Witam. Chce wysłać swojego męża który ma dla mnie problem z alkoholem, on nie widzi w sobie problemu

Zapraszam na konsultacje. Panią. Konsultację małżeńską stosuje się przy obopólnej zgodzie na proces terapeutyczny.

Sytuacje takie jak wyzwiska czy karanie milczeniem są objawem przemocy i stanowią podstawę do wezwania policji lub założenia niebieskiej karty. W Polsce podjęcie leczenia uzależnień jest dobrowolne, chyba że sąd skieruje na leczenie przymusowe. Warto zadbać o swoje i dzieci zdrowie psychiczne poprzez zasięgnięcie porady psychologa/ psychoterapeuty lub nawet doraźnej pomocy w ośrodku pomocy społecznej czy centrum pomocy rodzinie.

Istotną kwestią w procesie terapeutycznym jest motywacja pacjenta do leczenia. Na podstawie Pani opisu można by pomyśleć że mąż nie jest w pełni zdecydowany na terapię. Zachwycam Panią do zadbania o własne potrzeby, spróbować skorzystać z wparcia psychologicznego lub udać się do Ośrodka Leczenia Uzależnień w którym odbywają się konsultacje dla rodzin osób bliskich zmagających się z uzależnieniem.

Dziękuję, że napisała Pani o tym, co się dzieje – to bardzo poruszające i ważne. Już samo to, że szuka Pani pomocy, pokazuje, jak bardzo zależy Pani na rodzinie i jak dużą odwagą się Pani wykazuje.

Z tego, co Pani opisuje, mamy do czynienia z zachowaniami charakterystycznymi dla uzależnienia – zarówno od alkoholu, jak i prawdopodobnie substancji psychoaktywnych. Kluczowy jest tu fakt, że mąż: pije mimo negatywnych konsekwencji (słowne ataki, brak pamięci, raniące zachowania wobec Pani i dzieci), nie przyjmuje odpowiedzialności, umniejsza problem, unika rozmów i wycofuje się emocjonalnie, co jest również formą przemocy psychicznej – tzw. "silent treatment".

Niestety – mąż sam musi podjąć decyzję o leczeniu, a nie można go „zapisać” na terapię wbrew jego woli. Ale Pani może i powinna szukać wsparcia dla siebie i dzieci – niezależnie od jego decyzji.

Co można zrobić już teraz:

Zgłosić się do terapeuty uzależnień lub psychoterapeuty systemowego, który pracuje z osobami współuzależnionymi. To pomoże Pani lepiej zrozumieć sytuację, wzmocnić swoje granice i nie zostawać z tym sama.

Można też rozważyć kontakt z grupami wsparcia dla bliskich osób uzależnionych, są dostępne również online i w trybie anonimowym.

Jeżeli mąż byłby otwarty na rozmowę – można zaproponować mu kontakt z terapeutą uzależnień, nawet jednorazowo. Ale nie trzeba czekać, aż on się zgodzi, by Pani mogła zadbać o bezpieczeństwo psychiczne i emocjonalne swoje i dzieci.

Proszę pamiętać:
- To, że ktoś krzywdzi słowem „po alkoholu”, nie oznacza, że nie ponosi odpowiedzialności.
- Dzieci zasługują na dom bez przemocy i lęku – i Pani również.
- Zasługuje Pani na relację opartą na szacunku, nie na strachu i gaszeniu pożarów.

Miłość nie oznacza tolerowania raniących zachowań.
Czasem największym wyrazem troski jest powiedzenie: „Potrzebujemy pomocy. Już teraz.”

Nie jest Pani sama. I naprawdę – nie musi Pani dźwigać tego wszystkiego w pojedynkę.