Witam. Mój problem polega na tym, że odkąd pamiętam gdy tylko zostaje sama w domu nagle moje samopoc

Dzień dobry.
Bardzo chciałbym udzielić wyczerpującej odpowiedzi, ale aby było to możliwe potrzebowałbym znacznie bardziej wyczerpujących danych. Sama zwróciła Pani uwagę na dość specyficzne warunki pojawiania się lęku i natłoku "dziwnych myśli" - tzn. kiedy zostaje Pani sama w domu. Jeżeli przyjąć normę większościową (czyli opartą na pytaniu, czy większość ludzi w podobnej sytuacji odczuwa to co ja?), to zaryzykowałbym tezę, że Pani reakcja odbiega od tejże normy. Należałoby zatem przyjrzeć się dokładniej jakie przekonania, jakie myśli stoją za taką reakcją oraz temu, co stanowi źródło wspomnianych przekonań. Tego rodzaju analiza przekracza jednak ramy tego chatu i wymaga konsultacji ze specjalistą podczas wizyty.
Pozdrawiam serdecznie
Dariusz Wołoszczyk

Zalecam wizytę u psychologa lub psychoterapeuty, ktora sprecyzuje diagnozę i przyczyny.

To, co opisujesz, może być związane z pewnymi trudnościami emocjonalnymi, ale nie oznacza automatycznie choroby psychicznej. Twoje doświadczenia wskazują na kilka możliwych przyczyn:
1. Lęk przed samotnością (autofobia): U niektórych osób samotność wywołuje dyskomfort, lęk czy smutek, ponieważ obecność innych daje poczucie bezpieczeństwa i odwraca uwagę od trudnych myśli.
2. Natłok myśli negatywnych: Samotność może zwiększać koncentrację na swoich emocjach i myślach, co czasem prowadzi do pojawienia się refleksji o życiu, które w Twoim przypadku wydają się pesymistyczne.
3. Podłoże depresyjne lub lękowe: Jeśli takie epizody smutku i lęku występują regularnie, mogą być sygnałem zaburzeń nastroju (np. depresji) lub zaburzeń lękowych. To nie oznacza, że coś „jest z Tobą nie tak” – takie trudności są bardzo częste i można je skutecznie leczyć.
4. Brak wewnętrznego ukojenia: Być może samotność uruchamia w Tobie głębszy niepokój, na przykład wynikający z niezaspokojonych potrzeb emocjonalnych lub trudnych doświadczeń z przeszłości.

Co możesz zrobić?
Zwróć uwagę na myśli: Postaraj się zidentyfikować, jakie konkretne myśli pojawiają się, gdy jesteś sama, i czy są one obiektywnie prawdziwe. Czasem pomocne może być ich zapisanie i próba spojrzenia na nie z dystansu.
• Zajmij się czymś: Aktywność fizyczna/wykonywanie zadań/nauka nowych umiejętności/słuchanie pozytywnej muzyki/czytanie/oglądanie filmów/sprzątanie, medytacja/gotowanie itp. podczas samotności może odciągnąć uwagę od negatywnych emocji.
• Skonsultuj się z Psychologiem:Jeśli te stany utrzymują się i wpływają na Twoje życie, warto porozmawiać z psychologiem. Wspólnie można znaleźć przyczyny tych trudności i nauczyć się radzenia sobie z samotnością w zdrowszy sposób.

Jeśli czujesz, że chcesz zgłębić ten temat i poczuć się lepiej, zapraszam do kontaktu. Razem możemy znaleźć rozwiązanie. Pozdrawiam serdecznie!