Witam, Mam 15 lat I mój przyjaciel tez .No to zaczęło się tak że on ma dziewczyne a ja byłam w nim

A czego Pani żałuje? Skąd te emocje? Czy to dlatego że on łamał Pani granice a Pani takiej fizyczności nie chciała, czy to dlatego że on wrocił do tamtej a Pani chciala czegoś więcej? Bo ja mam wrażenie że to ten drugi scenariusz... Jest Pani młoda, przed Panią różne doświadczenia, eksperymenty... Przed Pani potencjalnymi partnerami też. On nie chciał? Jego strata... Fakt zainteresowania kimś kto jest zajęty, niedostępny to przyczynek do przyjrzenia się Pani relacji z tatą i wyciągniecia wniosków. Jeśli ma Pani taką możliwość to warto popracować trochę z psychoterapeutą. Pozdrawiam serdecznie.

To normalne, że odczuwasz żal. Było Ci z nim przyjemnie, mu też, a następnie wycofał się z relacji i jeszcze obarczył Cię tym, że to Ty narobiłaś sobie nadziei. Jednak prawda jest taka, że dotykanie po piersiach, mówienie co do Ciebie czuje pokazuje, że jednak on również chciał czegoś więcej. To, że zrezygnował i przerzucił na Ciebie odpowiedzialność za swoje zachowanie, świadczy o jego braku dojrzałości emocjonalnej. Pozwól sobie na trudne emocje, to normalne. Z czasem na pewno będzie lepiej, a jeśli poczułaś, że Twoje granice komfortu zostały przekroczone, bądź będzie Ci trudno poradzić sobie w obecnej sytuacji, zalecam konsultacje psychologiczną. Pozdrawiam.

Dzień dobry pracująca z nastolatkami widzę że często zdarzają się takie sytuacje że chłopak lub dziewczyna nie do końca są zdecydowani czego chcą i co czują przy czym też trzeba pamiętam że zauroczenie jak i zakochanie to raczej strefa popędów i ekscytacji i często brakuje tam racjonalnego myślenia i podejścia. Te stany są naturalne dla tego wieku ale też wywierają wiele niejasności i emocji.
Pozdrawiam

Witam. To, co opisujesz, jest trudnym i emocjonalnie mylącym doświadczeniem, ale bardzo ważne jest, żebyś dobrze zrozumiała jedną rzecz: to nie jest sytuacja, w której powinnaś obwiniać siebie. To, że coś było w danym momencie przyjemne, a później pojawił się żal i złość, jest całkowicie normalne – szczególnie w Twoim wieku, kiedy uczucia i bliskość fizyczna mogą być bardzo intensywne i nowe.

Zachowanie tego chłopaka było niespójne i nie w porządku wobec Ciebie. Najpierw dawał sygnały, że coś czuje, potem przekraczał Twoje granice fizyczne i budował bliskość, a chwilę później wrócił do swojej dziewczyny i zrzucił odpowiedzialność na Ciebie, mówiąc, że „zrobiłaś sobie nadzieję”. To jest odwracanie sytuacji – bo to on wysyłał jasne sygnały i podejmował konkretne działania.

Ważne też, żebyś zauważyła, że „testowanie Twojej strefy komfortu” i stopniowe dotykanie Cię to nie było coś neutralnego. To była jego decyzja i jego inicjatywa. Ty mogłaś nie mieć jeszcze pełnej jasności, co czujesz, mogłaś być zaskoczona, zaciekawiona, poruszona – to naturalne. Brak sprzeciwu w takiej sytuacji nie oznacza, że bierzesz na siebie odpowiedzialność za to, co się wydarzyło.

To, że teraz nie możesz przestać o tym myśleć, wynika z kilku rzeczy naraz: z emocji, które były prawdziwe, z poczucia odrzucenia, ale też z poczucia, że zostałaś w pewien sposób wykorzystana lub potraktowana nie fair. To zostawia w głowie dużo pytań typu „dlaczego?”, „co zrobiłam źle?” – choć tak naprawdę problem leży po jego stronie, w jego niedojrzałości i braku konsekwencji.

Na przyszłość ważna lekcja z tej sytuacji nie powinna brzmieć „to moja wina”, tylko raczej: warto zwracać uwagę na to, czy czyjeś słowa i czyny są spójne. Jeśli ktoś mówi, że jest w związku albo chwilę temu w nim był, a jednocześnie wchodzi w bliskość z kimś innym, to jest sygnał ostrzegawczy.

Masz też pełne prawo czuć złość, rozczarowanie i żal – to są adekwatne emocje. Nie musisz ich tłumić ani się za nie karać. Bardziej pomocne będzie potraktowanie tego jako doświadczenia, które mówi coś o granicach i o tym, jak chcesz być traktowana w relacji.

Najważniejsze na teraz: nie kontaktuj się z nim w sposób, który znowu mógłby Cię wciągnąć w tę samą sytuację. Potrzebujesz trochę dystansu, żeby emocje opadły. I pamiętaj – to, że komuś zaufałaś i byłaś otwarta na bliskość, nie jest błędem. Błędem było to, jak on tę sytuację wykorzystał i jak się później zachował.