Witam, mam problem mój syn bardzo chce korzystać z komputera grać w różne gry czy na PlayStation cią

Dzień dobry
Rozumiem Pani niepokój - "ekrany" to częsty problem u dzieci w wieku 10 -12 lat i nastolatków. Należą oni do pokolenia, które nie zna świata bez Internetu, smartfona i mediów społecznościowych. Tak wiec telefon czy komputer to dla nich główny sposób kontaktu z rówieśnikami. Należy jednak pamiętać, że w tym wieku dzieci nie maja jeszcze wykształconej samokontroli, dlatego jest im ciężko samodzielnie ograniczyć korzystanie z elektroniki. Wiek 11 lat to czas, gdy syn staje się nastolatkiem, a więc jedną z jego najważniejszych potrzeb jest przynależność do grupy równieśników. Całkowity zakaz korzystania z elektroniki, a tym samym kontaktu z grupą będzie powodować poczucie wykluczenia i silną frustrację. Dodatkowo samo ograniczenie bez dawania czegoś w zamian może wywoływać bunt. Rozsądnym wyjściem z sytuacji jest ustalenie jasnych, stałych zasad, które będą konsekwentnie przestrzegane przez Rodziców i dziecko, np. konkretne dni i godziny grania ( 1 h w dni szkolne i 2 h w weekendy), brak telefonu przed szkołą i na godzinę przed snem, telefon poza pokojem dziecka w czasie snu. Warto dopuścić możliwość społecznego grania wspólnie z kolegami, ograniczyć zaś bezmyślne i samotne skrolowanie np. Tik Toka. Dobrze by było, aby dziecko miało jakieś życie offline, czyli zajęcia dodatkowe, np. sport, które także dają mu możliwość kontaktu z rówieśnikami pokazując jednocześnie, że życie nie toczy się tylko na ekranie. Podczas ataków złości warto pamiętać, aby nazwać emocje: "Widzę, że to dla ciebie trudne i że się boisz, że coś Cię ominie." To szybciej obniży napięcie niż tłumaczenie. Jeśli pojawią się sygnały alarmowe, warto skonsultować się ze specjalistą: silna agresja przy ograniczaniu ekranów, zaniedbywanie szkoły, snu, higieny, nieumiejętność czerpania przyjemności z innych niż ekrany aktywności. Najważniejsze, aby nauczyć syna samoregulacji, a nie całkowicie zakazywać używania ekranów. Jest to jednak proces wymagający czasu i konsekwencji. Pozdrawiam
Agnieszka Zielińska
psycholog dziecięcy
Rozwojowy Zakątek Opole

Gry komputerowe czy korzystanie z konsoli mogą dla dzieci pełnić różne funkcje. Czasami są formą relaksu i odreagowania napięcia, ale często także sposobem na utrzymywanie kontaktów z rówieśnikami. Dlatego sytuacja, w której dziecko nie może uczestniczyć w tym, co robią koledzy, może być dla niego bardzo frustrująca.

W takiej sytuacji ważna jest przede wszystkim rozmowa z synem i wspólne ustalenie pewnych zasad korzystania z elektroniki. Zamiast wprowadzać jedynie zakazy, warto spróbować ustalić jasne ramy np. kiedy jest czas na obowiązki, aktywność poza domem, a kiedy na granie. Dobrym pomysłem może być także włączenie syna w planowanie tego czasu, tak aby miał poczucie, że bierze udział w ustalaniu zasad, a nie tylko musi się do nich podporządkować.

Pomocne może być również zainteresowanie się tym, czym dla niego jest granie. Czy jest to głównie sposób na relaks, możliwość integracji z kolegami, a może ważny element budowania poczucia przynależności i akceptacji w grupie? Zrozumienie tej potrzeby często pomaga znaleźć rozwiązania, które będą bardziej skuteczne niż samo ograniczanie czasu przed ekranem.

Warto też spokojnie rozmawiać z dzieckiem o różnych aspektach świata wirtualnego, zarówno tych przyjemnych, jak i tych mniej korzystnych, np. dotyczących zdrowia czy nadmiernego czasu spędzanego przed ekranem.

Jeżeli jednak temat korzystania z elektroniki zaczyna powodować dużo napięcia w domu i trudno znaleźć rozwiązanie, czasami pomocna bywa konsultacja z psychologiem dziecięcym. Podczas takiego spotkania można wspólnie przyjrzeć się sytuacji dziecka i poszukać sposobów, które pomogą lepiej zrównoważyć świat online i codzienne funkcjonowanie.