Od pewnego czasu strasznie kołacze mi serce jestem pod opieką kardiologa z maleńka dziurka miedzy ko

Dzień dobry, jeśli nie do końca ufa Pani swojemu kardiologowi, zawsze można zasięgnąć opinii innego lekarza. Objawy, które Pani opisuje mogą wskazywać na nerwicę i dobrze, że umówiła się Pani do psychologa. Myślę jednak, że lepszym wyjściem (jeśli jest Pani zdrowa somatycznie/ wg.lekarzy w dobrym stanie zdrowia), żeby skonsultować się z psychoterapeutą. Pozdrawiam, Agnieszka B.B.

Witam,
Czytam, że jest w Pani dużo niepokoju wynikającego z dolegliwości somatcznych. To naturalne, że nasze zdrowie fizyczne wpływa na stan psychiczny. Dodatkowo jest Pani matką niemowlaka, co wymaga od Pani zaangażowania, uwagi i siły. Zatem zrozumiałe jest, że słabsze momenty zdrowotne są dla Pani podwójnie uciążliwe, czyli może je Pani nadmiernie przezywać. Jednak to tylko przypuszczenie. Oczywiście należy wykonać wszystkie mozliwe badania, aby odpowiednio ocenić Pani zdrowie fizyczne, ale równocześnie może Pani udać się na konsultację psychologiczną. Podczas konsultacji psycholog będzie mógł lepiej poznać Pani sytuację i dobrać odpowiednią strategię dalszego działania. Proszę nie traktować wizyty u psychologa jako coś piętnującego, a popatrzeć na to jak na wizytę u kogoś, kto może okazać się dla Pani wsparciem. Pozdrawiam serdecznie Małgorzata odrowąż-Petrykowska

To, co Pani opisuje, jest bardzo trudnym doświadczeniem — zarówno fizycznie, jak i emocjonalnie. Objawy, które Pani ma, są bardzo nasilone i zrozumiałe, że budzą duży lęk, szczególnie jeśli lekarze nie potrafią jednoznacznie wskazać przyczyny. Widać, że naprawdę szuka Pani pomocy i chce zrozumieć, co się dzieje z organizmem — i to jest bardzo dobre podejście.
Z Pani opisu wynika, że większość wyników badań kardiologicznych i internistycznych nie wykazuje poważnych nieprawidłowości. To oczywiście nie oznacza, że objawy są „wymyślone” — wręcz przeciwnie. Wiele osób zmagających się z silnym napięciem emocjonalnym, przewlekłym stresem lub lękiem doświadcza realnych, bardzo silnych objawów fizycznych, które mogą przypominać choroby serca, neurologiczne czy układu pokarmowego.
Tzw. nerwica lękowa (zaburzenia lękowo-somatyczne) potrafi dawać objawy takie jak:
uczucie kołatania serca, ucisku lub duszności,
zawroty głowy i zaburzenia równowagi,
uczucie „guli w gardle”, drętwienia, mrowienia,
ból w klatce piersiowej, dreszcze, napięcie mięśni,
uczucie „odrealnienia”, skołowania,
dolegliwości ze strony jelit i żołądka.
Kiedy organizm długo działa w trybie stresu, ciało zaczyna reagować tak, jakby było cały czas w gotowości do walki lub ucieczki — serce bije szybciej, napięcie mięśni wzrasta, pojawia się hiperwentylacja, a w konsekwencji uczucie drżenia, zawroty głowy i wrażenie, że zaraz stanie się coś złego.
To nie znaczy, że problem jest „w głowie” — raczej, że układ nerwowy jest przeciążony. U osób młodych, szczególnie po ciążach, przy zmęczeniu i niedoborach (np. żelaza, elektrolitów) takie objawy mogą być jeszcze silniejsze.
To, że ma Pani już zaplanowaną wizytę u neurologa i psychologa, to bardzo dobra decyzja. Psycholog pomoże Pani nauczyć się rozpoznawać reakcje ciała i emocji, a potem stopniowo regulować napięcie i lęk, żeby objawy nie były aż tak uciążliwe.
Hydroksyzyna, którą Pani dostała, może powodować senność, spowolnienie czy uczucie „odcięcia” — dlatego nie każdy dobrze ją toleruje. Jeśli źle się Pani po niej czuła, warto powiedzieć o tym lekarzowi – są inne leki o łagodniejszym działaniu, które mogą pomóc lepiej.
Na ten moment, dopóki czeka Pani na wizyty, warto:
pamiętać o regularnym oddychaniu (wolne, głębokie wdechy nosem i dłuższe wydechy ustami),
jeść regularnie i pić dużo wody,
ograniczyć kawę i inne środki pobudzające,
robić lekkie spacery lub krótkie ćwiczenia rozluźniające,
unikać czytania w internecie o chorobach serca i neurologii — to często nasila objawy.
Nie jest Pani „skazana” na psychologa — to raczej szansa, by zrozumieć, dlaczego ciało reaguje tak silnie na napięcie i jak to uspokoić. Wiele osób, które przez długi czas jeździły po SOR-ach z podobnymi objawami, dopiero po terapii zaczynało odzyskiwać równowagę i spokój.
To, że objawy są prawdziwe, nie ulega wątpliwości — ale skoro badania somatyczne nie wykazują poważnych zmian, to teraz warto przyjrzeć się temu, jak ciało reaguje na stres, lęk i zmęczenie, bo to właśnie tam często leży przyczyna.
Warto też odbyć wizytę u lekarza psychiatry.