Problem z dzieckiem po śmierci brata.

Witam serdecznie Panią, rozumiem przedstawiony przez Panią problem, uważam, że najlepiej by Pani się skontaktowała ze mną i zobaczymy, jaka byłaby najlepsza interwencja, tak trudno odpowiedzieć na to pytanie. Uważam też, że może na tym etapie, dla syna mógłby to być pewien stres, to jeszcze chłopiec, Serdecznie zapraszam i pozdrawiam

Nie ma innego sposobu, jak tylko rozmawiać. Myślę, że terapia rodzinna mogłaby pomóc - to znaczy wspólna terapia Pani i syna. W czasie wspólnego spotkania, nawet gdyby syn nie chciał mówić, będzie słuchał, tego co powie Pani i co dopowie terapeuta. Z czasem powinien się otworzyć. W ostatnich latach syn stracił w gruncie rzeczy dwie najbliższe osoby - ojca i brata, to bardzo trudne doświadczenie. Nic dziwnego, że martwi się o Panią, tym bardziej, że jest jeszcze w wieku, kiedy najważniejsza jest rodzina.

Witam Panią serdecznie,

Pani syn dużo przeszedł jak swój wiek i nic dziwnego, że się Pani o niego martwi. Syn zapewne potrzebuje konkretnej pracy terapeutycznej z psychoterapeutą specjalizującym się w pracy z dziećmi i młodzieżą. Proszę poszukać takiego specjalisty i umówić syna. Ja zwykle pracuję z osobami dorosłymi dlatego nie mogę pomóc.

Pozdrawiam,
Michał Grasza

Dobry wieczór
To rzeczywiście bardzo trudna sytuacja dla Pani i Pani najbliższych. Myślę, że pomoc psychoterapeuty byłaby wskazana. Pozdrawiam serdecznie.

Droga Pani, każdy człowiek przeżywa żałobę na swój sposób i przez różny czas. Dzieci radzą sobie ze stratą inaczej niż dorośli. Pani syn w niedługim czasie stracił 2 bliskie osoby - najpierw z rodziny odszedł tata, co z pewnością mogło obciążyć chłopca emocjonalnie, a następnie jak rozumiem w sposób traumatyczny musiał pożegnać brata. Z pewnością i dla Pani są to również bardzo trudne doświadczenia. Konsultacja psychologiczna może być niewystarczająca do poradzenia sobie z tak obciążającymi przeżyciami. Sugerowałabym psychoterapię rodzinną, w miarę możliwości z udziałem również taty dziecka, a jeśli byłoby to nierealne to przynajmniej Pani z synem. Jeśli mieszka Pani w Warszawie lub bliskiej okolicy i chciałaby Pani skorzystać z mojej pomocy proszę o kontakt prywatny. Znajdzie mnie Pani na Facebooku lub poprzez stronę internetową mojego gabinetu - wystarczy wpisać w wyszukiwarkę imię i nazwisko. Życzę dużo siły i pozdrawiam Grażyna Redlisiak

Dzień dobry,
Pani i syna sytuacja wymaga pomocy psychologa psychoterapeuty, polecam terapię systemową. Jej założeniem jest praca na zasobach. Korespondencyjnie pomoc może w takim przypadku przynieść dużo szkody. W pewnych okresach życia młodego człowieka rodzicowi jest najtrudniej przynieść pomoc. Jest to związane z fazami rozwojowymi.
Pozdrawiam.

Witam myśle ze syn powinien byc pod opieka mądrego teraputy Pani bedzie trudno działać samodzielnie.Jest chłopcem nadwrażliwym i zdecydowanie trudno mu sobie poradzić z problemem straty brata. Proszę nie zniechęcać sie i szukać dotąd aż znajdzie Pani dobrego terapeutę. Ja chętnie popracuje z synem lub polecę kogoś kompetentnego.Pozdrawiam serdecznie.

Dzień dobry!
Pani pytanie dtarło do nie dopiero wczoraj (choć, sądząc po dacie, zadała je Pani pół roku wcześniej).Czy znalazła już Pani pomoc dla syna i dla siebie? Czasem, gdy dziecko ma trudności pomaga też zmiana postawy rodzica i umiejętna rozmwaz własnym dzieckiem, ale też wiele działań niewerbalnych(przytulanie, drobne działania budujące poczucie bezpieczeństwa). I Pani i syn mierzycie się ze stratą i żałobą po tej stracie. Jeżeli nadal potrzebujecie Pani pomocy, zapraszam na rozmowę.
Pozdrawiam i życzę dużo siły

Witam Panią serdecznie, znaleźliście się w bardzo trudnej sytuacji życiowej - Pani i Pani syn. To, czego doświadczyliście Państwo, to b. trudne, traumatyczne. Pani, jak również synowi zabrakło już zasobów, po które moglibyście sięgać w sytuacjach trudnych życiowo. Najlepszym jednak rozwiązaniem będzie, jeśli zarówno Pani, jak i syn zapiszecie się na psychoterapię. Tylko proszę pamiętać: proszę się zapisać na konsultację do psychoterapeuty a nie do psychologa. Pani, jak i syn raczej potrzebujecie systematycznej psychoterapii a nie konsultacji czy porad psychologicznych. Pomoc psychologiczna może tu okazać się niewystarczająca. Chyba że psycholog jest także z wykształcenia psychoterapeutą, to wówczas zmienia postać rzeczy. Pozdrawiam