Uderzyłem się w głowe pół roku temu przez co cały czas miałem jakies schizy ze przez to gorzej mi si
Uderzyłem się w głowe pół roku temu przez co cały czas miałem jakies schizy ze przez to gorzej mi się mysli itp. Nastepnie po 2 miesiącach poszedłem do lekrza pierwszego kontaktu powiedział ze nic mi na pewno się nie stało i ze mnie wszystkie objawy zeszły, no prawie wszystkie bo nadal nie potrafiłem wytłumaczyć dziwnego zmęcznie psychicznego i różnych natręctw które mi się po tych 2 miesiącach „wariowania” przytrafiały, potem miałem epizod silnego strachu przed schizofrenią więc poszedłem do psychiatry który powiedział ze mój mózg dojrzewa (mam 18lat) i tak jak opisane przeze mnie objawy na kartce wskazywały na schizofrenie tak z wywiadu ze mną wyszło że jestem zdrowy. Poczułem się lepiej ale ja się niczym nie sugerowałem pisząc te objawy i wtedy się zaczął straszny stres bo nie wiedziałem czemu miałem takie objawy jak „natrętne sprawdzanie pisowni słowa które chcialem powiedziac mimo ze wiedziałem jak cos się pisze itp.” Przez tą niepewność bałem się wybiegać za daleko swoimi myślami bo obawiałem się popaścia w schizofrenie dzisiaj jest już lepiej bo sobie uświadomiłem ze schizofrenii nie da się zapobiegać albo się jej dostanie albo nie. Ale nadal chciał bym żeby mi ktos powiedział skąd wynikały moje poprzednie objawy „wariowania” i powiedział że jak będę abstrakcyjnie myślał to nie zapadne na żadną schizofrenie. Potem pojawiła się nerwica jakaś lękowa gdzie głównym strachem było to ze nie będzie już jak kiedyś, ciężkie poranki wypelnione zawodem i pustką. Od kilku dni z kolei kiedy mam takie coś że ciężko mi się myśli myśle sobie „a co jeśli/gdyby” i mam pustke w głowie nie potrafie się nad niczym zastanowić co mnie przeraża.
5 odpowiedzi
Dzień dobry. Nie popada się w schizofrenię od abstrakcyjnego myślenia. Objawy opisane przez Pana dotyczą lęku o swoje zdrowie i życie, który jest naturalną emocją. Nie wiemy dokładnie dlaczego przybiera w Pańskim przypadku taką właśnie, męczącą formę, a jedynie to, że zapoczątkowało go zdarzenie z uderzeniem w głowę. Myślę, że w tej sytuacji przydatna mogłaby być wizyta u psychoterapeuty, który wspólnie z Panem prześledziłby mechanizm powstawania objawów i mógł zaplanować proces wychodzenia z nich. Pozdrawiam serdecznie.
Witam, proces dorastania i stawania się osobą dorosłą, to jeden z najtrudniejszych momentów w naszym rozwoju. Psychoterapia mogłaby przynieść ulgę i zrozumienie, co się dzieje. Przepełnia Pana niepokój i lęk przed zwariowaniem, takie stany umysłu zdarzają się wielu osobom i nie wiążą się z ryzykiem zachorowania. Powodzenia.
Życie w przekonaniu, że jest się chory to kiepska sprawa. Chyba jeszcze gorszym pomysłem na życie jest uporczywe szukanie uzasadnienia dla tych przekonań. Wydaje się, że najlepszym rozwiązaniem w Pana przypadku będzie odcięcie się na jakiś czas od wujka googla - dział psychiatria. Proszę uwierzyć na słowo, jak się chce znaleźć, znajdzie się na pewno, tylko po co ?
Dziękuję, że podzieliłeś się swoją historią. To, co przeżywasz, jest bardzo trudne i może wydawać się przytłaczające, szczególnie gdy wiąże się z obawami o własne zdrowie psychiczne. Postaram się pomóc Ci zrozumieć Twoje doświadczenia i dać kilka wskazówek, jak sobie z nimi radzić. 1. Skąd mogą pochodzić Twoje objawy? Twoje objawy – poczucie zmęczenia psychicznego, natrętne myśli, lęki, obawa o schizofrenię, trudność w myśleniu – mogą wynikać z kilku przyczyn, które niekoniecznie mają związek z poważną chorobą psychiczną. Oto kilka możliwości: A. Reakcja na stres i lęk Silny stres, np. związany z obawami po urazie głowy, mógł wywołać reakcję lękową. Lęk często prowadzi do objawów, takich jak: Natrętne myśli (np. nadmierne sprawdzanie pisowni lub inne „dziwne” zachowania). Trudności z koncentracją i myśleniem (lęk obciąża układ nerwowy, co może wpływać na jasność myślenia). Uczucie pustki w głowie lub zmęczenia psychicznego. B. Hipochondria (lęk o zdrowie) Twoje obawy o schizofrenię i zdrowie psychiczne mogą być wynikiem hipochondrii. To stan, w którym nadmiernie interpretujemy normalne odczucia ciała i umysłu jako oznaki poważnej choroby. W Twoim przypadku, lęk o zdrowie mógł sprawić, że zacząłeś „wsłuchiwać się” w swoje myśli i reakcje, co tylko nasiliło objawy. C. Nerwica lękowa Opisujesz objawy, które są bardzo typowe dla nerwicy lękowej, np.: Obawy o przyszłość („co jeśli już nigdy nie będzie tak jak kiedyś”). Trudności z porankami (uczucie pustki i przytłoczenia). Lęk przed własnymi myślami (np. obawa przed „wariowaniem”). D. Samoobserwacja i "nadmierne monitorowanie" Twoje dokładne analizowanie swojego myślenia, odczuwanie pustki czy natręctwa związane z „poprawnym pisaniem” mogą wynikać z nadmiernego skupienia się na własnym umyśle. To zjawisko nazywamy nadmiernym monitorowaniem siebie, które często nasila niepokój i prowadzi do spirali lęku. 2. Czy Twoje objawy wskazują na schizofrenię? To naturalne, że lęk o schizofrenię może wydawać się przerażający. Ważne jest jednak, abyś pamiętał o kilku faktach: Schizofrenia nie zaczyna się nagle od takich objawów jak lęk czy natrętne myśli. Zwykle poprzedzają ją głębsze zmiany w funkcjonowaniu (np. wycofanie społeczne, utrata zainteresowań), których Ty nie opisujesz. Twój psychiatra nie stwierdził schizofrenii po dokładnym wywiadzie, co oznacza, że Twoje objawy są najprawdopodobniej związane z lękiem, a nie poważną chorobą psychiczną. To, że myślisz „abstrakcyjnie” lub masz natrętne myśli, nie oznacza, że zachorujesz na schizofrenię. Natrętne myśli są objawem lęku, a nie schizofrenii. 3. Twoje aktualne trudności – pustka w głowie i lęk przed myśleniem Opisujesz, że masz trudności z myśleniem i przeraża Cię to, że „nie możesz się nad niczym zastanowić”. To również może wynikać z lęku: Lęk powoduje, że umysł jest „zablokowany”, co prowadzi do uczucia pustki. Im bardziej starasz się „zmusić się” do myślenia, tym bardziej nasilają się te objawy – to jak próba zaśnięcia na siłę, która zwykle kończy się niepowodzeniem. 4. Jak sobie z tym poradzić? A. Zrozum swoje lęki Praca nad lękiem wymaga zrozumienia, że Twoje myśli nie są groźne. Możesz spróbować powiedzieć sobie: „Te myśli są tylko wynikiem lęku – to minie.” „Nie muszę kontrolować swoich myśli, mogę pozwolić im być.” B. Praktykuj akceptację myśli Zamiast próbować walczyć z myślami, które Cię przerażają, spróbuj je zaakceptować. Technika ta, stosowana w terapii poznawczo-behawioralnej, polega na: Zauważeniu myśli („Pojawiła się myśl, że nie potrafię myśleć”). Nazwaniu jej („To jest tylko myśl, a nie fakt”). Pozwoleniu jej odejść, jakby była chmurą na niebie. C. Skup się na działaniu, a nie na analizowaniu Kiedy odczuwasz pustkę lub trudność w myśleniu, spróbuj zaangażować się w jakieś proste, fizyczne działanie, które odciągnie Twoją uwagę od lęku, np.: Krótki spacer. Słuchanie muzyki. Zajęcie się czymś manualnym (rysowanie, układanie puzzli itp.). D. Praca z terapeutą CBT Terapia poznawczo-behawioralna jest bardzo skuteczna w pracy z lękami, natrętnymi myślami i uczuciem pustki. Terapeuta pomoże Ci zidentyfikować schematy myślenia, które nasilają Twój lęk, i nauczy Cię, jak je zmieniać. E. Dbanie o ciało Regularna aktywność fizyczna, np. bieganie lub ćwiczenia, może pomóc w obniżeniu poziomu lęku. Staraj się unikać nadmiaru kofeiny, która może nasilać uczucie niepokoju. Twoje objawy nie wskazują na schizofrenię, ale są wynikiem stresu, lęku i nadmiernego skupienia na swoim umyśle. Możesz z nimi pracować, ucząc się akceptować swoje myśli i nie nadawać im nadmiernego znaczenia. Ważne, abyś pamiętał, że lęk i natrętne myśli są odwracalne, a ich intensywność zmniejszy się, gdy nauczysz się lepiej radzić sobie z reakcjami swojego ciała i umysłu. Jeśli czujesz, że te objawy Cię przytłaczają, zachęcam Cię do konsultacji z terapeutą CBT, który pomoże Ci krok po kroku zrozumieć swoje myśli i nauczyć się technik ich regulowania. Z czasem poczujesz się lepiej!
Rozumiem, że to, co Pan przeżywa, jest bardzo trudne. Choć internet nie jest miejscem do stawiania diagnozy, to opisane przez Pana objawy – lęk, uczucie pustki, zamartwianie się, strach przed „wariowaniem” czy trudności z myśleniem – mogą wskazywać na zaburzenie lękowe, najpewniej uogólnione zaburzenie lękowe (GAD). W GAD często pojawia się ciągłe napięcie, trudność w koncentracji, poranne przygnębienie czy obawa, że „nic już nie będzie jak kiedyś”. To, że boi się Pan swoich myśli lub przyszłości, nie oznacza schizofrenii – to typowy objaw lęku. Zachęcam do kontaktu z psychiatrą oraz rozpoczęcia psychoterapii. Wsparcie specjalisty pomoże lepiej zrozumieć objawy i odzyskać spokój.
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.




