Około tygodnia temu rozpoczęła się przerwa w zwiazku z moją dziewczyną. Mimo planów na wspólne miesz
3
odpowiedzi
Około tygodnia temu rozpoczęła się przerwa w zwiazku z moją dziewczyną. Mimo planów na wspólne mieszkanie oraz rocznicowych (jesteśmy ze sobą od prawie dwóch lat i zbliża nam się rocznica w sierpniu) ostatnio często się kłóciliśmy o nawet prozaiczne rzeczy. Dzieląca nas odległość to ok. 170 km, ona jest typem introwertyczki, ja przeciwnie, natomiast różnica wieku między nami to 4 lata. Ostatnio oboje mamy stresujący okres w naszych życiach, choroba mojej mamy, jak i problemy rodzinne u partnerki,ale zawsze byliśmy dla siebie wsparciem. Wg mnie problemem było złamanie równowagi zaangażowania (po około roku bardziej zacząłem się udzielać w naszej relacji). Partnerka wydawała się wycofywać, ostatnio odmówiła spotkania. Dostawałem sprzeczne sygnały, gdyż wydawało mi się, że na naszym wyjeździe (2 tygodnie przed jej checią rozstania) wszystko sobie wyjaśniliśmy i wyznalismy miłość. Tydzień temu zadzwoniła do mnie, wyznając iż jestem cudownym chłopakiem, najlepszym jakiego miała i wie, że błbym dla niej w stanie zrobić wszystko ale ostatnimi czasy nie jest pewna uczuć do mnie, czy to jednak miłość czy przyjaźń, płakała w trakcie tego wyznania. Przez większość czasu układało się nam dobrze, widziałem isłysałem od jej przyjaciółek że jest szczęśliwa, niemniej ostatnie pasmo kłótni i mojego narzucania się najpr. spowodowały odsuniecie się dziewczyny. Zgodziła się na miesiąc przerwy, ale bez obietnicy że do siebie wrócimy. Mimo upłynięcia 8 dni dalej się nie pozbierałem. Chciałbym ją odzyskać. Czy przerwa w tym przypadku jest dobrym rozwiązaniem? Jakie kroki podjąć dalej? Dziękuję za poradę.
Dziewczyna powiedziała, że nie jest pewna swoich uczuć i potrzebuje separacji. Może trzeba jej posłuchać. Nie da się kogoś zmusić do tego, żeby coś poczuł. Pozdrawiam. Agnieszka Gudaniec
Dzień dobry, przede wszystkim powinien Pan uznać wolę byłej partnerki. Jednakże proszę unikać nadinterpretacji tego co mogło być powodem jej decyzji. Z jednej strony pisze Pan, że podczas zerwania określiła jaki ma stosunek co do pana osoby oraz jak Pana widzi, czyli jako cudownego chłopaka, najlepszego jakiego miałam aż drugiej strony obwinia się pan o rozstanie. Przyczyny podjęcia jej decyzji mogą być różne i bardzo złożone ale z tego co Pan napisał nie ma Pan podstaw do obwiniania siebie. Czasami tak jest, że ludzie zmierzają w dwóch różnych kierunkach i to jest powodem rozstania, a czasami problemy u jednej ze stron mogą się gromadzić i decyduje się na zakończenie relacji. Pozdrawiam!
Rozumiem, że przeżywasz trudny czas po rozpoczęciu przerwy w związku. To naturalne, że po ośmiu dniach wciąż odczuwasz silne emocje i zastanawiasz się, jak odzyskać relację, która jest dla Ciebie ważna.
Z perspektywy psychologicznej, przerwa w związku może pełnić różne funkcje. W Waszym przypadku wydaje się, że Twoja partnerka potrzebuje przestrzeni, aby uporządkować swoje uczucia i przemyśleć, czego naprawdę chce. Introwertyczny charakter Twojej dziewczyny w połączeniu ze stresującym okresem w jej życiu mógł sprawić, że poczuła się przytłoczona intensywnością relacji.
Czy przerwa jest dobrym rozwiązaniem? Może być, jeśli:
- Oboje traktujecie ten czas jako możliwość refleksji, a nie jako "przedsionek" do rozstania
- Ustaliliście jasne granice i oczekiwania co do tego, jak ta przerwa ma wyglądać (np. czy kontaktujecie się w ogóle, czy możecie spotykać się z innymi osobami)
- Oboje zamierzacie wykorzystać ten czas konstruktywnie
Co możesz zrobić w tej sytuacji:
1. Uszanuj jej potrzebę przestrzeni - choć może to być trudne, respektowanie jej prośby o przerwę pokazuje, że szanujesz jej granice i potrzeby.
2. Skup się na sobie - wykorzystaj ten czas na autorefleksję. Zastanów się, co mogło prowadzić do częstych kłótni, jak możesz pracować nad swoimi reakcjami w konfliktach, i co dla Ciebie jest najważniejsze w związku.
3. Zadbaj o swoje samopoczucie - spędzaj czas z przyjaciółmi, rozwijaj zainteresowania, dbaj o zdrowie fizyczne i psychiczne. Pomoże Ci to nie tylko przetrwać ten trudny okres, ale też pokazać partnerce (jeśli wrócicie do siebie), że jesteś osobą zrównoważoną i niezależną.
4. Zastanów się nad wzorcami komunikacji w Waszym związku - wspomniałeś o "narzucaniu się", co może sugerować, że Twój styl komunikacji mógł być odbierany jako przytłaczający dla introwertycznej osoby.
5. Jeśli ustaliliście, że możecie się kontaktować, rozmawiaj z nią w sposób niewymagający, okazując zainteresowanie jej samopoczuciem bez naciskania na rozmowy o przyszłości związku.
Pamiętaj, że niezależnie od wyniku tej przerwy, Twoje uczucia i potrzeby są ważne. Jeśli po miesiącu Twoja partnerka wciąż będzie niepewna, warto otwarcie porozmawiać o Waszych oczekiwaniach i o tym, czy istnieje perspektywa na wspólną przyszłość.
Nie ma gwarancji, że związek przetrwa, ale konstruktywne podejście do tej przerwy może dać Wam obojgu lepszy wgląd w to, czego naprawdę chcecie - zarówno indywidualnie, jak i jako para.
Czy któraś z tych sugestii wydaje Ci się szczególnie pomocna w Twojej sytuacji?
Z perspektywy psychologicznej, przerwa w związku może pełnić różne funkcje. W Waszym przypadku wydaje się, że Twoja partnerka potrzebuje przestrzeni, aby uporządkować swoje uczucia i przemyśleć, czego naprawdę chce. Introwertyczny charakter Twojej dziewczyny w połączeniu ze stresującym okresem w jej życiu mógł sprawić, że poczuła się przytłoczona intensywnością relacji.
Czy przerwa jest dobrym rozwiązaniem? Może być, jeśli:
- Oboje traktujecie ten czas jako możliwość refleksji, a nie jako "przedsionek" do rozstania
- Ustaliliście jasne granice i oczekiwania co do tego, jak ta przerwa ma wyglądać (np. czy kontaktujecie się w ogóle, czy możecie spotykać się z innymi osobami)
- Oboje zamierzacie wykorzystać ten czas konstruktywnie
Co możesz zrobić w tej sytuacji:
1. Uszanuj jej potrzebę przestrzeni - choć może to być trudne, respektowanie jej prośby o przerwę pokazuje, że szanujesz jej granice i potrzeby.
2. Skup się na sobie - wykorzystaj ten czas na autorefleksję. Zastanów się, co mogło prowadzić do częstych kłótni, jak możesz pracować nad swoimi reakcjami w konfliktach, i co dla Ciebie jest najważniejsze w związku.
3. Zadbaj o swoje samopoczucie - spędzaj czas z przyjaciółmi, rozwijaj zainteresowania, dbaj o zdrowie fizyczne i psychiczne. Pomoże Ci to nie tylko przetrwać ten trudny okres, ale też pokazać partnerce (jeśli wrócicie do siebie), że jesteś osobą zrównoważoną i niezależną.
4. Zastanów się nad wzorcami komunikacji w Waszym związku - wspomniałeś o "narzucaniu się", co może sugerować, że Twój styl komunikacji mógł być odbierany jako przytłaczający dla introwertycznej osoby.
5. Jeśli ustaliliście, że możecie się kontaktować, rozmawiaj z nią w sposób niewymagający, okazując zainteresowanie jej samopoczuciem bez naciskania na rozmowy o przyszłości związku.
Pamiętaj, że niezależnie od wyniku tej przerwy, Twoje uczucia i potrzeby są ważne. Jeśli po miesiącu Twoja partnerka wciąż będzie niepewna, warto otwarcie porozmawiać o Waszych oczekiwaniach i o tym, czy istnieje perspektywa na wspólną przyszłość.
Nie ma gwarancji, że związek przetrwa, ale konstruktywne podejście do tej przerwy może dać Wam obojgu lepszy wgląd w to, czego naprawdę chcecie - zarówno indywidualnie, jak i jako para.
Czy któraś z tych sugestii wydaje Ci się szczególnie pomocna w Twojej sytuacji?
Podobne pytania
- Czy ukąszenie przez larwę kleszcza (ok. 1 mm) może skutkować odkleszczowym zapaleniem opon mózgowych albo boreliozą. Kleszcz został wyciągnięty tydzień temu, ślad po ukąszeniu zniknął niemal natychmiast, nie ma rumienia ani innych objawów. Jak długo powinnam się obserwować?
- Mam 33 lata, mam chorobę zwyrodnieniowa dolnego odcinka ledzwiowego, trzy wypukliny, zmniejszone i odwodnione dyski, które uciskaja mi nerwy i odczuwam bardzo silny ból promieniujacy do kolan. Od czterech miesięcy jestem na lekach przeciwbólowych i przeciwazpalnych. Obecnie czekam na wizytę do neurochirurga.…
- Mam dość nietypowy problem. Zacząłem odczuwać pulsowanie jąder. Dochodzi do tego również ból w podbrzuszu, często brzuch jest wzdęty. Wydaje mi się że to przez stres ale czy powinienem iść z tym do urologa i wykonać USG? Byłem miesiąc temu na badaniu to sprawdził czy nie mam raka jądra tak przy okazji…
- Torbiel prawej nerki (Bośniak 2 ) wrósł o 4 mm wyciągu roku czy to coś złego ?
- Czy ponizsze wyniki są ok? Martwię się o cholesterol. Glukoza na czczo: 85 glukoza po posilku 1 godzina 115 cholesterol 214( norma 115=190) HDL 64,5 LDL 133 nie hdl 150 trojglicerydy 85 potas 4,56 (norma 3,5-5,1) magnez 2,23 (1,9-2,5) wit d3 45 B12 583 (180-914)
- Mam 50 lat jestem kobieta id dwóch tygodni złe się czuje mam zawroty głowy leki boje się wyjść z domu na depresje lekowa choruje od 20 lat leki które brałam wcześniej to anafranil 75 mg i nitrazepam od 2 lat biorę nitrazepam i faxsolet er 150 mg wszystko było dobrze leki ustały sama wychodziłam z domu…
- Od paru lat mam mety przed oczami ..w dodatku jestem senna czy To cos poważnego?wyniki mam bardzo dobre ..Nie wykryto mi cukrzycy
- Co to może być ? Mam 21 lat i od 1,5roku ( w ciagu ostanich ok 7 miesięcy dość intensywnie )zmagam się z obnizonym nastrojem ,brakiem sił, do tego stopnia że nie mogę nawet wstać z łóżka,jeśli już jednak stanie się tak że ktoś zmusi mnie do wstania to każda czynnosc którą mam wykonać doprowadza mnie…
- Szukam dobrego środka p.bolowego. Mam stenosę lędźwiową i zapalenie nerwów. Doustnie już powoli nie mogę przyjmować,ze względu na działania uboczne. Z góry dziękuję za odpowiedź.
- Od bardzo dawna miewam zawroty głowy (bez bólu głowy) boli kark, ramiona które sa bardzo spięte (dodam ze bardzo sie garbie) Jaka moze byc przyczyna tych moich ciągłych zawrotów Pozdrawiam
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Masz podobny problem? Ci specjaliści mogą Ci pomóc:
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.