Szanowni Doktorzy, Proszę o pilną radę. Mam 22 lata, jestem wysportowany, ale obciążony rodzinnie c
1
odpowiedzi
Szanowni Doktorzy,
Proszę o pilną radę. Mam 22 lata, jestem wysportowany, ale obciążony rodzinnie cukrzycą (T1 i T2). Ostatnio żyję w dużym stresie, eksperymentowałem z dietą i snem.
Po posiłkach (nawet zbilansowanych jak kurczak z ryżem) odczuwam skrajne znużenie i ziewam. Założyłem sensor. Ku mojemu przerażeniu, nawet po posiłkach białkowo-tłuszczowych z warzywami, cukier skacze do 150 mg/dL, by w 30 minut spaść do 100-105.
Czy taki gwałtowny skok i spadek są normalne? Czy to może być hipoglikemia reaktywna (mimo braku niskich wartości)?
Najważniejsze pytanie: Mam skierowanie na badania (m.in. krzywa). Czy powinienem je zrobić natychmiast, póki mam te objawy, czy "dać ciału odpocząć" kilka dni po ostatnich stresach?
Nie wiem już, co jeść, czuję się bezradny. Błagam o wskazówkę co robić dalej, gdzie szukać rozwiązania
Proszę o pilną radę. Mam 22 lata, jestem wysportowany, ale obciążony rodzinnie cukrzycą (T1 i T2). Ostatnio żyję w dużym stresie, eksperymentowałem z dietą i snem.
Po posiłkach (nawet zbilansowanych jak kurczak z ryżem) odczuwam skrajne znużenie i ziewam. Założyłem sensor. Ku mojemu przerażeniu, nawet po posiłkach białkowo-tłuszczowych z warzywami, cukier skacze do 150 mg/dL, by w 30 minut spaść do 100-105.
Czy taki gwałtowny skok i spadek są normalne? Czy to może być hipoglikemia reaktywna (mimo braku niskich wartości)?
Najważniejsze pytanie: Mam skierowanie na badania (m.in. krzywa). Czy powinienem je zrobić natychmiast, póki mam te objawy, czy "dać ciału odpocząć" kilka dni po ostatnich stresach?
Nie wiem już, co jeść, czuję się bezradny. Błagam o wskazówkę co robić dalej, gdzie szukać rozwiązania
Szanowny Panie,
dziękuję za bardzo konkretne przedstawienie sytuacji ,zarówno pod kątem objawów, jak i dotychczasowych działań z Pana strony. To, że w tak młodym wieku podejmuje Pan tak świadomą próbę zrozumienia sygnałów własnego organizmu, zasługuje na uznanie. Już odpowiadam, krok po kroku. Opisane przez Pana objawy jal wyraźne zmęczenie i ziewanie po posiłkach, zauważalny wzrost glikemii nawet po białkowo-tłuszczowych potrawach, a następnie jej szybki spadek mogą rzeczywiście wskazywać na pewną niestabilność gospodarki glukozowo-insulinowej, nawet jeśli nie dochodzi do klasycznej hipoglikemii (czyli spadku poniżej 70 mg/dL). Reaktywna hipoglikemia ma różne postacie, niekiedy kliniczna postać może występować przy wartościach glukozy jeszcze mieszczących się w normie, jeśli tempo spadku cukru jest szybkie, a organizm odbiera to jako deficyt energetyczny.
Skok glikemii do 150 mg/dL po posiłku o niskim ładunku glikemicznym (np. białko z warzywami) może być nietypowy i warto go wyjaśnić. Jeśli następnie glukoza spada o 40-50 mg/dL w ciągu 30 minut, a pojawiają się objawy zmęczenia, znużenia, senności, niepokoju lub drażliwości , to mimo braku hipoglikemii laboratoryjnej, organizm może przeżywać ten spadek jako względne niedocukrzenie. Jest to sytuacja, którą czasem określamy jako funkcjonalna nietolerancja glukozy lub faza przedkliniczna zaburzeń metabolicznych i nie oznacza ona choroby, ale zdecydowanie uzasadnia dokładniejszą ocenę.
Najważniejsze pytanie, które Pan zadał: czy wykonać badania teraz, czy poczekać?
W mojej opinii proszę wykonać badania teraz, właśnie w tym momencie, kiedy objawy są obecne. To stan organizmu w tym konkretnym układzie (po stresie, po zmianach snu i diety) generuje objawy, które warto zarejestrować. Oczywiście warto się regenerować i ograniczyć stres w dłuższej perspektywie, ale nie powinno to być warunkiem wykonania diagnostyki. Odłożenie badań może spowodować, że wyniki będą fałszywie uspokajające, jeśli objawy przejściowo się wyciszą. Prawdziwa odpowiedź kryje się w aktualnej reaktywności Pana organizmu, a nie w jego "najlepszym" stanie.
Proponowane badania (jeśli nie zostały jeszcze zlecone):
– krzywa glukozowa i insulinowa: glukoza i insulina na czczo, po 30’, 60’, 90’, 120’ (czasem również po 180’),
– poziom C-peptydu (na czczo),
– profil lipidowy (cholesterol całkowity, LDL, HDL, trójglicerydy),
– kortyzol poranny,
– TSH, FT4, ewentualnie FT3,
– elektrolity,
– HbA1c (hemoglobina glikowana) – przydatna do oceny ogólnego poziomu glukozy w ostatnich 2–3 miesiącach,
– ewentualnie glukagon, glukagon-like peptide-1 (GLP-1), jeśli objawy będą trudne do wyjaśnienia klasycznymi badaniami.
Dodatkowo, ponieważ używa Pan sensora– proszę kontynuować jego noszenie i zapisywać reakcje glikemii na konkretne posiłki oraz okoliczności (godzina snu, aktywność, stres). Taka dokumentacja jest niezwykle cenna w ocenie dynamicznej i może pomóc specjaliście precyzyjnie odczytać wzorce metaboliczne.
Do czasu badań bardzi proszę :
– unikać dużych porcji węglowodanów prostych,
– komponować posiłki w układzie: źródło białka + zdrowy tłuszcz + węglowodany złożone + warzywa,
– nie trenować intensywnie na czczo lub tuż po posiłku,
– unikać długich przerw między posiłkami (zwłaszcza przy uczuciu znużenia),
– spać regularnie, nawet kosztem skrócenia intensywności innych aktywności.
Podsumowując:
Pańska sytuacja nie jest rzadkością u młodych, aktywnych osób z genetycznym obciążeniem cukrzycą. Objawy, które Pan opisuje, są najprawdopodobniej przejawem przejściowej, funkcjonalnej nietolerancji glukozy lub reaktywności insulinowej ,niekoniecznie choroby, ale stanu, który warto uchwycić, zrozumieć i ewentualnie modyfikować we wczesnym etapie. Proszę wykonać badania teraz, kontynuować monitorowanie glikemii i zadbać o odpoczynek w równoległym trybie – nie odwlekając diagnostyki. W razie potrzeby, chętnie pomogę z interpretacją wyników.
Z poważaniem,
Dr n. med. Marek Derkacz
specjalista chorób wewnętrznych
specjalista diabetolog
specjalista endokrynolog
dziękuję za bardzo konkretne przedstawienie sytuacji ,zarówno pod kątem objawów, jak i dotychczasowych działań z Pana strony. To, że w tak młodym wieku podejmuje Pan tak świadomą próbę zrozumienia sygnałów własnego organizmu, zasługuje na uznanie. Już odpowiadam, krok po kroku. Opisane przez Pana objawy jal wyraźne zmęczenie i ziewanie po posiłkach, zauważalny wzrost glikemii nawet po białkowo-tłuszczowych potrawach, a następnie jej szybki spadek mogą rzeczywiście wskazywać na pewną niestabilność gospodarki glukozowo-insulinowej, nawet jeśli nie dochodzi do klasycznej hipoglikemii (czyli spadku poniżej 70 mg/dL). Reaktywna hipoglikemia ma różne postacie, niekiedy kliniczna postać może występować przy wartościach glukozy jeszcze mieszczących się w normie, jeśli tempo spadku cukru jest szybkie, a organizm odbiera to jako deficyt energetyczny.
Skok glikemii do 150 mg/dL po posiłku o niskim ładunku glikemicznym (np. białko z warzywami) może być nietypowy i warto go wyjaśnić. Jeśli następnie glukoza spada o 40-50 mg/dL w ciągu 30 minut, a pojawiają się objawy zmęczenia, znużenia, senności, niepokoju lub drażliwości , to mimo braku hipoglikemii laboratoryjnej, organizm może przeżywać ten spadek jako względne niedocukrzenie. Jest to sytuacja, którą czasem określamy jako funkcjonalna nietolerancja glukozy lub faza przedkliniczna zaburzeń metabolicznych i nie oznacza ona choroby, ale zdecydowanie uzasadnia dokładniejszą ocenę.
Najważniejsze pytanie, które Pan zadał: czy wykonać badania teraz, czy poczekać?
W mojej opinii proszę wykonać badania teraz, właśnie w tym momencie, kiedy objawy są obecne. To stan organizmu w tym konkretnym układzie (po stresie, po zmianach snu i diety) generuje objawy, które warto zarejestrować. Oczywiście warto się regenerować i ograniczyć stres w dłuższej perspektywie, ale nie powinno to być warunkiem wykonania diagnostyki. Odłożenie badań może spowodować, że wyniki będą fałszywie uspokajające, jeśli objawy przejściowo się wyciszą. Prawdziwa odpowiedź kryje się w aktualnej reaktywności Pana organizmu, a nie w jego "najlepszym" stanie.
Proponowane badania (jeśli nie zostały jeszcze zlecone):
– krzywa glukozowa i insulinowa: glukoza i insulina na czczo, po 30’, 60’, 90’, 120’ (czasem również po 180’),
– poziom C-peptydu (na czczo),
– profil lipidowy (cholesterol całkowity, LDL, HDL, trójglicerydy),
– kortyzol poranny,
– TSH, FT4, ewentualnie FT3,
– elektrolity,
– HbA1c (hemoglobina glikowana) – przydatna do oceny ogólnego poziomu glukozy w ostatnich 2–3 miesiącach,
– ewentualnie glukagon, glukagon-like peptide-1 (GLP-1), jeśli objawy będą trudne do wyjaśnienia klasycznymi badaniami.
Dodatkowo, ponieważ używa Pan sensora– proszę kontynuować jego noszenie i zapisywać reakcje glikemii na konkretne posiłki oraz okoliczności (godzina snu, aktywność, stres). Taka dokumentacja jest niezwykle cenna w ocenie dynamicznej i może pomóc specjaliście precyzyjnie odczytać wzorce metaboliczne.
Do czasu badań bardzi proszę :
– unikać dużych porcji węglowodanów prostych,
– komponować posiłki w układzie: źródło białka + zdrowy tłuszcz + węglowodany złożone + warzywa,
– nie trenować intensywnie na czczo lub tuż po posiłku,
– unikać długich przerw między posiłkami (zwłaszcza przy uczuciu znużenia),
– spać regularnie, nawet kosztem skrócenia intensywności innych aktywności.
Podsumowując:
Pańska sytuacja nie jest rzadkością u młodych, aktywnych osób z genetycznym obciążeniem cukrzycą. Objawy, które Pan opisuje, są najprawdopodobniej przejawem przejściowej, funkcjonalnej nietolerancji glukozy lub reaktywności insulinowej ,niekoniecznie choroby, ale stanu, który warto uchwycić, zrozumieć i ewentualnie modyfikować we wczesnym etapie. Proszę wykonać badania teraz, kontynuować monitorowanie glikemii i zadbać o odpoczynek w równoległym trybie – nie odwlekając diagnostyki. W razie potrzeby, chętnie pomogę z interpretacją wyników.
Z poważaniem,
Dr n. med. Marek Derkacz
specjalista chorób wewnętrznych
specjalista diabetolog
specjalista endokrynolog
Uzyskaj odpowiedzi dzięki konsultacji online
Jeśli potrzebujesz specjalistycznej porady, umów konsultację online. Otrzymasz wszystkie odpowiedzi bez wychodzenia z domu.
Pokaż specjalistów Jak to działa?
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.