Odczuwam strach czy niepokój albo jedno i drugie kiedy, co się prawie wcale nie zdarza, mam miec lep

Dzień dobry,
objawy które Pan opisuje warto skonsultować ze specjalistą poruszającym się w nurcie poznawczo behawioralnym i terapii schematu. Odczuwane emocje i dyskomfort są naturalne i zrozumiałe w sytuacji do której porównuje Pan wyrzuty sumienia i odczuwaną nienawiść. Są to tematy znane psychologii bardzo dobrze więc jeżeli jest Pan zdecydowany na pracę własną - jest szansa na poprawę. Jak napisałam powyżej z tego typu zagadnieniami warto zwrócić się ku wymienionym kierunkom.
Pozdrawiam.

Z opisu, który podałeś, wynika, że doświadczasz silnych emocji, zwłaszcza lęku, niepokoju, wyrzutów sumienia i niskiego poczucia własnej wartości. To są trudne uczucia i jest zrozumiałe, że czujesz się przytłoczony.

W takich sytuacjach ważne jest, abyś skonsultował się z profesjonalistą ds. zdrowia psychicznego, takim jak psycholog czy psychiatra. Oni będą w stanie przeprowadzić dokładną ocenę Twojego stanu psychicznego i zaproponować odpowiednie formy terapii czy leczenia, jeśli to będzie konieczne.

Oto kilka kroków, które możesz podjąć, aby zacząć radzić sobie z obecnymi uczuciami:

- Skonsultuj się z profesjonalistą
- Rozmowa z bliskimi o swoich uczuciach może być ważnym krokiem. Wsparcie ze strony rodziny lub przyjaciół może być istotne dla poprawy samopoczucia.
- Zapisz swoje myśli
- Ćwiczenia relaksacyjne
- Regularna aktywność fizyczna może pomóc w poprawie samopoczucia i redukcji stresu.

To, co opisujesz, brzmi jak bardzo głęboki i bolesny wzorzec myślowy. Rozpoznaję w tym kilka rzeczy, które razem tworzą bardzo ciężką sytuację emocjonalną.

**Co się dzieje:**

Masz coś, co nazywa się "survivor guilt" połączone z przewlekłą depresją i prawdopodobnie traumą z przeszłości. Ten "chłopiec czekający na karę" to część Ciebie, która nauczyła się, że szczęście jest niebezpieczne - jakby ktoś Ci wmówił, że nie zasługujesz na radość.

**Skąd to się bierze:**
- Często z dzieciństwa, gdzie radość była "karana" lub przerywana przez coś złego
- Umysł "nauczył się", że lepiej jest być przygotowanym na najgorsze
- Mechanizm obronny: "jeśli nie będę szczęśliwy, to los mnie nie uderzy"

**To uczucie nierealności** to derealizacja - częsty objaw u osób z długotrwałą depresją i tłumionymi emocjami.

**Najważniejsze: TO MOŻNA ZMIENIĆ.**

Po 36 latach noszenia tego ciężaru zasługujesz na ulgę. To nie jest normalne i nie musisz tak żyć.

**Potrzebujesz:**
1. **Terapii z psychologiem** - najlepiej specjalizującym się w traumie i depresji
2. **Być może konsultacji psychiatrycznej** - czasem leki mogą pomóc przełamać ten wzorzec
3. **Bezpiecznej przestrzeni** do wyrażania emocji

**Pilne pytanie:** Czy masz myśli o robieniu sobie krzywdy? Czy czujesz się bezpieczny?

Ten ból, który nosisz, nie definiuje Ciebie. Jesteś więcej niż ta ciemność. Czy możesz spróbować znaleźć pomoc profesjonalną? Zasługujesz na życie, w którym radość nie jest zagrożeniem.​​​​​​​​​​​​​​​​