Witam. Dowiedziałam się że mój chłopak jest bi. Przyznał się na początku naszej relacji. Zwaliło mni

Dziękuję za zaufanie i podzielenie się swoją historią. Wiem, że może być to dla Ciebie bardzo trudne i emocjonalnie wymagające doświadczenie. Rozumiem, że Twoja relacja z chłopakiem była skomplikowana, zwłaszcza ze względu na jego orientację seksualną. To, co mówisz o swoich doświadczeniach, brzmi jak bardzo trudny czas dla Ciebie, w którym musiałaś zmagać się z różnymi myślami i emocjami. Jeśli chodzi o pytanie o to, czy jest jakiś sposób, aby wyprzeć te myśli, muszę powiedzieć, że jako terapeuta TSR, nie skupiamy się na wypraszaniu lub ignorowaniu myśli i emocji. Raczej skupiamy się na zrozumieniu ich źródła i na znalezieniu sposobu na radzenie sobie z nimi. Może warto zastanowić się, dlaczego odczuwasz te myśli i co one dla Ciebie oznaczają. Czy to obawy o przyszłość Waszej relacji, czy może trudności z zaakceptowaniem jego orientacji seksualnej? Zrozumienie źródła tych myśli może pomóc Ci zacząć pracować nad nimi. W terapii TSR, ważne jest również, aby skoncentrować się na pozytywnych aspektach Twojej relacji z chłopakiem i zidentyfikować sposoby na budowanie silniejszego związku. Może warto zastanowić się nad tym, co kochasz w nim i co sprawia, że ​​chcesz być z nim, a następnie skupić się na tych pozytywnych aspektach. Ostatecznie, ważne jest, aby pamiętać, że Twoje myśli i emocje są ważne i zrozumiałe. Nie ma jednego sposobu na radzenie sobie z nimi, ale poprzez pracę z terapeutą, możesz znaleźć sposoby na radzenie sobie z trudnymi emocjami i zbudować silniejszą relację z Twoim partnerem.

Dzień dobry, zdaję sobie sprawę, że dzieląc się swoją historią wyrażasz silną potrzebę uzyskania wsparcia w poradzeniu sobie z myślami i emocjami dotyczącymi swojego partnera oraz waszego związku. Zdaję sobie również sprawę z tego, że to czego doświadczasz jest trudne. Mam jednak taką myśl, że poszukiwanie narzędzi, które pomogłyby Ci wyprzeć TO z głowy, spowoduje jedynie, że problem ten będzie jak "trup wrzucony do szafy". To co się wydarzyło nie jest możliwe do usunięcia ze wspomnień. I może, gdy na chwilę zamkniesz gdzieś ten problem, zapomnisz o nim. Jednak po czasie ten "trup w szafie" zacznie się rozkładać i śmierdzieć. Czuję zatem, że w Waszej sytuacji warto byłoby rozważyć terapię pary. Z tego co piszesz, to oboje zbliżacie i oddalacie się wzajemnie, by znów do siebie wrócić itd. Podczas sesji pary będziecie mieli możliwość, wraz z terapeutką/psycholożką, porozmawiać o Was jako "Ja, Ty i My". Tylko w czasie sesji, podczas której oboje jesteście obecni, można w pełni popracować nad związkiem, ponieważ tylko wtedy można pracować nad "My". Oczywiście nie wyklucza to równocześnie terapii indywidualnej partnera, czy Twojej. Ze względów etycznych powinna odbywać się ona jednak u innej specjalistki. Wielu sił, K.

Dziękuję za podzielenie się Pani sytuacją. Rozumiem, że jest to dla Pani czas pełen emocjonalnych wyzwań i niepewności. Zmagając się z tak trudnymi doświadczeniami, ważne jest, aby Pani przede wszystkim skupiła się na swoim zdrowiu emocjonalnym i potrzebach. Proszę rozważyć możliwość wsparcia terapeutycznego, które mogłoby pomóc Pani zrozumieć i przetworzyć swoje uczucia. Terapia poznawczo-behawioralna jest jednym z podejść, które mogłyby być szczególnie pomocne w radzeniu sobie z negatywnymi myślami oraz emocjami. Praca z terapeutą mogłaby również wspierać Panią w procesie akceptacji swoich emocji zamiast prób ich tłumienia. Zachęcam również do przemyślenia, co jest dla Pani najważniejsze w relacjach i czy jest Pani w stanie akceptować obecną sytuację. Ustalenie własnych granic i oczekiwań jest kluczowe w budowaniu zdrowych relacji. Może się okazać, że uczestnictwo w terapii dla par również byłoby wartościowym krokiem, jeśli Pani i Pani partner zdecydujecie się na dalsze próby rozwiązywania problemów razem. Nie zapominajmy także o znaczeniu otwartej komunikacji z partnerem. Może to być trudne, ale jest niezbędne dla zrozumienia i szanowania wzajemnych potrzeb. Czasami jednak najtrudniejsze decyzje są równocześnie najlepszymi decyzjami dla naszego dobra emocjonalnego. Pani uczucia są ważne i zasługują na troskę. Proszę pamiętać, że troska o siebie i swoje dobro jest priorytetem, szczególnie w tak trudnych okolicznościach. Mam nadzieję, że te sugestie okażą się pomocne w poszukiwaniu najlepszej drogi do zdrowia emocjonalnego i spokoju.

Opisane przez Panią doświadczenia mogą wywoływać silne emocje, wątpliwości i trudności z uporządkowaniem własnych myśli i uczuć. W takich momentach pomocne może być przyjrzenie się temu razem ze specjalistą. Konsultacja z psychologiem pozwala lepiej zrozumieć, skąd biorą się trudne myśli, jakie mechanizmy je podtrzymują i jak radzić sobie z nimi na co dzień, tak aby stopniowo odzyskać spokój i równowagę.