Witam. Chciałabym przepracować relacje z mamą. Kompletny brak miłości z jej strony do mnie. Jestem w

Dzień dobry. Dziękuję, że tak jasno i odważnie Pani to opisała. Sam fakt, że w wieku 32 lat widzi Pani schematy i mówi „nie chcę tak żyć”, jest bardzo ważnym momentem, bo to oznacza gotowość do zmiany. Brak miłości, ciepła i akceptacji ze strony mamy często zostawia ślad w dorosłości i może wpływać na wycofanie, trudność w budowaniu bliskości, lęk przed odrzuceniem oraz powielanie zachowań, które znało się z domu. To nie jest „Pani wina” ani dowód, że z Panią jest coś nie tak. To raczej konsekwencja tego, jak psychika uczy się funkcjonować w relacji, w której było mało bezpieczeństwa i wsparcia. Taki temat jak najbardziej da się przepracować, w spokojnym tempie i z dużą uważnością na Pani granice. Pracuję z osobami dorosłymi, które mają za sobą trudne relacje rodzinne i chcą zrozumieć swoje schematy, uporządkować emocje, odbudować poczucie własnej wartości i nauczyć się budować zdrowsze relacje. Jeśli Pani chce, zapraszam na konsultację online. Na pierwszym spotkaniu wspólnie ustalimy, z czym Pani przychodzi, czego Pani potrzebuje i jaki plan pracy będzie najbardziej wspierający. Serdecznie pozdrawiam Artur

Witam Panią, Bardzo chętnie przepracuję z Panią bolesne, raniące doświadczenia w relacjach z Pani matką. Proponuję spotkania terapeutyczne online, która naprowadzą na zmianę powstałych uwarunkowań, w wyniku czego zostanie wypracowane właściwe reagowanie i zachowanie, a Pani odzyska spokój, równowagę wewnętrzną, i radość życia, a także zacznie budować zdrowe relacje z ludźmi, również z matką, na nowych zasadach. Zapraszam na konsultację online, Wizytę można umówić korzystając z serwisu Znany Lekarz. Pozdrawiam serdecznie, Hanna Markiewicz psycholog, psychotraumatolog

Dzień Dobry, z opisu Pani historii poleciłabym wizytę u psychotraumatologa który pozwoli na głęboką pracę w zakresie uważnienia Siebie i poukładaniu tego co Pani odczuwa w relacji z mamą oraz innymi osobami. Pozdrawiam

To, że w wieku 32 lat widzisz i nazywasz swoje doświadczenia i chcesz to poukładać, jest bardzo ważnym momentem. Nie „za późno” to naprawdę dojrzały krok w stronę zdrowia. W duchu TFP powiedziałabym tak: kiedy w relacji z najważniejszą osobą (mamą) było mało ciepła, mało widzenia, a dużo emocjonalnej pustki albo chłodu, to umysł robi coś bardzo ludzkiego: uczy się, że bliskość = ryzyko. I potem w pracy, w przyjaźni, w miłości mogą uruchamiać się automatyczne „tryby przetrwania”: wycofanie, zamrożenie, nadmierna czujność, poczucie bycia „nie dość”, trudność w zaufaniu. To nie jest Twoja „wina”. To jest automatyczny schemat relacyjny. W TFP pracujemy właśnie nad tym, żeby te wdrukowane schematy przestały rządzić po cichu. Zamiast tylko rozumieć „że mama była taka”, patrzymy też na to: -jak ten stary układ żyje dziś w Tobie (np. w krytyku wewnętrznym, w wstydzie, w lęku przed bliskością), -jak pojawia się w relacjach (w pracy, w przyjaźniach), - i co najważniejsze: jak może zacząć się ujawniać tu, między nami w terapii w bezpiecznych warunkach, gdzie da się to nazwać, zrozumieć i stopniowo zintegrować. Czy to jest „trudny przypadek”? Raczej: trudna historia, którą da się przepracować, jeśli terapia jest stabilna i relacja terapeutyczna jest na tyle bezpieczna, żeby unieść emocje, które zwykle każą Ci się wycofać. Co do pytania „kto podejmie się online” ja pracuję online i tego typu tematami zajmuję się na co dzień (relacje, wzorce przywiązaniowe, rany relacyjne, wycofanie). Jeśli chcesz, możemy zacząć zobaczymy, co jest najbardziej palące teraz i ustalimy, czy TFP będzie dla Pani właściwą drogą oraz jak często i w jakiej formule pracować. I jeszcze jedna ważna sprawa, piszesz , że nie chcesz tak żyć, to może być o tym że potrzebujesz zmiany, ale może też być wołaniem o pomoc: jeśli pojawiają się myśli o zrobieniu sobie krzywdy albo poczucie zagrożenia, wtedy proszę potraktuj to jako sygnał do pilnego wsparcia (telefon do kogoś bliskiego, 112 / lokalna pomoc kryzysowa). W terapii możemy to też od razu wziąć na warsztat, ale bezpieczeństwo jest pierwsze.