtedy szerokie spektrum badania pozwoli na właściwe dobranie metody leczenia.

Psychiatra ze spacjalizacją z psychoterapii to idealne połączenie.
Można też udać się w pierwszej kolejności do psychologa w celu poznania czynników aktywujących ataki paniki. Konsultacja psychiatryczna może okazać się niezbędna w celu pogłębienia diagnozy i wdrożenia farmakologii. Równocześnie z farmakologią zaleca się psychoterapię. Według badań farmakologia + terapia poznawczo behawioralna odnosi pozytywny skutek od 60-80% pacjentów.

Witaj, wybierz się do psychoterapeuty poznawczo-behawioralnego, ataki paniki miewa każdy,
szybko można poznać metody radzenia sobie w takich sytuacjach, wiele ataków już przeżyłaś,
zapewniam, że możesz wpłynąć na to by czuć się lepiej,
odczujesz ulgę najpewniej już po pierwszym, spotkaniu.....
nie ma powodu by dalej żyć w cierpieniu...
twoje życie może mieć inną jakość,
życzę dobra, wyzdrowienia.Regina Wenzel

Psychoterapia poznawczo-behawioralna ma wysoką skuteczność w leczeniu zaburzeń lękowych. Warto poczytać artykuły na ten temat oraz zapoznać się z wynikami badań - może to pomoże podjąć Pani/Pani decyzję. Dodatkowo, ten rodzaj terapii wyposaża Pacjenta w wiele narzędzi radzenia sobie z lękiem napadowym. W niektórych przypadkach należy włączyć farmakoterapię (wyłącznie po konsultacji ze specjalistą). Proszę jednak pamiętać, że w wielu przypadkach leki działają na objaw, terapia pozwala działać na źródło. Pozdrawiam

Witam, skuteczną metodą leczenia ataków paniki jest m.in. psychoterapia poznawczo-behawioralna. Zachęcam do skonsultowania się z psychoterapeutą/ką.

Dzień dobry, ataki paniki są trudym i często przytłaczającym doświadczeniem. Są również dużym obciążeniem dla organizmu, stąd można doświadczać zmęczenia, rozdrażnienia czy pogorszenia nastroju, nawet do kilku dni po ataku. Jak rozumiem jest to u Pani/Pana powtarzający się od jakiegoś czasu schemat - dlatego najpierw zalecałabym wizytę u lekarza psychiatry, który oceni stan zdrowia i zaleci w razie potrzeby farmakoterapię. Warto następnie udać się do psychoterapeuty, w celu lepszego zrozumienia dlaczego te ataki występują, nauczenia się radzenia sobie z napięciem oraz wprowadzenia technik łagodzenia objawów w sytuacji kiedy ten atak następuje.
Pozdrawiam, Anna Krążyńska

Witam, warto udać się do psychiatry, a później na psychoterapie. Psychoterapia poznawczo- behawioralna ma dużą skuteczność w leczeniu lęku napadowego. Pozdrawiam.

Dzień dobry polecam udać się do psychoterapeuty i do psychiatry. Być może w tak przedłużającym się epizodzie paniki warto byłoby rozważyć leczenie farmakologiczne z jednoczesnym procesem psychoterapeutycznym.
Pozdrawiam i życzę wszystkiego dobrego :)

Dzień dobry, w pierwszej kolejności udałabym się na konsultację psychiatryczną. Jednak warto też spotkać się z psychoterapeutą, aby przyjrzeć się źródłom Pana/i ataków i popracować nad nimi. Katarzyna Klimowicz

To, co opisujesz, bardzo przypomina napady paniki. Są one wyjątkowo nieprzyjemne, bo dają silne objawy z ciała i poczucie, że zaraz zemdlejesz lub stracisz kontrolę, a potem organizm przez dzień–dwa dochodzi do siebie z wyczerpania. To częste przy zaburzeniach lękowych.

Najlepiej zacząć od wizyty u psychiatry. To lekarz, który może ocenić, czy rzeczywiście masz do czynienia z lękiem napadowym, wykluczyć inne przyczyny i – jeśli trzeba – zaproponować leczenie, które zmniejszy częstość i siłę ataków. Równolegle bardzo warto podjąć psychoterapię, bo to ona pomaga dotrzeć do przyczyn lęku i nauczyć się radzić sobie z objawami, żeby ataki nie wracały.

Ważne: choć w trakcie ataku masz wrażenie, że zemdlejesz, panika sama w sobie do omdleń nie prowadzi. Da się to skutecznie leczyć i odzyskać poczucie kontroli.

Dzień dobry, z mojej perspektywy najbardziej optymalną drogą będzie udanie się do psychoterapeuty specjalizującego się w sprawach związanych z zaburzeniami emocjonalno lękowymi. Pozdrawiam, Krzysztof Pawłuszko